Το ποίημα που ξεχώρισε έχει ως εξής:

Ξέρω ʽνα όμορφο “Θεριό”,

ʽπου “κυβερνήτες”, “βουλευτές”,

πολιτευτές κι “ειρηνιστές”,

“διδάσκαλοι” και “δικαστές”,

“υπάλληλοι” κι “οδηγητές”,

“γραμματικοί”, καλαμαράδες, “φωτιστές”,

“αληθινοί”, σκοταδιστές κι υποκριτές.

Προκρούστες και σοβινιστές,

σαλίγκαροι κι “αλπινιστές”,

προδότες και ξεπουλητές,

καρεκλολάγνοι, νοθευτές,

“κομματικοί” κι “ελληνιστές”,

αρμπιτραζίτες, πιστολάδες, αρνητές,

φανατισμένοι, ψυχοβγάλτες κι εμπρηστές,

καταχραστές, “αιρετικοί” και υλιστές,

“ΜιΜιΕδίτες” κι “αθλητές”,

“ΚΤΕΛάδες” και “τοπικιστές”

και τόσοι άλλοι πληρωμένοι θελητές,

απʼ Αρχοντες γίναμε... Διχαστές!