Ο ιατροδικαστής υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα στην πράξη. «θεωρητικά υπάρχει τρόπος να φθάσεις στο τέλειο έγκλημα, κάπου όμως θα κάνεις το μεγάλο λάθος, αυτό που θα κάνει «μπαμ». Παραδέχεται ότι υπάρχουν περιστατικά που μπορούν να σε ξεγελάσουν.
«Και εγώ ο ίδιος έχω κάνει λάθος, φρόντισα όμως να το διορθώσω και να μην το επαναλάβω». Ομολογεί ότι έχει βασανιστεί σε πολλές υποθέσεις και πάντα υπάρχει μέσα του ένας προβληματισμός. Αν σε κάποια περίπτωση έχει ενδοιασμούς, δεν θα διστάσει να ζητήσει τη βοήθεια κάποιου εμπειρότερου. «Ο ιατροδικαστής θα πρέπει να διακατέχεται από αγάπη για το αντικείμενο, να έχει επίγνωση των ορίων του και να έχει μέσα του ομαδικό πνεύμα. Η συλλογικότητα είναι πολύ σοβαρός παράγοντας. Με αυτή τη δουλειά δεν πρέπει να παίζεις».

