Στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που ερευνά το σκάνδαλο της Siemens ο τ. υπουργός είχε καταθέσει υπόμνημα. Στο υπόμνημα που αποκαλύπτει σήμερα η “Π”, ο κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης αναφέρει:

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Προς την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής

για την υπόθεση SIEMENS

“Η υπόθεση SIEMENS, ή για να ακριβολογούμε το ζήτημα της προμήθειας του τηλεπικοινωνιακού (ψηφιακού - ηλεκτρονικού) εξοπλισμού της χώρας από το δημόσιο τομέα (ΟΤΕ, κ.λ.π.), από τη δεκαετία του ογδόντα και εντεύθεν, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες εστίες διαφθοράς του δημοσίου βίου και διασπάθισης του εθνικού πλούτου λόγω της διαχρονικότητας και του ολιγοπωλιακού, για να μην πούμε μονοπωλιακού, χαρακτήρα που εξέλαβε με έντεχνη και πολύπλοκη μεθόδευση.

Η πολυετής ενασχόλησή μου με την πολιτική ζωή του τόπου με έφερε σε άμεση επαφή με την υπόθεση αυτή κατά την άσκηση των καθηκόντων μου ως υπουργού - αναπληρωτού Μεταφορών και Επικοινωνιών στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα (1989-1990) και έτσι όχι μόνο ασχολήθηκα αλλά και διερεύνησα την υπόθεση σε βάθος στην προσπάθειά μου να εξασφαλίσω την εξυγίανση του συστήματος προμηθειών του ΟΤΕ δεδομένου ότι στην προμήθεια αυτή περιλαμβάνετο και η επιλογή της ψηφιακής τεχνολογίας που θα εφάρμοζε ο Οργανισμός με συνέπεια την ουσιαστική δέσμευσή του για τις μελλοντικές προμήθειες για την εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας στις τηλεπικοινωνίες.

Η προσπάθεια αυτή δυστυχώς απέτυχε παρά την συνδρομή του Υπουργικού Συμβουλίου και των συναδέλφων μου υπουργών Γ. Γεννηματά και Ν. Θέμελη λόγω πολλαπλών αντιδράσεων από κύκλους του Οργανισμού και εξωθεσμικών υψηλών πολιτικών παραγόντων. Και αργότερα προσπάθησα να υποβοηθήσω την διαλεύκανση της υπόθεσης όταν επενέβη η δικαιοσύνη λόγω καταγγελιών, στην οποία μάλιστα κατέθεσα δύο φορές ως μάρτυς, αλλά δυστυχώς χωρίς αποτέλεσμα.

Επειδή πιστεύω ότι η εξυγίανση του δημόσιου βίου από τη διαφθορά που απειλεί με την επέκτασή της την Ελλάδα, θεωρώ υποχρέωσή μου να συμβάλω στην προσπάθεια της Επιτροπής της Βουλής για να αποκαλυφθεί η αλήθεια σε όλη της την έκταση και να παραθέσω το ιστορικό της από την περίοδο της σύλληψης του σχεδίου της, την θεμελίωσή της, και την ανάπτυξή της.

Τον Νοέμβριο του 1997 η τότε κυβέρνηση Καραμανλή προκειμένου να εισαγάγει την ηλεκτρονική τεχνολογία στις ελληνικές επικοινωνίες, ίδρυσε και τη θυγατρική εταιρεία του ΟΤΕ με συμμετοχή της ΕΤΒΑ (ΕΛΒΗΛ ΑΕ) και με σκοπό την οργάνωση και λειτουργία βιομηχανικής μονάδας παραγωγής ηλεκτρονικού υλικού.

Τον Απρίλιο του 1981 η ΕΛΒΗΛ διενήργησε διεθνή διαγωνισμό προμήθειας ψηφιακών κέντρων για τον ΟΤΕ. Και το 1981 η κρατική ΕΛΒΗΛ πρόβαινε σε ατελείωτες αξιολογήσεις και κρίσεις των προσφορών των ενδιαφερόμενων προμηθευτών προκειμένου να αποφασιστεί η επιλογή της τεχνολογίας.

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1986 παραμερίζεται η ΕΛΒΗΛ από την τότε κυβέρνηση Α. Παπανδρέου και το θέμα της τεχνολογίας και της προμήθειας ψηφιακών κέντρων και παροχών εισάγεται στο Κυβερνητικό Συμβούλιο (ΚΥΣΥΜ). Οπως δε προκύπτει από τα δημοσιευθέντα στην εφημερίδα “Ποντίκι” πρακτικά, η τότε υφυπουργός Βιομηχανίας κα Βάσω Παπανδρέου, επέλεξε την πρόκριση δύο συστημάτων και συγκεκριμένα τα συστήματα ERICSSON και SIEMENS.

