“Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, πήρα την απόφαση και πάλι με δυσκολία. Μάλιστα ένας γιατρός που με παρακολουθούσε, ο Γιάννης Νανάς, μου έδωσε χαστούκι για να συνέλθω, να καταλάβω τη σοβαρότητα της κατάστασής μου, και να πω το ναι, για να μπω στη λίστα για μεταμόσχευση. Εκανα το σταυρό μου και συμφώνησα”.
Περίμενε στη λίστα για 10 ημέρες κι ένα βράδυ χτύπησε το τηλέφωνο. “Με πήραν από το Ωνάσειο, για να μου πουν ότι το μόσχευμα είχε βρεθεί. Επρόκειτο να το πάρει άλλος ασθενής, αλλά είχε λοίμωξη κι εγώ ήμουν ο επόμενος. Πήγα στο νοσοκομείο το Δεκέμβριο του 2002 κι έμαθα ότι ο δότης ήταν ένα παλικάρι της ηλικίας μου, θύμα τροχαίου”.
“Η μεταμόσχευση έγινε από τους καρδιοχειρουργούς Αλιβιζάτο και Πέτρο Σφυράκη. Επαθα εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά το ξεπέρασα. Γιόρτασα στο Ωνάσειο την Πρωτοχρονιά κι ήταν η καλύτερη Πρωτοχρονιά της ζωής μου! Γιατί; Γιατί μέσα στο θάλαμο του νοσοκομείου, ένιωσα την αγάπη, τη φροντίδα, το νοιάσιμο, το αληθινό ενδιαφέρον από τους πάντες”.

