Το ζητούμενο για τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές αλλά κυρίως για τους πιστούς είναι πού βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα. Αυτή είναι η αγωνία όλων αν και πλέον σήμερα αρκετοί είναι εκείνοι που εκφράζουν φόβους ότι η εικόνα που συνιστά πειστήριο του εγκλήματος, θα έχει τεμαχιστεί και καταστραφεί. Η πιο αισιόδοξη εκδοχή αναφέρει ότι ίσως είναι θαμμένη κάπου ώστε να μην βρεθεί ποτέ.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον που ξεπερνά τα σύνορα της Ελλάδας.

Είναι ενδεικτικό, όπως είχε γράψει η «Π», ότι έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από την Ιντερπόλ για την υπόθεση με αφορμή τις πληροφορίες που υπήρξαν ότι την περίοδο της κλοπής, βρίσκονταν στη Μεσαρά Βούλγαροι που έχουν εμπλακεί σε υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας.

Η μοναχή στην κατάθεση που είχε δώσει στο αστυνομικό τμήμα Μοιρών, στις 24 Σεπτεμβρίου 2003, είχε δώσει εξηγήσεις για τους λόγους που την είχαν ωθήσει να αναθεωρήσει τα όσα αρχικώς είχε ισχυριστεί στην Αστυνομία για τον ύποπτο.

«Είδα το άτομο που έκλεψε και κρατούσε στα χέρια του, μπροστά στο πρόσωπο την εικόνα, από απόσταση έξι-επτά μέτρων. Φορούσε τζιν παντελόνι και μαύρο πουκάμισο κοντομάνικο. Ήταν άνδρας, περίπου 30 ετών, ήταν ψηλός, αδύνατος, όπως αυτός που κρατούσε την εικόνα και έτρεχε. Είχε χαρακτηριστικό τρέξιμο σαν τα πόδια του να ήταν στραβά. Το απόγευμα της 24 Ιουνίου 2003 η αστυνομία έφερε στη Μονή κάποιον άνδρα που φορούσε τα ίδια ρούχα με το δράστη. Όταν δε η αστυνομία τον έβαλε να κάνει αναπαράσταση της κλοπής, βεβαιώθηκα απόλυτα ότι αυτός ήταν ο δράστης της κλοπής. Στην συνέχεια, αναγνώρισα ως δράστη της κλοπής το ίδιο άτομο που μου έδειξαν στο αστυνομικό τμήμα Μοιρών».

Η μοναχή εξηγεί γιατί στις αρχικές καταθέσεις, είχε αφήσει αμφιβολίες για το συγκεκριμένο άτομο. «Στις αρχικές μου καταθέσεις αναφέρω ότι δεν ήμουν σίγουρη, ενώ ήμουν για το δράστη, επειδή την ώρα της αναγνώρισης στο αστυνομικό τμήμα Μοιρών, ενώ τον είχα απέναντι μου και χωρίς να του μιλήσω, άρχισε να κλαίει. Εγώ εκείνη την στιγμή δίστασα να πω ότι είναι αυτός ο δράστης, ενώ ήμουν απόλυτη βέβαιη ότι ήταν, καθώς τον λυπήθηκα, όπως έκλαιγε».

Ακόμα είχε υποστηρίξει πως είχε την ελπίδα ότι οι δράστες θα επέστρεφαν τελικά την εικόνα, πράγμα που μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει και λέει: «Έτσι αποφάσισα να πω όλη την αλήθεια όπως ακριβώς την έζησα την ημέρα της κλοπής».