Τη 7η Φεβρ. (σ. “Π”: Η ημερομηνία της άφιξης στην Αίγινα ήταν η 8η Ιανουαρίου, αν και η εφημερίδα την έχει καταγράψει στις 7 Φεβρουαρίου) εγκαθιδρύθη κατά την Αίγιναν η νέα προσωρινή διοίκησις, ως ερρέθη νεωστί, με μεγάλην παρρησίαν, και ο αρ. 7 της γενικής εφημερίδος περιγράφει τούτο περιστατικώς πως. Αφʼ ού προ των 10 ωρών προ του γεύματος έγιναν όλαι αι ετοιμασίαι εις ταύτην την εορτήν, και ο δρόμος από της οικίας του Κυβερνήτου (Προέδρου) έως εις την μεγάλην εκκλησίαν, ένθα έμελλεν εκείνος να κάμη τον όρκον, εστρώθη με κλόνους ελαιών, εκινήθησαν την διωρισμένην ώραν δια την εκκλησίαν όλοι κατά τάξιν τοιαύτην, πρώτον μεν οι μαθηταί της αλληλοδιδασκαλίας μετά της σημαίας των, καθείς έχων εν χειρί κλόνον ελαίας, μετά τούτους δε δύο Ελληνικαί σημαία και η μουσική του Αγγλικού μεγάλου πλοίου Warspite, μετά τούτο δε ο Πρόεδρος, εν συνοδία των μελών του Πανελληνίου και του γραμματέως κυρίου Σπυρίδωνος Τρικούπη, και κατόπιν τούτων κατά τάξιν όλοι οι παρόντες Ελληνικοί στρατηγοί, και αξιωματικοί των εν τω λιμένι ταύτης της νήσου ευρισκομένων Αγγλικών τε και Ρωσσικών πλοίων.
Οτε δε πάντες έφθασαν εις την εκκλησίαν, πρώτον μεν έγινεν υπό του Κλήρου η συνειθισμένη προσευχή, είτα δε παρελθών ο Πρόεδρος αντικρύ του Μητροπολίτου κρατούντος το ευαγγέλιον, και εκτείνας την δεξιάν, ώμοσε τον εν τω πέμπτω ψηφίσματι υπαγορευόμενον όρκον*), μετά δε τούτον έκαμαν τον ίδιον όρκον και οι άνδρες του Πανελληνίου και ο κύριος γραμματεύς, μεθʼ ό εψάλη η μικρά δοξολογία και η συνειθισμένη δέησις υπέρ των υπερασπιστών της Ελλάδος τριών βασιλέων, εν κρότω κανονίων από της πόλεως 21· μετά τούτο έγινεν ετέρα δέησις υπέρ του Προέδρου κόμητος Καποδίστρια και της νέας διοικήσεως της Ελλάδος, καθʼ ήν ευκαιρίαν εδόθησαν από των εν τω λιμένι Αγγλικών και Ρωσσικών πλοίων 19 κρότοι κανονίων και εκρέματο η Ελληνική σημαία, και ο λαός έκραζε ζήτω ο ημέτερος Κυβερνήτης. Ο Κυβερνήτης υπέστρεψεν εις οικίαν με την ιδίαν ήν ήλθεν εις εκκλησίαν πομπήν, και παρευθύς εκάθισαν αυτός τε και οι άνδρες του Πανελληνίου, ο γραμματεύς της πολιτείας και οι ξένοι αξιωματικοί εις πρόγευμα, εν διαστήματι του οποίου έγινεν η φιλοτήσιος πόσις υπέρ των τριών μοναρχών, των υπερασπιστών της Ελλάδος, υπέρ του Ελληνικού έθνους και της νέας διοικήσεως.
Αρ. 16 και 17. Ελλ. Τηλ. μετεδόσαμεν μέν τον εκδοθέντα λόγον του Προέδρου και ανεφέραμεν περί του Πανελληνίου, κρίνομεν δε εύλογον να μεταδώσωμεν κατωτέρω τον τε λόγον εκείνον και το περί συστάσεως του πανελληνίου ψήφισμα ως αναγινώσκομεν αυτά εν τω πρωτοτύπω.
