Οι μινωικές φρυκτωρίες είναι μεγάλες κατασκευές (τοίχοι και χώμα) σε σχήμα κόλουρου κώνου – ήταν στην ουσία η βάση πάνω στην οποία άναβαν οι πυρές. Πρόκειται για ένα κολοσσιαίο έργο της μινωικής εποχής που μας ήταν εντελώς άγνωστο και που στο σύνολό του ανταγωνίζεται σε σύλληψη και εκτέλεση τα μινωικά ανάκτορα.
Είναι ένα τεράστιο επικοινωνιακό και αμυντικό έργο που επέτρεπε στις μινωικές αρχές να παρακολουθούν τις ακτές, τους δρόμους και γενικά όλες εκείνες τις περιοχές στρατηγικής σημασίας και να επικοινωνούν γρήγορα μεταξύ τους.
Μεγάλος αριθμός φρυκτωριών πιθανόν κάλυπτε όλη την Κρήτη και ένα μήνυμα μπορούσε να μεταδοθεί πολύ γρήγορα σε ολόκληρο το νησί αλλά και σε άλλες περιοχές, όπως τα νησιά του Αιγαίου. Οι φρυκτωρίες επομένως εξασφάλιζαν την επικοινωνία με τις γύρω περιοχές και τα νησιά, την ασφαλή μεταφορά των προϊόντων, και πιθανόν την ασφαλή ναυσιπλοΐα.
Το συγκεκριμένο σύστημα επικοινωνίας από τη χρονολόγηση των ευρημάτων χρησιμοποιήθηκε κυρίως από το 2000 π.Χ., δηλαδή την αρχή της εποχής των Παλαιών Ανακτόρων στην Κρήτη. Παρόμοιο σύστημα επικοινωνίας αναφέρεται σε γραπτές πηγές του ανακτόρου της πόλης Μάρι (2000 π.Χ.) στην σημερινή Συρία, καθώς και σε μεταγενέστερες γραπτές πηγές στην Ιερουσαλήμ, δεν έχει όμως ακόμα αναγνωριστεί στο έδαφος και εντοπιστεί στις συγκεκριμένες περιοχές.

