Της Άννας Κωνσταντουλάκη

Η υγειονομική περίθαλψη που εξασφαλίζουν τα ταμεία, δεν είναι αντίστοιχη των χρημάτων που πληρώνουν οι πολίτες, το επίπεδο εξυπηρέτησης στα νοσοκομεία, εξαρτάται και από το “φακελάκι”, οι νοσοκομειακοί γιατροί “σπρώχνουν” τους ασθενείς στα απογευματινά ιατρεία, ενώ οι πρόσφατες καταγγελίες που αφορούν στο χώρο της υγείας, δεν είναι ούτε η κορυφή του παγόβουνου των όσων συμβαίνουν.

Αυτά είναι κάποια από τα συμπεράσματα Παγκρήτιας δημοσκόπησης για το σύστημα δημόσιας υγείας, του Πολυτεχνείου Κρήτης, που εκπόνησε ο υποψ. διδάκτορας Γιώργος Ματαλλιωτάκης, το διάστημα 15-18 Μαρτίου του 2010.



Ασφαλιστικά ταμεία και επιλογή δημόσιας ή ιδιωτικής υγείας αναλόγως το περιστατικό

Δύο στους τρεις πολίτες περίπου (65,1 %) πιστεύουν πως τα χρήματα που πληρώνουν στο ασφαλιστικό τους ταμείο για την υγειονομική τους περίθαλψη δεν αντιστοιχούν στο επίπεδο παροχών υγείας που τους εξασφαλίζεται, ενώ ικανοποιημένοι από το επίπεδο παροχών υγείας φαίνεται να είναι το υπόλοιπο 34,8% του δείγματος.

Σε σχετική ερώτηση, το 41,7 % των πολιτών θα επεδίωκε κατά πρώτο λόγο να πραγματοποιήσει μια δύσκολη και απαιτητική επέμβαση σε δημόσιο νοσοκομείο, το 34,3 % σε ιδιωτικό και ένα ποσοστό της τάξεως του 18,9 % θα επεδίωκε να μεταβεί σε χώρα του εξωτερικού. Ενώ, σε αμέσως επόμενη ερώτηση, ποια περιστατικά υγείας επιλέγουν να αντιμετωπίσουν οι πολίτες στα δημόσια νοσοκομεία και ποια στα ιδιωτικά, το 78,1% του πληθυσμού απάντησε ότι επισκέπτεται τα δημόσια νοσοκομεία για οποιοδήποτε περιστατικό και τα ιδιωτικά το 21,9 % των πολιτών. Για τα βαριά και απειλητικά για τη ζωή περιστατικά η έρευνα κατέδειξε ότι οι πολίτες επισκέπτονται περισσότερο και πάλι τα δημόσια νοσοκομεία σε σχέση με τα ιδιωτικά με μειωμένα όμως ποσοστά αφού το 63% επισκέπτεται δημόσια νοσοκομεία για βαριά περιστατικά και το 37% τα ιδιωτικά νοσοκομεία. Για τα ελαφριά περιστατικά το 74,3% των πολιτών επισκέπτονται τα δημόσια νοσοκομεία και τα ιδιωτικά το 25,7%.



Δυνατότητα παρακολούθησης ασθενών με χρόνιο πρόβλημα

Η δημοσκόπηση εξέτασε την άποψη του κοινού σε ποιο βαθμό υπάρχει δυνατότητα παρακολούθησης σε ικανοποιητικό επίπεδο στα δημόσια νοσοκομεία ενός ασθενούς που πάσχει από χρόνιο πρόβλημα υγείας, όπου το 37,9 % των ερωτηθέντων απάντησε “ μέτριο” , το 23,9 % “ικανοποιητικό “, “με πολλά προβλήματα” απάντησε το 25,9% και μόλις το 5% του κοινού εξέφρασε την άποψη ότι υπάρχει δυνατότητα παρακολούθησης σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό.