Ο Κυβερνήτης της
Ελλάδος διακηρύττει προς τους Ελληνας
Εαν ο Θεός μεθʼ ημών, ουδείς καθʼ ημών. Τέλος πάντων είμαι εν μέσω υμών, και δια τούτο αποδίδω χάριτας προς τον Υψιστον. Η διάχυσις της ψυχής, με την οποίαν με υπεδέχθητε, και τα δείγματα της εμπιστοσύνης, με τα οποία ευαρεστείσθε να με περιστοιχείτε, νύττεν βαθέως την καρδίαν μου, και δεν βλέπω την στιγμήν να σας δώσω όλον ολόκληρον το μέτρον της αφοσιώσεως και της ευγνωμοσύνης μου. - Θέλετε το λάβει, ελπίζω, ευθύς αφού οι Αντιπρόσωποί σας, νομίμως κατασταθέντες εις Εθνικήν Συνέλευσιν, θέλουν γνωρίσει τας διακοινώσεις, τας οποίας οφείλω να κάμω προς αυτούς· τότε θέλετʼ εμπορέσει να βεβαιωθήτε, ότι τα ταξείδιά μου, ως και αι προσπάθειαί μου από τον Μάϊον μήνα, είχον μόνον και εξαίρετον σκοπόν, να εξάξουν την αγαπητήν μας πατρίδα από την ολεθρίαν μανήρη θέσιν, εις την οποίαν εισέτι ευρίσκεται, να την καταστήσουν στε νʼ απολαύη χωρίς αργοπορίαν τʼ αγαθά, όσα την υπόσχεται ο πρώτος παράγραφος του προσθέτου άρθρου της εν Λονδίνω συνθήκης των 6 Ιουλίου του παρελθόντος, έτους, και να την προμηθεύσουν ακόμη χρηματικά τινα μέσα εκ μέρους όλων ανεξαιρέτως των Δυνάμεων, αίτινες υπέγραψαν την συνθήκην αυτήν. - Αι τιμαί της 12 (24) του παρόντος μηνός, έχουσαι αντικείμενον την σημαίαν σας, και την καθιέρωσιν της νέας Κυβερνήσεώς σας, θέλουν σας ενθαρρύνει να πιστεύσετε μετʼ εμού, ότι, εάν ο ανωτέρω σκοπός δεν κατωρθώθη ακόμη, θέλει κατορθωθή την στιγμήν, καθʼ ήν εσωτερική Διοίκησις, ισχύουσα μόνον δια των νόμων, θέλει δυνηθή να σας διασώση από την φρικτήν αναρχίαν, και ούτω βαθμηδόν να σας οδηγήση εις την πρόοδον της εθνικής και πολιτικής αναγγενήσεώς σας. - Τότε μόνον θέλετε δυνηθή να αποδώσητε εις τους συμμάχους Μονάρχας τα διʼ αυτούς απαραίτητα ενέχυρα, ώστε να μην αμφιβάλλουν πλέον περί της οδού, την οποίαν θέλετε γνωρίσει και δυνηθή να οδεύσετε προς εκπλήρωσιν των σωτηρίων σκοπών, οίτινες εγέννησαν την πράξιν της 6 Ιουλίου και την εις αιώνα αξιομνημόνευτον ημέραν της 8 (20) Οκτωβρίου. - Πριν τούτου δεν έχετε το δίκαιον να ελπίσετε τας οποίας υπέρ υμών επεκαλέσθην βοηθείας, ούτε καμμίαν άλλην συνδρομήν, δια να δυνηθήτε να εύρετε τα μέσα να εισάξετε την εσωτερικήν ευταξίαν, και να φυλάξετε την υπόληψίν σας εις τον έξω κόσμον.- Τοιαύτα συλλογιζόμενος αισθάνομαι ζωηράν θλίψιν, ότι η εν Τροιζήνι Εθνική Συνέλευσις δεν εφωδίασε την Βουλήν με αποχρώσας δυνάμεις, δια να έχη την εξουσίαν να κυρώση τα μέτρα, άτινα η κοινή σωτηρία αποκαθιστά εις το εξής εξ ανάγκης καταπειγούσης απαραίτητα. - Νέα Εθνική Συνέλευσις δεν εμπορεί να συνέλθη παντελώς προ του Απριλλίου μηνός. Αλλʼ εν τω μεταξύ τούτω εξακολουθούσα η ενεστώσα κρίσις εμπορεί να μηδενώση όλας τας ελπίδας σας, και να αποστερήση τους καρπούς των υπέρ του ιερού αγώνος απείρων θυσιών, αγώνος, τον οποίον με τοσαύτην ανδρείαν και καρτερίαν υπεστηρίξατε.