«Σε κάποιες χώρες μπορεί και εκεί έχουν ευθύνη οι κυβερνήσεις γιατί έχουν χειραγωγήσει και την κοινή γνώμη στο να βλέπουν της Έλληνες σαν τους τεμπέληδες, οι οποίοι ζουν από της Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, κυρίως της γερμανικές, λένε, και καλοπερνούν αδιαφορώντας για το μέλλον και το από πού έρχονται αυτά τα χρήματα.
Αυτή η εικόνα αδικεί τον Έλληνα γιατί δουλεύει και τις περισσότερες ώρες από της Ευρωπαίους με χαμηλότερες αποδοχές.
Προφανώς υπάρχει ένα ζήτημα αλλά είναι πρόβλημα των κυβερνήσεων και του πελατειακού κράτους που διαμόρφωσαν τα δύο κόμματα εξουσίας μεταπολεμικά και κυρίως της τελευταίες δεκαετίες που αντί να αξιοποιήσουν της ευρωπαϊκές επιδοτήσεις με ένα τρόπο αειφορικό που να επιτρέψει στο μέλλον να εξασφαλίζεται εισόδημα και ποιότητα και στη ζωή και την εργασία αυτή τη στιγμή οδηγήσανε και μέσα από πολιτικές φοροδιαφυγής των μεγάλων κερδών, καταλαβαίνετε ότι υπάρχουν ευθύνες, αλλά είναι ευθύνες κυβερνήσεων, δεν επιτρέπεται να την πληρώνει ο κόσμος.
Προφανώς έχουμε ανάγκη από διαρθρωτικές αλλαγές και χρειάζεται μια σειρά παρεμβάσεων ή ακόμα και ρευστό αυτή τη στιγμή, υπάρχει ανάγκη δανεισμού αλλά θα πρέπει να εκφραστεί και η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και όχι μόνο κάποιοι να της κουνάνε το δάκτυλο και την ίδια στιγμή να της αναγκάζουν να υλοποιούμε την διπλωματία των εξοπλισμών. Εμείς αγοράζουμε τεράστιες ποσότητες οπλισμού για να μπορούν κάποιοι να πριμοδοτούν της πολεμικές τους βιομηχανίες.
Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη θα πρέπει να εκφραστεί πολύ συγκεκριμένα, είτε με την έκδοση της ευρωομολόγου, είτε με την εγγύηση κάποιων ευρωπαϊκών χωρών ώστε να μπορεί η Ελλάδα να δανειστεί με χαμηλά επιτόκια και όχι αυτά τα εξοντωτικά της περιόδου.
Σε κάθε περίπτωση είμαστε αντίθετοι στο να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο γιατί ξέρουμε ποια είναι τα αδιέξοδά του και ελπίζουμε ότι στο τέλος αυτή η αλληλεγγύη ευρωπαϊκή θα εκφραστεί».