Το ΚΥΣΥΜ σύμφωνα πάντοτε με τα πρακτικά, διότι απόφαση δεν ανευρέθη, προέκρινε μεν την προμήθεια δύο συστημάτων χωρίς όμως να κατανομάσει ποια. Η οριστική απόφαση της επιλογής θα οριστικοποιείτο μετά από διαπραγματεύσεις και εξουσιοδότησε την υφυπουργό Βάσω Παπανδρέου να τις ολοκληρώσει και να προβεί σε σχετικές ανακοινώσεις.

Παρά το ότι δεν υπάρχει απόφαση οριστοκοποίησης των διαπραγματεύσεων από την κα Βάσω Παπανδρέου, ο Θ. Τόμπρας στις 2 Ιουλίου 1987 ως γενικός διευθυντής του ΟΤΕ, σε εισήγησή του προς το Διοικητικό Συμβούλιο αναφέρει ότι το ΚΥΣΥΜ με απόφαση που έλαβε τον Σεπτέμβριο του 1986 επέλεξε τα ψηφιακά συστήματα των οίκων εξωτερικού ERICSSON και SIEMENS που θα συνεργαστούν με τις εγχώριες βιομηχανίες  ΙΝΤRACOM και SIEMENS HELLAS αντιστοίχως. Δηλαδή ο Θ. Τόμπρας επικαλέστηκε ανύπαρκτη απόφαση οριστικοποίησης επιλογής ψηφιακών τεχνολογιών.

Μετά την αντικανονική επιλογή των παραπάνω τεχνολογιών στις 22 Δεκεμβρίου 1987, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΤΕ με εισήγηση του Τόμπρα αποφάσιζε την ανάθεση προμήθειας 84.000 κυκλωμάτων και 20.000 ψηφιακών παροχών συνολικής αξίας 7,5 δισ. δραχμών σοτυς οίκους ERICSSON INTRACOM και SIEMENS HELLAS. Ακόμη, με την απόφαση της ανάθεσης αυτής το Διοικητικο Συμβούλιο ενέκρινε και άλλους δεσμευτικούς όρους οι οποίοι εξασφάλιζαν τους οίκους αυτούς μονοπωλιακά και ουσιαστικά ανεξέλεγκτα δικαιώματα για μεγαλύτερες μελλοντικές προμήθειες.

Ειδικότερα ενέκρινε:

Α) Την πρόκριση των συγκεκριμένων τεχνολογιών και

Β) την ανάθεση των προμηθειών του πενταετούς προγράμματος εγκατάστασης της ψηφιακής τεχνολογίας στον ΟΤΕ που περιλάμβανε τις μελλοντικές ψηφιακές παροχές.

Η απόφαση αυτή όμως δεν ενεκρίθη στο σύνολό της από τον αρμόδιο υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών Κ. Παντουβά γιατί ο υπουργός με την υπʼ αριθμ. 69166/3-6-88 απόφασή του περιορίστηκε να εγκρίνει μόνο την προμήθεια 84.000 ψηφιακών κυκλωμάτων και 20.000 ψηφιακών παροχών και δεν ενέκρινε την προμήθεια του πενταετούς προγράμματος στο σύνολό του. Παρά ταύτα, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΤΕ προέβη στην προμήθεια όχι μόνο των 84.000 ψηφιακών κυκλωμάτων και 20.000 ψηφιακών παροχών αλλά προχώρησε και στην ανάθεση της προμήθειας 470.000 ψηφιακών παροχών, συνολικής αξίας 32 δισεκατομμυρίων δραχμών την οποία όμως αρνήθηκε να εγκρίνει και να επικυρώσει και ο νέος υπουργός Ιωάννης Χαραλάμπους.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΤΕ, για να παρακάμψει την απόρριψη της προμήθειας από τον υπουργό, προέβη στο ακόλουθο τέχνασμα. Υποκατέστησε τους προμηθευτές που ήταν οίκοι εξωτερικού και ειδικότερα την μεν ERICSSON σε ΙNTRACOM, τη δε SIEMENS σε ΣΗΜΕΝΣ Σ- ΕΛΛΑΣ. Με την μετονομασία αυτή θέλησε να χαρακτηρίσει τις προμήθειες εξωτερικού σε προμήθειες εσωτερικού ώστε να μην απαιτείται η έγκριση του αρμόδιου υπουργού.

Η μεθόδευση αυτή του ΔΣ του ΟΤΕ δεν προχώρησε διότι σύμφωνα με την γνωμάτευση του νομικού συμβούλου του ΟΤΕ καθηγητή Αθαν. Λιακόπουλου, (αριθμ. 424901/26-7-89), οι συμβάσεις αυτές με τους οίκους ΙNTRACOM και ΣΗΜΕΝΣ ΕΛΛΑΣ για να έχουν ισχύ, πρέπει να εγκριθούν από τους αρμόδιους υπουργούς δεδομένου ότι αποτελούν ταυτόχρονα τροποποίηση των αρχικών συμβάσεων και γενικότερα πρέπει να τηρηθούν οι τύποι που είχαν τηρηθεί στις αρχικές συμβάσεις.