- Πεπεισμένος, με πόσην ανυπομονησίαν επιθυμείτε να τρυγήσετε τους καρπούς των θυσιών τούτων, και να πιστώσετε την προσδοκίαν των συμμάχων Δυνάμεων, ως και την υπέρ υμών πρόνοιαν, με την οποίαν ο χριστιανικός και πολιτισμένος κόσμος σας τιμά, αποφασίζω να σας προμηθεύσω το κατʼ εμέ μόνον μέσον προς τον σκοπόν, συγκαλών Εθνικήν Συνέλευσιν τον Απρίλλιον μήνα, και έως της συγκροτήσεως αυτής δεχόμενος σύστημα προσωρινής Κυβερνήσεως, θεμελιωμένον εν τοσούτω επάνω εις τας βάσεις των πράξεων της Επιδαύρου, του Αστρους και της Τροιζήνος.- Δεν εδέχθην μολαταύτα το σύστημα τούτο, ειμή αφού έλαβα την γνώμην της Βουλής και των μεταξύ σας πλέον φωτισμένων από τα φώτα της πείρας. Ούτε βάλλω τούτο εις εκτέλεσιν χωρίς της συμπράξεως του ενός και του άλλου, και μάλιστα εκείνων, οίτινες δια των ψήφων των επαρχιών της Επικρατείας ανέβησαν ήδη εις τον έντιμον βαθμόν της πρώτης Αρχής, ή της αντιπροσωπίας του έθνους. - Κοινωνούντες μετʼ εμού θέλετε μεθέξει των αγώνων και του υπευθύνου μου· περί τούτων δε θέλει κρίνει η Εθνική Συνέλευσις.- Ολη ολόκληρος η ζωή μου, το δημόσιον στάδιον, το οποίον διέτρεξα πλέον των τριάκοντα χρόνων, η εύνοια, την οποίαν εντεύθεν απήλαυσα εις πολλούς της Ευρώπης τόπους, σας προμηνύουν, ότι ο μόνος σκοπός της αποφάσεώς μου ταύτης είναι, να καταταχθήτε τέλος υπό την Αιγίδα των Νόμων, και να διαφυλαχθήτε από τας ολεθρίους συνεπείας Κυβερνήσεως αυθαιρέτου.
Εν Αιγίνη, τη 20 Ιαν. 1828
Ο Κυβερνήτης, Ι.Α.
Καποδίστριας.
Ο Κυβερνήτης της Ελλάδος ψηφίζει.
Κατάστασις του Πανελληνίου.
Συμφώνως με την σημερινήν προκήρυξιν υπʼ αριθ. 3, και κατά το ψήφισμα της Βουλής Αριθ. ΝΗʼ η προσωρινή Διοίκησις της Επικρατείας κανονίζεται κατά τα εφεξής άρθρα. Αʼ. Εν συμβούλιον συγκείμενον από εικοσιεπτά μέλη, και ονομαζόμενον Το Πανελλήνιον, μετέχει μετά του Κυβερνήτου της Ελλάδος των έργων και του υπευθύνου της Κυβερνήσεως έως της συγκροτήσεως της Εθνικής Συνελεύσεως, ήτις θέλει συνέλθει εντός του Απριλίου μηνός 1828. Βʼ. Το Πανελλήνιον διαιρείται εις τρία τμήματα (sections), (ών) το αʼ έχει αντικείμενον την Οικονομίαν (finances) το βʼ την διοίκησιν των Εσωτερικών καθʼ όλους αυτών τους κλάδους, το γʼ. την ωπλισμένην δύναμιν ξηράς και θαλάσσης. Γʼ Εκαστον τμήμα προεδρεύεται παρʼ ενός των μελών του, ονομαζομένου Προβούλου. Δύο άλλα μέλη είναι επιφορτισμένα εις έκαστον τμήμα την σύνταξιν των πράξεών του, φέροντα τον τίτλο του αʼ και βʼ Γραμματέως. Δʼ. Ο