Ενα σύγχρονο και ισχυρό δήμο με συνένωση του δήμου Αρχανών με τους δήμους “Καζαντζάκη” και Αστερουσίων, οραματίζεται ενόψει του “Καλλικράτη” ο δήμαρχος Δημήτρης Φραγκουλάκης. Ο δήμαρχος Αρχανών με επιστολή του προς τον υπουργό Εσωτερικών κ. Ραγκούση, τάσσεται υπέρ ενός μεγάλου δήμου-με κατώτατο όριο τους 20.000 κατοίκους-που να μπορεί να λύσει προβλήματα των πολιτών.
Ο κ. Φραγκουλάκης στην επιστολή του (αφήνει και αιχμές για προσωπικές φιλοδοξίες και ματαιοδοξίες ορισμένων παραγόντων) τονίζει ότι πρέπει να διασφαλιστεί η χωροταξική οντότητα των νέων δήμων, ώστε να εξασφαλιστεί και η βιωσιμότητά της.
“Θεωρώ ότι το σχέδιο “Καλλικράτης” πέραν των μητροπολιτικών Δήμων θα πρέπει να κινείται στη δημιουργία ομοιογενών περιφερειακών Δήμων που θα έχουν κατώτατο όριο τους 20.000 κατοίκους, συμπλέοντας με τις τοποθετήσεις τόσο των στελεχών και των κομματικά υπευθύνων (γραμματέας Νομαρχιακής, Π. Κουκουλόπουλος κ.α., με τις τοποθετήσεις τους στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ”, αναφέρει ο δήμαρχος και καταλήγει: “Επικαλούμενος ξανά την εμπειρία μου ως δήμαρχος, θεωρώ ότι δομές που απευθύνονται τουλάχιστον σε 20.000 κατοίκους, μπορούν να είναι βιώσιμες, θα έχουν δυνατότητα να αναπτύξουν όλες αυτές τις υπηρεσίες που προβλέπονται από το σχέδιο, αλλά και ίσως κάποιες επιπρόσθετες (όπως για παράδειγμα υποστήριξη ανέργων, υποστήριξη αγροτών, ανάπτυξη ψηφιακών εφαρμογών για την παρακολούθηση δικτύων ύδρευσης, άρδευσης κλπ), δημιουργώντας οικονομίες κλίμακας τόσο σε πόρους όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό. Σε αυτό το πνεύμα εκφράζοντας την προσωπική μου θέση θεωρώ ότι ο δήμος μας θα πρέπει να συνενωθεί τουλάχιστον με άλλους δύο όμορους Δήμους π.χ. αυτόν του “Ν. Καζαντζάκη” και των “Αστερουσίων”.
Για να γίνει πράξη η δομική αναμόρφωση του διοικητικού μοντέλου της χώρας θα πρέπει εμείς πρώτοι που υπηρετούμε σήμερα στο δομικό κύτταρο της διοικητικής πυραμίδας και στην συνέχεια όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί μηχανισμοί και πρόσωπα, απαλλαγμένοι από προσωπικές φιλοδοξίες, να κατανοήσουμε ότι προέχει το μέλλον του τόπου μας και των παιδιών μας και όχι το δικό μας.
Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η γενναιότητα και η στάση μας σε αυτή τη χρονική στιγμή, αποτελεί μια παρακαταθήκη ύψιστης πολιτικής πράξης”.

