“Η νέα μουσειολογική αντίληψη του «ανοιχτού Μουσείου» προτείνει τη διοργάνωση περιοδικών εκθέσεων και εκδηλώσεων που απευθύνονται στην τοπική κοινωνία, υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ένταξη νέων τεχνολογιών στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου, βελτίωση των υπηρεσιών του στο κοινό, συνεχή αξιολόγηση, ακόμη και νέα ερμηνεία των εκθεμάτων του ή και

αναθεώρηση της συλλεκτικής πολιτικής του, όποτε αυτό χρειαστεί”


Ένα μουσείο «ανοιχτό» στην κοινωνία είναι το Μουσείο παραδοσιακής ζωής Κρήτης «ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ», το οποίο έχει προκριθεί στην τελική φάση του 33ου διαγωνισμού για το Ευρωπαϊκό Βραβείο του Μουσείου της Χρονιάς 2010.

Πρόκειται για έναν ετήσιο διαγωνισμό που διοργανώνεται από το 1977 από το European Museum Forum (EMF) και τελεί υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

«Τα σύγχρονα μουσεία δεν είναι απλά κιβωτοί μνήμης και –ενίοτε- αποθήκες αντικειμένων, αλλά ζωντανοί οργανισμοί στην υπηρεσία της κοινωνίας που ερευνούν, αποκτούν, συντηρούν και εκθέτουν τα υλικά και άυλα τεκμήρια του ανθρώπου και του περιβάλλοντος του, με σκοπό τη μελέτη, την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία», τονίζει ο Διευθυντής του Μουσείου Παραδοσιακής ζωής Κρήτης "ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ" και Μέλος του Δ.Σ. της Παγκόσμιας Επιτροπής Περιφερειακών Μουσείων (ICR/ICOM), κ. Γιάννης Μαρκάκης.

Η συνέντευξη που ο κ. Μαρκάκης παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:

Τι σημαίνει για σας το γεγονός ότι το Μουσείο Λυχνοστάτης είναι υποψήφιο ευρωπαϊκό Μουσείο για το 2010;

“Η επιλογή του Μουσείου «ΛΥΧΝΟΣΤΑΤΗΣ» -μαζί με το Μουσείο του Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη- αρχικά από την εθνική Επιτροπή αξιολόγησης (που την απαρτίζουν οι Νίκη Γουλανδρή, Ιωάννα Παπαντωνίου και Άννα Βόγλη) και στη συνέχεια η πρόκρισή του στον τελικό γύρο του διαγωνισμού -είναι το μοναδικό Μουσείο από την Ελλάδα που το κατάφερε φέτος, είναι σίγουρα μια αναγνώριση τους αξίας του Μουσείου και μια επιβράβευση των προσπαθειών ολίγων ανθρώπων για πολλά χρόνια.»

Ποια είναι τα επόμενα βήματα του διαγωνισμού; (Πότε θα ανακοινωθεί το μουσείο που διακρίνεται τελικά, ποια είναι τα συνυποψήφια μουσεία…)

«Η τελική φάση θα διεξαχθεί τους 19 με 22 Μαΐου στο Tampere τους Φινλανδίας, όπου κάθε Μουσείο θα κάνει μια ημίωρη τους - παρουσίαση και στη συνέχεια τα 20 μέλη τους κριτικής επιτροπής - που αποτελείται από κορυφαίους ειδικούς επιστήμονες (μουσειολόγους, αρχιτέκτονες μουσείων, μουσειοπαιδαγωγούς, ιστορικούς κ.λ.π.) θα κάνουν διευκρινιστικές ερωτήσεις. Τα άλλα 26 υποψήφια Μουσεία που συμμετέχουν στον τελικό γύρο είναι από 14 ευρωπαϊκές χώρες και καλύπτουν ποικίλα θεματικά πεδία. Έτσι, ανάμεσα στα υποψήφια Μουσεία συγκαταλέγονται το Εθνικό Μουσείο Ενάλιας Αρχαιολογίας της Ισπανίας, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Τουλούζης, το Μουσείο Εβραϊκής Ιστορίας του Άμστερνταμ, το Μουσείο Φυσικών Επιστημών των Βρυξελλών, το Δημοτικό Μουσείο του Πορτιμάο (Πορτογαλία), το Κρατικό Μουσείο Ιστορίας & Τέχνης του Ταταρστάν (Ρωσία), το Μουσείο Παιχνιδιών του Νταβός (Ελβετία), το Γεωλογικό Μουσείο του Σκάρμπορο (Αγγλία), το Μουσείο Τυφλών του Ζάγκρεμπ κ.λ.π.. Τα τελικά αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στην απονομή των βραβείων την Κυριακή 22 Μαΐου».

Όταν αναφερόμαστε σε ένα μουσείο, το μυαλό κάποιων πηγαίνει στο παρελθόν. Πώς ένα μουσείο προσαρμόζεται στο παρόν και «κοιτάζει» το μέλλον;

«Αν η λέξη «μουσείο» για κάποιους είναι ακόμη συνώνυμο του παρελθόντος και της συντήρησης, τότε λοιπόν αυτοί δεν έχουν παρά να επισκεφθούν ένα σύγχρονο Μουσείο και τέτοια υπάρχουν αρκετά στην Κρήτη και πολλά στην Ελλάδα-. Μουσεία που δεν είναι απλά κιβωτοί μνήμης και - ενίοτε - αποθήκες αντικειμένων, αλλά ζωντανοί οργανισμοί στην υπηρεσία της κοινωνίας που ερευνούν, αποκτούν, συντηρούν και εκθέτουν τα υλικά και άυλα τεκμήρια του ανθρώπου και του περιβάλλοντος του, με σκοπό τη μελέτη, την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία. Η νέα μουσειολογική αντίληψη του «ανοιχτού Μουσείου» προτείνει τη διοργάνωση περιοδικών εκθέσεων και εκδηλώσεων που απευθύνονται στην τοπική κοινωνία, υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ένταξη νέων τεχνολογιών στους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου, βελτίωση των υπηρεσιών του στο κοινό, συνεχή αξιολόγηση, ακόμη και νέα ερμηνεία των εκθεμάτων του ή και αναθεώρηση της συλλεκτικής πολιτικής του όποτε αυτό χρειαστεί».