Πρόβουλος του τμήματος της Οικονομίας ομού με τους Προβούλους των δύο άλλων τμημάτων προεδρεύει το Πανελλήνιον εις τας γενικάς του συνεδριάσεις· ο δε Γραμματεύς του τμήματος, του κοινούντος τας υποθέσεις, εις τας οποίας ενασχολείται το Πανελλήνιον, ενεργεί τα χρέη του Γραμματέως ταύτης της Συνελεύσεως. Εʼ. Εν διάταγμα κανονίζει μερικώτερον τον οργανισμόν του Πανελλήνιου, ως και των τμημάτων του, και ορίζει τα προσήκοντα καθήκοντα αυτών. Στʼ. Η Βουλή, και η Αντικυβερνητική Επιτροπή, ήτις απέθετο ήδη τα χρέη της, παραδίδουν εις τους τρείς Προβόλους και τους τρεις πρώτους Γραμματείς του Πανελληνίου τα αρχεία των και όλας τας γνωστοποιήσεις αποτεινομένας εις τα χρέη, τα οποία αι δύο αύται δυνάμεις ενήργησαν από τον Μάϊον μήνα έως σήμερον. Ζʼ. Τα ψηφίσματα του Κυβερνήτου της Ελλάδος θέλουν είσθαι θεμελιωμένα εις τας εγγράφους αναφοράς του Πανελληνίου, ή των τμημάτων αυτού, καθʼ όσον το αντικείμενον του ψηφίσματος κινείται από την Διοίκησιν, ή και από την Νομοθεσίαν. Ηʼ. Τα αντικείμενα είναι διοικητικά, εάν αι πράξεις της εν Τροιζήνι Συνελεύσεως επρονόησαν περί αυτών, ώστε δεν πρόκειται άλλο, ειμή να εκτελεσθή ο Νόμος· είναι δε νομοθετικό, όταν ο Νόμος δεν επρονόησε περί αυτών· τα ψηφίσματα ταύτα γίνονται επάνω εις τας αναφοράς του Πανελληνίου, τα δʼ άλλα επάνω εις τας των τμημάτων. Θʼ. Ο Κυβερνήτης της Ελλάδος έχει πλησίον του ένα γενικόν Γραμματέα, φέροντα τίτλον του Γραμματέως της Επικρατείας, όστις προσυπογράφεται εις τα ψηφίσματα και εις την αλληλογραφίαν. Ιʼ. Θέλουν συσταθή Επιτροπαί ειδικαί εκτός των κόλπων του Πανελληνίου, καθʼ όσον απαιτούσι τούτο αι χρείαι της Διοικήσεως και αι εργασίαι, αίτινες είναι κατεπείγον να προετοιμασθούν δια την Εθνικήν Συνέλευσιν.
Εν Αιγίνη, τη 20. Ιαν. 1828
Ο Κυβερνήτης Ι. Α.
Καποδίστριας
Τα εννέα, δια του άνω ψηφίσματος, μέχρι τούδε χειροτονηθέντα μέλη του Πανελληνίου υπάρχουσιν οι κύριοι Γεώργιος Κοντουριώτης, Ανδρέας Ζαΐμης, Πέτρος Μαυρομιχάλης, Ν. Σπιλιάδης, Γεώργιος Ψύλλας, Κ. Ζωγράφου, Α. Παππαδόπουλος, Χρ. Αινιόν και Χρ. Κλωνάρης. Μεταξύ τούτων των εννέα υπάρχουσι τα τρία τμήματα της οικονομίας, των εσωτερικών και του πολέμου διηρημένα ως ακολούθως. 1) Τμήμα της οικονομίας. Πρόβουλος ο κύριος Γ. Κοντουριώτης, πρώτος γραμματεύς ο κυρ. Ν. Σπιλιάδης, και δεύτερος ο κύρ. Α. Παπαδόπουλος. 2) Τμήμα των εσωτερικών. Πρόβουλος ο κύρ. Ανδρέας Ζαΐμης, και πρώτος μεν γραμματεύς ο κύρ. Γʼ Ψύλλας, δεύτερος δε ο κύρ. Χρ. Αινιάν. 3) Τμήμα του πολέμου. Πρόβουλος ο κύρ. Πέτρος Μαυρομιχάλης, και πρώτος μεν γραμματεύς ο κυρ. Κ. Ζωγράφου, δεύτερος δε ο κύρ. Χρ. Κλωνάρης. Τα λοιπά 18 μέλη του Πανελληνίου δεν ήσαν έτι γνωστά.
