Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

«Για μένα δεν είναι μόνο δουλειά. Όπως σας είπα ξεκίνησα από αγάπη. Όσες λύρες και να φτιάξω νιώθω την ίδια αγωνία.

Ανυπομονώ να ακούσω τον ήχο της. Τότε μόνο θα είμαι βέβαιος

για το αποτέλεσμα»


Για τον Κρητικό η λύρα δεν είναι ένα απλό μουσικό όργανο αλλά «σύμβολο» μιας παράδοσης που χάνεται στα βάθη του χρόνου. Είναι συνυφασμένη με την ίδια του τη ζωή. Εκφράζει την ψυχή του, τη λεβεντιά, την πίκρα, τη χαρά του, τον έρωτα και το πένθος του. Κατά συνέπεια η κατασκευή κρητικής λύρας είναι μεράκι και αυτό το διαθέτει με το παραπάνω ο οργανοποιός Βασίλης Πραματευτάκης.

Ο κ. Πραματευτάκης ασχολείται με την κατασκευή μουσικών οργάνων τα τελευταία δεκαέξι χρόνια και όπως λέει έμαθε την τέχνη με τη βοήθεια των επιμορφωτικών προγραμμάτων της ΝΕΛΕ Ηρακλείου.

Λυράρης ο ίδιος δεν έπαψε ποτέ να έχει πάθος για την κρητική μουσική και τη λύρα. Θυμάται ότι ένα βράδυ ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι και το βλέμμα του έπεσε στη λύρα του. Τότε του «καρφώθηκε» η ιδέα να μάθει να κατασκευάζει λύρες. Για εκείνον ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Το επόμενο βήμα. Και τα κατάφερε. Η συγκίνηση του ήταν απερίγραπτη όταν έπιασε στα χέρια του την πρώτη λύρα που έφτιαξε. Ήταν η δική του λύρα, δια χειρός Πραματευτάκη. Ακόμα μεγαλύτερη όμως ήταν η χαρά του όταν άκουσε τον ήχο της.

Από τότε έχει κατασκευάσει χιλιάδες λύρες, αλλά και λαούτα και μαντολίνα. Και κάθε φορά που ολοκληρώνει ένα όργανο, νιώθει την ίδια συγκίνηση. «Για μένα δεν είναι μόνο δουλειά. Όπως σας είπα ξεκίνησα από αγάπη. Όσες λύρες και να φτιάξω νιώθω την ίδια αγωνία. Ανυπομονώ να ακούσω τον ήχο της. Τότε μόνο θα είμαι βέβαιος για το αποτέλεσμα».

Όπως λέει, χρειάζονται τουλάχιστον δέκα ημέρες δουλειάς για το κάθε όργανο. Για την κατασκευή της λύρας χρησιμοποιεί συνήθως μουρνιά και καρυδιά. Κάθε ξύλο έχει το δικό του μυστικό. Η καρυδιά βγάζει πιο γλυκό ήχο, η μουρνιά πιο τραχύ. Το κάθε ξύλο προσδίδει το δικό του ηχόχρωμα.

Για το λαούτο και το μαντολίνο χρησιμοποιεί έβενο. Σύμφωνα με τον κ. Πραματευτάκη η διαδικασία κατασκευής ενός μουσικού οργάνου δεν είναι τυποποιημένη. Απαιτεί ψυχή και μεγάλη προσοχή ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια.

Για παράδειγμα για την κατασκευή του σκάφους της λύρας έχει μεγάλη σημασία το βάθος.