Της Ευαγγ. Καρεκλάκη

Πολλοί τότε είχαν κάνει λόγο για «φαινόμενο-μυστήριο», ενώ όλοι προσπαθούσαν να δώσουν μια λογική εξήγηση για την σειομένη γη.

Η απάντηση του …μυστηρίου δόθηκε τελικώς στα δικαστήρια

όπου προσέφυγαν κάτοικοι της περιοχής των οποίων οι περιουσίες καταστράφηκαν από τις κατολισθήσεις.

Με αγωγή τους στράφηκαν κατά της εργολήπτριας εταιρείας και του υπεργολάβου που είχαν αναλάβει την κατασκευή (διάνοιξη-ασφαλτόστρωση) του δρόμου «Χουδέτσι-Παρθένι-Τεφέλι-Πύργος», αλλά και εναντίον τριών υπαλλήλων της Νομαρχίας Ηρακλείου που είχαν αναλάβει την επίβλεψή του



Δικαιώνει με την απόφαση του το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου όσους είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη, διεκδικώντας αποζημίωση για τις ζημιές που είχαν υποστεί στις επιχειρήσεις τους, στα σπίτια και στους στάβλους τους τον Αύγουστο του 2006, στη Λιγόρτυνο. Πρόκειται για τη γνωστή υπόθεση που είχε σπείρει τον τρόμο και τον πανικό στους κατοίκους, οι οποίοι έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους όταν άρχισε να υποχωρεί το έδαφος. Η ένταση του φαινομένου ήταν τέτοια που κάτοικοι της περιοχής αναγκάστηκαν κάποιες νύχτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Στις 16 Αυγούστου 2006 κάτοικοι της Λιγόρτυνου, αντίκρισαν ένα σκηνικό που παρέπεμπε σε σεισμό πολλών ρίχτερ.

... Κομμάτια του δρόμου είχαν κυριολεκτικά θρυμματιστεί ενώ είχαν δημιουργηθεί βαθιές χαράδρες που έκαναν απαγορευτική τη διέλευση πεζών και αυτοκινήτων.

Πολλοί τότε είχαν κάνει λόγο για «φαινόμενο-μυστήριο» ενώ όλοι προσπαθούσαν να δώσουν μια λογική εξήγηση για την σειομένη γη.

Η απάντηση του …μυστηρίου δόθηκε τελικώς στα δικαστήρια όπου προσέφυγαν κάτοικοι της περιοχής των οποίων οι περιουσίες καταστράφηκαν από τις κατολισθήσεις. Με αγωγή τους στράφηκαν κατά της εργολήπτριας εταιρείας και του υπεργολάβου που είχαν αναλάβει την κατασκευή (διάνοιξη-ασφαλτόστρωση) του δρόμου «Χουδέτσι-Παρθένι-Τεφέλι-Πύργος» αλλά και εναντίον τριών υπαλλήλων της Νομαρχίας Ηρακλείου που είχαν αναλάβει την επίβλεψη του.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου έκρινε ότι υπάρχει ευθύνη από την πλευρά των εναγομένων και ως εκ τούτου οι δύο τεχνικές εταιρείες θα πρέπει να καταβάλουν το ποσό των περίπου 600.000 ευρώ ως αποζημίωση στους πληγέντες.

Σύμφωνα με το δικηγόρο των ιδιωτών, Απόστολο Σφακιανάκη, εκκρεμεί η αγωγή που έχουν ασκήσει στο αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου εναντίον της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, ωστόσο στην παρούσα απόφαση γίνεται αναφορά στην ευθύνη που φέρουν στην συγκεκριμένη υπόθεση οι επιβλέποντες μηχανικοί της Νομαρχίας που ήταν η κυρία του έργου.



Η απόφαση



Στην απόφαση που εξέδωσε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Η επέλευση του ζημιογόνου αποτελέσματος δεν οφείλεται ούτε σε τυχαίο γεγονός, ούτε σε ανώτερη βία, αλλά είναι αποτέλεσμα της αμελούς συμπεριφοράς του εργατοτεχνικού προσωπικού της υπεργολάβου εταιρείας, δεύτερης εναγομένης, το οποίο προέβη σε τοποθέτηση των προϊόντων εκσκαφής πάνω στο πρανές, χωρίς να τα απομακρύνει στους προβλεπόμενους από τη μελέτη χώρους εναπόθεσης και δίχως να λάβει υπόψη την καθοριστική επίδραση που θα είχε η επιφόρτιση αυτή στην ευστάθεια του εδάφους, τελώντας μάλιστα εν γνώσει και της υπόγειας υδροφορίας που υπήρχε στην περιοχή.

Συνυπαίτιες όμως στην πρόκληση του ζημιογόνου αποτελέσματος είναι και η κυρία του έργου, εργοδότρια Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου, η οποία είχε διαφυλάξει για τον εαυτό της τη διοίκηση και επίβλεψη του έργου και η οποία, από αμέλεια των υπαλλήλων της, επιβλεπόντων μηχανικών, δεν ασκούσε την προσήκουσα εποπτεία και έλεγχο του έργου». Το δικαστήριο αναγνωρίζει συνυπαιτιότητα και στην ανάδοχο του έργου. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «ο ισχυρισμός της αναδόχου ότι δεν ευθύνεται, διότι με τις προαναφερόμενες συμβάσεις υπεργολαβίας είχε αναθέσει την εκτέλεση του συνόλου του έργου στην εν λόγω κοινοπραξία, δεν αρκεί για την απαλλαγή της από την ευθύνη».

Με βάση το σκεπτικό της απόφασης το πρόβλημα προέκυψε γιατί ενώ από τη μελέτη προβλεπόταν ότι τα προϊόντα εκσκαφής (μπάζα) θα έπρεπε να εναποτίθενται από τα συνεργεία της υπεργολάβου εταιρείας σε δύο συγκεκριμένους χώρους (χωματερές), οι οποίοι βρίσκονταν σε ικανή απόσταση από το χώρο όπου εκτελούνταν οι χωματουργικές εργασίες, τα ίδια συνεργεία εναπόθεσαν μεγάλο όγκο μπαζών σε ακίνητο ιδιοκτησίας πληγέντα που βρισκόταν μόλις σε απόσταση 250 μέτρων πάνω από το εργοτάξιο και στο ύψος της δεξαμενής της Λιγόρτυνου. «Η τοποθέτηση των προϊόντων εκσκαφής πάνω στο πρανές, το οποίο ήδη παρουσίαζε προβλήματα κινητικότητας, είχε ως επακόλουθο τη θραύση του αγωγού ύδρευσης και κατʼ επέκταση την αύξηση επιπλέον της ποσότητας ύδατος του εδάφους με συνέπεια τη μεταβολή της συνεκτικότητας του, η οποία και οδήγησε στη ρευστοποίηση των εδαφικών μαζών και κατʼ επέκταση την πρόκληση της κατολίσθησης».

Και από τις δύο πλευρές αναμένεται να ασκηθούν εφέσεις κατά της απόφασης που εξέδωσε το δικαστήριο. Να σημειωθεί ότι οι ιδιώτες διεκδικούσαν με την αγωγή τους αποζημίωση, ύψους περίπου 1.200.000 ευρώ.