Αρ. 18. Ελλ. Τηλ. εφανερώσαμεν, ότι τη 14 Φεβρ. εξεδόθη ψήφισμα του Προέδρου της Ελλάδος περί συστάσεως χρηματιστικής τραπέζης, ήτοι εθνικής Μπάγκας, εις την οποίαν δύνανται να συντρέχωσιν οι πολίται ήτοι με μετρητά, ή με προϊόντα, πωλητά κατά ξένους τόπους, ανθʼ ού θέλουσι λαμβάνει ομολογίας φερούσας τόκον οκτώ τα εκατόν. Αι εμπιστευθείσαι εις ταύτην την Μπάγκαν ποσότητες οφείλουσι να αφεθώσι τουλάχιστον διʼ ένα χρόνον, μετά δε παρέλευσιν τούτου δύνανται να λάβωσιν οι συνδρομηταί τας ποσοτήτας των οπίσω, πλήν οφείλουσι να προειδοποιήσωσι τους εφόρους της Μπάγκας ένα μήνα πρότερον. Ο Πρόβουλος του τμήματος της οικονομίας μετά δύο παρά του Προέδρου ψηφισθέντων συνεργατών υπάρχουσιν οι έφοροι της Μπάγκας, της οποίας ο οργανισμός θέλει προσδιορισθή δια διαταγής ιδιαιτέρας. - Ισοχρόνως με τούτο το ψήφισμα, εκοινοποιήθη και εγκύκλιος διακήρυξις του Προέδρου προς όλους κατά το Αρχιπέλαγος, τας επαρχίας της Πελοποννήσου και της Ελληνικής ηπείρου πολίτας, όσοι έχωσι περιουσίαν τινά προσκαλούμενοι επιπόνως να στείλωσι τας ποσοτήτας, όσας αποφασίση η φωτισμένη φιλοπατρία των δια την εθνικήν Μπάγκαν, όσον τάχιστα αμέσως προς τον Πρόεδρον και να παραλάβωσι τας αντʼ αυτών διδομένας ομολογίας. Εν ταύτη τη διακηρύξει αναγινώσκομεν, ότι οι μινίστροι των συμμαχικών αυλών έδοσαν μεν τω Προέδρω πάσαν ευελπιστίαν ένεκα χρηματικής συνδρομής υπέρ της προόδου του ιερού αγώνος της πατρίδος, όμως, επειδή αύται αι περιμενόμεναι επικουρίαι δεν δύνανται να φθάσωσι τόσον ογλίγωρα, όσον απαιτεί η ενεστώσα θέσις της πατρίδος, και επειδή αναγκαίον υπάρχει να διατάξη η διοίκησις ισοσταθμίαν καθʼ όλους τους κλόνους της δημοσίου υπουργίας δια να δυνηθή να κινήση χωρίς αναβολής τους ανδρείους Ελληνας κατά γην τε και θάλασσαν εις εκκάθαρσιν του ιερού εδάφους από των Τούρκων και ελευθέρωσιν του εμπορίου από της πειρατείας, εκρίθη αναγκαίον να προσκληθώσιν όλοι οι φιλοπάτριδες εις συνδρομήν διʼ ολίγον καιρόν, ευθύς δε οπού η Διοίκησις λάβη την συνδρομήν των υπό των συμμαχικών Δυνάμεων περιμενομένων μέσων και κανονισθώσι τα των εθνικών εισοδημάτων, θέλει προθυμηθή και να πληρώση, οπίσω εις τους δανειστάς τας προκαταβληθείσας ποσοτήτας και να πληρώση εις μετρητά τους μισθούς των στρατιωτών και ναυτών, οίτινες οφείλουσι να συστρατεύσωσι κατά ταύτην την νέαν εκστρατείαν λαμβάνοντες μόνον την τροφήν και τα αναγκαία πολεμικά εφόδια. Εφʼ όσον (σημειοί ο Πρόεδρος) η Ελλάς συγχωρεί να τρέφηται ο εχθρός από τας ιδίας της πηγάς και να ατιμάζηται η σημαία της από αχρείους και διεστραμμένους τινας, ού μόνον οι τρεις Μονάρχαι, οι υπερασπισταί της Ελλάδος, θέλουσιν αμφιβάλλει δικαίω τω τρόπω περί του αν υπάρχη δυνατόν να κατορθωθώσι τωόντι υπέρ αυτής οι σωτηριώδεις σκοποί της συνθήκης της 6 Ιουλίου, αλλά και εκείναι αι Ευρωπαϊκαί Διοικήσεις, αι οποίαι δεν συμφωνούσι κατά πάντα με τους σκοπούς των τριών εκείνων συμμαχικών αυλών, θέλουσι δράξωσι ταύτην την αμφιβολίαν και τα κατά το φαινόμενον δικαιολογούντα αυτήν πράγματα ως αφορμήν του να περιφράξωσι την τύχην της Ελλάδος με πολυχρονίους αβεβαιότητας.
