“Είμαστε και εμείς μέσα στη ζωή, βγαίνουμε, έχουμε τις παρέες μας αλλά στις συναντήσεις αυτές κάνουμε ουσιαστικές συζητήσεις για πολλά θέματα που τις περισσότερες φορές μας δίνουν τις απαντήσεις που χρειαζόμαστε”, λέει ο θεολόγος Γιώργος Καρακωνσταντάκης ο οποίος απαντώντας στις σχετικές ερωτήσεις της “Π” σημειώνει:

“Και ποιος είπε πως δεν βγαίνουμε; Και για καφέ πάμε και βόλτες και για φαγητό σε καμιά ταβέρνα. Το μόνο ίσως που δεν συνηθίζουμε είναι να πηγαίνουμε σε club... αλλά γούστα είναι αυτά! Τώρα ίσως ξενίζει το γεγονός ότι παιδιά της ηλικίας μας αντί να ασχολούνται με κάποια θέματα συγκεκριμένα με τα οποία τους θέλει η κοινή γνώμη να ασχολούνται (καφέδες, ψώνια, καλοπέραση κλπ), έρχονται και συμμετέχουν σε συζητήσεις με πνευματικό ενδιαφέρον και κάθονται και διοργανώνουν και συμμετέχουν σε εκδηλώσεις. Και αν για μένα είναι φυσικό να ασχολούμαι με τα της Εκκλησίας, γιατί από μικρός έμαθα ότι υπάρχει κάτι παραπάνω από τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας, αυτό δεν ισχύει για όλους εδώ στην παρέα. Υπάρχουν παιδιά τα οποία μη έχοντας καμία σχέση με τον χώρο αυτό, ήρθαν και "κόλλησαν". Και αυτό γιατί, ειδικά στις συζητήσεις "Συνάξεις", θα μιλήσουμε για θέματα τα οποία είναι από δευτερεύοντα μέχρι πολύ σημαντικά και το κυριώτερο για μένα, για θέματα "ταμπού", όπως αυτό των προγαμιαίων σχέσεων. Είναι πράγματι φοβερό, τουλάχιστον για μένα, όταν ασχολούμαστε με ένα τέτοιο θέμα, η απάντηση να έρχεται 2000 ή 1500 χρόνια πριν, από το Ευαγγέλιο ή κάποιον Πατέρα. Αυτό φανερώνει μια σταθερότητα εκπληκτική την οποία όχι μόνον οι νέοι, αλλά ο καθένας μπορεί να εμπιστευθεί. Γιατί αν δεν εμπιστευθούμε το σταθερό, το μόνιμο, τι θα εμπιστευθούμε; Αυτό που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι; Κάποιοι το λένε αυτό μονομέρεια ή στενοκεφαλιά. Εγώ προτιμώ να θαυμάζω τη δύναμη αυτών των λόγων, η οποία τους διατηρεί αναλλοίωτους για τόσους αιώνες. Και αν ρωτάτε μετά απ' αυτό αν η Εκκλησία είναι σύγχρονη, η απάντηση είναι ναι, όσο και να ενοχλεί κάποιους, γιατί οι λόγοι αυτοί είναι ακόμα ζωντανοί, μπορούν να απαντήσουν στους ανθρώπους, στα σύγχρονα προβλήματα. Κάποιοι λένε ότι πρέπει να αλλάξουν κάποιες διδασκαλίες. Αν όμως γίνει αυτό, η Εκκλησία θα πάψει να είναι Εκκλησία γιατί βάση της είναι η Ιερά Παράδοση, Γραπτή και Άγραφη και όχι ότι βολεύει μια ομάδα ανθρώπων, έστω και μεγάλης, σε κάποια ιστορική περίοδο. Ο Θεός είπε, σας αφήνω αυτές τις υποθήκες΄αν θέλετε να είστε μαζί Μου, ορίστε ο δρόμος. Αν πάλι όχι, διακαίωμά σας! Αυτές οι υποθήκες είναι η Ιερά Παράδοση, όπως ήδη είπαμε. Μπορούν να αλλάξουν”;

Στο ερώτημα αν αυτές οι συζητήσεις καλύπτουν τις προσωπικές τους ανάγκες λέει:

“Όσο είναι κανείς κοντά στη φωτιά ζεσταίνεται. Αυτό αισθανόμαστε κι εμείς. Τώρα αν η "Σύναξη" δεν ικανοποιεί κάποιον, είναι απολύτως φυσιολογικό. Το ανησυχητικό θα ήταν αν όλοι ήταν ευχαριστημένοι΄ κάτι δεν θα πήγαινε καλά! Κι εγώ καμιά φορά δεν παίρνω όλες τις απαντήσεις που χρειάζομαι, όμως εκεί αναλαμβάνει ο Θεός, οπότε ξέρω πως κάποια στιγμή θα λάβω την απάντησή μου, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, απλά δεν είναι ακόμα η ώρα να το μάθω. Ψάχνω όμως κι εγώ λίγο παραπάνω καμιά φορά, για να επιβεβαιωθεί και το λαϊκό ρηθέν: -Άι Γιώργη, βόηθα! - Βοηθώ σε, μα κούνα κι εσύ τη χέρα σου”!