Οσοι έχουν σκυλιά γνωρίζουν ότι τα κουτάβια περνούν μια φάση που είναι ιδιαίτερα ζημιάρικα.

Οι αγαπημένοι τους στόχοι είναι οι παντόφλες και τα γάντια, αλλά και τα παιχνίδια των παιδιών, οι εφημερίδες, τα περιοδικά και η πρωινή αλληλογραφία μπορεί να δεινοπαθήσουν. Ενδέχεται μάλιστα να μη μασουλούν απλώς αυτά τα αντικείμενα αλλά και να τα τινάζουν με μανία σαν να θέλουν να τα σκοτώσουν. Τα χαρτιά μπορεί να γίνουν κομματάκια, σαν να ήταν νεκρά πουλιά που χρειάζονται ξεπουπούλιασμα. Μερικοί μάλιστα ιδιοκτήτες πρόσεξαν απελπισμένοι ότι στην περίπτωση που υφίσταται επίθεση η αλληλογραφία, καταστρέφονται μόνο τα ενδιαφέροντα γράμματα ενώ οι λογιαριασμοί παραμένουν ανέπαφοι. (Αυτό το τελευταίο δεν είναι αστείο. Οι λογαριασμοί συνήθως βρίσκονται μέσα σε καφέ φακέλλους και περνούν πιο απαρατήρητοι στον σκύλο από τους λευκούς).

Σʼαυτό το σημείο έχουν σημασία ορισμένα χαρακτηριστικά της παιδικής ηλικίας των σκύλων.

Πρώτον, είναι απλώς η διάθεσή τους να παίξουν.

Τα κουτάβια καθώς μεγαλώνουν έχουν την τάση να εξερευνούν οτιδήποτε βρίσκεται στο περιβάλλον τους. Οι σκύλοι είναι καιροσκόποι στην άγρια κατάσταση και πρέπει να έχουν ευρείες γνώσεις για οτιδήποτε υπάρχει στον κόσμο τους, αν θέλουν να επιβιώσουν. Οσο ασφαλέστερη και να είναι η ζωή του οικόσιτου ζώου, δεν έχει αποβάλει πολλά χαρακτηριστικά της αρχέγονης συμπεριφοράς του.

Έπειτα, φυτρώνουν τα δόντια τους και τα ενοχλούν. Τα μόνιμα δόντια φυτρώνουν ανάμεσα στον τέταρτο και τον έκτο μήνα, και σʼαυτήν την περίοδο οι σκύλοι αισθάνονται την ανάγκη να μασούν σκληρά αντικείμενα για να βοηθήσουν τα δόντια τους να βγουν. Οι μαλακές, εμπορικές σκυλοτροφές τους είναι άχρηστες από αυτήν την άποψη, και αν στο σκύλο δεν δίνεται κατάλληλη σκληρή τροφή να μασήσει, τότε θα ψάξει άλλα λιγότερο αποδεκτά αντικείμενα για να το κάνει.

Τρίτον, το κουτάβι βρίσκεται στην “προ-κυνηγετική” φάση της ζωής του, τότε που έχει μεγαλώσει αρκετά για να το ενδιαφέρει η λεία, αλλά δεν έχει ακόμη τη δυνατότητα να την πιάσει. Σʼαυτό το στάδιο, που έχει τόση σημασία η φυσιολογική ανάπτυξη, οι ενήλικες (στις άγριες συνθήκες) φέρνουν κομμάτια κρέας στη φωλιά για τους νεαρούς.

Τα τελευταία αυτά στάδια της παιδικής ηλικίας χαρακτηρίζονται από τη συνήθεια των μεγάλων (=άνθρωποι αφεντικά) νʼαφήνουν διάφορα πράγματα να τριγυρνούν για να τα φάνε τα σκυλάκια.

Είναι πλέον εντελώς φυσιολογικό, για τον νεαρό σκύλο να βλέπει την παντόφλα στο χαλί ή το ταχυδρομικό δέμα σαν ευπρόσδεκτο δώρο που του έφεραν οι μεγαλύτεροι της ομάδας. Κι αν τιμωρηθεί γιʼαυτήν του τη συνήθεια θα σαστίσει και θα πληγωθεί ιδιαίτερα το ευσυνείδητο κουτάβι, γιατί εκείνο βάζει τα δυνατά του να προσαρμοστεί στην ανθρώπινη “αγέλη”.