Τη 15. Φεβρ. έκαμεν ο γραμματεύς της επικρατείας, κύριος Τρικούπης, προς τον Κυβερνήτην, ήτοι Πρόεδρον περιστατικήν αναφοράν περί των συχνών παραπόνων και ζητημάτων ένεκα των ών έπαθε το Ευρωπαϊκόν εμπόριον ζημιών υπό των Ελλήνων, και διακρίνας την προελθούσαν ζημίαν από καθʼ αυτό πειράτας, και από πλοία προμηθευμένα με άδειαν της διοικήσεως, επρόβαλε διάφορα μέσα, κατάλληλα, κατʼ αυτόν, να διορθώσωσι τα παράπονα εκείνα.
Ιδού εν περιλήψει τι γράφουσιν εκ Ναυπλίας τη 10 Μαρτίου. “Ο Κυβερνήτης, κόμης Καποδίστριας, εμβαρκαρισθείς τη 29 Φεβρ. κατά την Πόρον εν τω Warspite, έφθασε τη 2 Μαρτίου, εν συνοδία και των φρεγαττών Juno, Helena και Castor, και των βριγίων Musquito και Revel, εις τον λιμένα της Ναυπλίας, και μόλις καταβόντι εις την ξηράν ήλθε και επαρρησιάσθη αυτώ ο Θεοδωράκης Γρίκας, ο φρούραρχος του Παλαμηδε (της άνω ακροπόλεως), ομού μετά τω αξιοματικών του δια να λάβη τας προσταγάς του, και τότε ο Κυβερνήτης εναγκαλισάμενος αυτόν έδειξεν αυτώ φιλικώτατα την επιθυμίαν του να τον έχη με ολίγους των στρατιωτών του ως σωματοφύλακα παρ΄εαυτώ, καθότι σκοπόν είχε να παραδώση τα φρούρια και τα οχυρώματα της Ναυπλίας εις τον αντιχιλιάρχον Heidegger. Ο Γρίκας περιχαρής επί τη ευγενικωτάτη υποδοχή εκ μέρους του Κυβερνήτου, εκήρυξεν εαυτόν πρόθυμον να υπακούση μετά των παλικαρίων του κατά πάντα εις τας προσταγάς αυτού. Την επαύριον ούν παρεδόθη ο Παλαμήδης εις τον Heidegger. Τη 5. Μαρτ. παρέδωκε και ο Φωτομάρας, ο φρούραρχος της κάτω Ακροπόλεως (Αλβανιτικά), τούτο το φρούριον, μιμούμενος τον Γρίκαν, και μάλιστα εφιλιώθη, δια μεσιτείας του Κυβερνήτου, με τον θανάσιμον εχθρόν του Γρίκαν. Τη 6. εγκαταλιπόντες ούτοι οι δύο φρούραρχοι μετά φαμιλιών τα φρούρια μετοίκησαν εις την πόλιν, και τη 7. εμβήκαν εις μεν τον Παλαμήδην 120 Υδριώται και Σπετζιώται, μισθωταί του Κυβερνήτου, εις δε τα Αλβανιτικά 100 έτεροι στρατιώται, και διωρίσθησαν υποφρούραρχοι του μεν Παλαμήδου Ρώσσος τις, ο κύριος Rayko, των δε Αλβανιτικών Βυρτεμβέργης τις, ο κύριος Muller. Τη 9. εκινήθησαν οι στρατιώται του Φωτομάρα, και οι του Γρίκα υπό την διοίκησιν του Σταύρου Γρίκα, εις τον ισθμόν της Κορίνθου, και την ιδίαν ημέραν εκινήθη δια ξηράς και ο Πρόεδρος δια μέσου Τροιζήνος και Πόρου εις Αίγιναν. Ο Θεοδωράκης Γρίκας με περίπου 50 ανθρώπους συνώδευε τον Πρόεδρον· και ο γέρων Κολοκοτρώνης (Θεόδωρος) και Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος συνώδευον