Τη διάσταση αυτή που αναπτύχθηκε την εξετάσαμε μέσα στις τάσεις που αναπτύσσονται στους πολίτες που πάσχουν από ένα χρόνιο νόσημα οι ίδιοι ή κάποιο μέλος της οικογένειας τους και σε εκείνους που δεν αντιμετωπίζουν κάποιο χρόνιο νόσημα. Οι πολίτες που αντιμετωπίζουν χρόνιο νόσημα θεωρούν ότι υπάρχει δυνατότητα παρακολούθησης στα δημόσια νοσοκομεία σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό σε ποσοστό 7,8%, το 27,2 % απάντησε ότι υπάρχει δυνατότητα παρακολούθησης σε ικανοποιητικό βαθμό στα δημόσια νοσοκομεία, έναντι 23,9 % όπως υποστηρίζουν οι υπόλοιποι πολίτες.



Δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία

Τα δύο τρίτα του δείγματος (66,6%) κρίνουν καλύτερη την εξυπηρέτηση τους στα ιδιωτικά νοσοκομεία από ότι στα δημόσια, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν ότι η οικονομική τους επιβάρυνση σε αυτά σε σχέση με τις υπηρεσίες υγείας και την περίθαλψη που παρέχουν είναι υπερβολική 14,3%, μεγάλη 25,8 %, μάλλον μεγάλη 19,8 %, λογική 23,3% και μικρή μόλις το 5,5% του πληθυσμού.

Όσον αφορά τη σύγκριση των δημόσιων νοσοκομείων με τα ιδιωτικά για την πληρότητα και τον σύγχρονο εξοπλισμό που διαθέτουν, οι πολίτες δηλώνουν σε ποσοστό 44,6 % ότι τα δημόσια νοσοκομεία έχουν πληρέστερο και πιο σύγχρονο εξοπλισμό, ενώ υπέρ του εξοπλισμού των ιδιωτικών νοσοκομείων τάσσεται το 37,5%, ένα ποσοστό μεγέθους 17,9 % φαίνεται να μην διατυπώνει άποψη για το θέμα. Ο χρόνος εξυπηρέτησης και ο συνδυασμός, του επιπέδου του επιστημονικού προσωπικού, ο τρόπος προσέγγισης, οι συμβάσεις με ασφαλιστικά ταμεία, η καθαριότητα και οι κτιριακές εγκαταστάσεις αποτελούν για τους πολίτες σημαντικό λόγο για την επιλογή της ιδιωτικής περίθαλψης παρά την πιθανή τους επιβάρυνση.



Σύστημα εισαγωγής-εξυπηρέτηση στα δημόσια νοσοκομεία

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι σε περίπτωση εμφάνισης ενός προβλήματος υγείας μόνο το 39,9 % του δείγματος θα αποφάσιζε με ευκολία να ζητήσει βοήθεια από δημόσιο νοσοκομείο και λόγω των γνωστών προβλημάτων του συστήματος υγείας το 24,7 % θα αποφάσιζε με μεγάλο προβληματισμό, το 16,7 % δύσκολα θα αποφάσιζε να ζητήσει βοήθεια, το 4,2 % των πολιτών δεν θα πήγαινε σε δημόσιο νοσοκομείο και ένα ποσοστό της τάξεως του 14,4% θα ερχόταν πρωτίστως σε συνεννόηση με ιδιώτη γιατρό.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, με πολλά προβλήματα φαίνεται να λειτουργεί το σύστημα εισαγωγής στα δημόσια νοσοκομεία της Κρήτης αφού μόνο το 33,1 % των ερωτηθέντων απάντησε ότι εξυπηρετήθηκε πλήρως κατά την είσοδο του στο δημόσιο νοσοκομείο που επισκέφθηκε, το 33% δηλώνει ότι εξυπηρετήθηκε με προβλήματα όπως παραβίαση προτεραιότητας και καθυστέρηση, ένα ποσοστό ύψους 18,3 % υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε οργανωμένο σύστημα υποδοχής και υποδομή (προσωπικό για μεταφορά του ασθενούς με φορείο ή καροτσάκι…κλπ). Το 7,5% των πολιτών που επισκέφτηκαν κάποιο νοσοκομείο εξυπηρετήθηκαν μόνοι τους, το 4,9 % εξυπηρετήθηκε από το συνοδό του και ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό 3,1 % δήλωσε ότι δεν εξυπηρετήθηκε και έφυγε από το δημόσιο νοσοκομείο.