αυτόν. - Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης, όστις ευρίσκεται κατά τα Καρίτενα, ο κατά τα όρη του Λεονδαρή τυγχάνων Νικήτας Σματελόπουλος, έστειλαν άνδρας δια να συγχαρώσι τον Πρόεδρον, προς όν έστειλαν και άλλα μέρη. - Ο Μιαούλης εκπλεύσας τη 29. Φεβρ. εις Σκόπελον, ένθα κατέστρεψε μερικά πειρατικά πλοία, εκινήθη δια τα νερά της Χίου. - Ο κόμης Καποδίστριας εχειροτόνησεν ως αρχηγούς της πολιτικής διοικήσεως τον μεν Ψαριανόν Ανδρέαν Γιανίτζην εν Αιγίνη, τον δε εκ Κρήτης Δημήτριον Καλέργην εν Πόρω, τον δε Κερκυραίον κόμητα Ιω. Β. Θεοτόκην εν Ναυπλία, τον δε Μοσσολογγίτην Καψαλήν εν Καλαυρίτοις, και τον εκ Πάτρας Βενιντζέλλον Ρούφφον εν Σύρα. - Τη 28. Φεβρ. επεθεώρησεν ο Κυβερνήτης, κόμης Καποδίστριας, το υπό την διοίκησιν του πρίγγιπος Δημητρίου Υψηλάντου παρά Τροιζήνι ευρισκόμεον ως 2400 στρατιωτών σώμα· οι αρχηγοί των πολεμικών πλοίων των τριών Δυνάμεων, κύριοι Parker, Leblanc και Petrovitzy, έτι δε οι τρεις Πρόβουλοι (Πέτρος Μαυρομιχάλης, Γ. Κοντουριώτης και Ανδρέας Ζαΐμης), ο ναύαρχος Μιαούλης, και πολλοί άλλοι αρχηγοί συνώδευον τον Πρόεδρον κατά ταύτην την επιθεώρησιν, μετά το τέλος της οποίας εδόθη συμπόσιον, και έπιον οι μεν κύριοι Parker και Petrovitzy δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, ούτος μεν προσειπών “Πέτρος ο μέγας είπεν, ότε εναυπήγησε το πρώτον μέγα πλοίον, αι επιστήμαι και τέχναι προήλθον εξ Ελλάδος· θέλουσιν να δοθή αυτή οπίσω από την ευγνώμονα Ευρώπην” εκείνος δε προσθείς, εν ώ εδείκνυεν εις τους κλάδους δάφνης, τους κοσμούντας την τράπεζαν, “και είθε να εξαγορασθή επί ταύτη τη τιμή” o δε κύριος Leblanc δια την υγείαν του ανδρείου στρατεύματος και του ναυτικού της Ελλάδος. Οτε δε ο Πρόεδρος έπιεν εκφωνήσας, “ταις τρισί Δυνάμεσι” τότε ευφημίαι απερίγραπται ηκούσθησαν.
*) Κατά τούτον τον όρκον, ομνύουσιν ό,τε Κυβερνήτης και τα μέλη του Πανελληνίου να εκπληρώσωσι, κατά τας βάσεις των πράξεων Επιδαύου, Αστρους και Τροιζήνος, τα εμπιστευθέντα αυτοίς υπό του έθνους καθήκοντα έως της συγκροτήσεως της εθνικής συνελεύσεως, έχοντας σκοπόν την επαύξησιν της προόδου της εθνικής και πολιτικής παλιγγενεσίας της Ελλάδος όπως δυνηθή νʼ απολαύση αύτη όσον τάχιστα των προσομολογουμένων αύτη δυνάμει της Λονδινείου συνθήκης της 6. Ιουλ. 1827 αγαθών, και προσυποχρεούμενοι εις απολογίαν, ει χρεία, ένεκα όλων των πράξεων της διοικήσεως, τας οποίας υπόσχονται να καθυποβάλωσιν εις επικύρωσιν παρά της συγκροτηθησομένης τον Απρίλιον εθνικής Συνελεύσεως.
