Στις 19 Μαρτίου ο Σουρής, πάντα ευαίσθητος στα θέματα της Κρήτης, έγραφε στον “Ρωμηό”:

(Στους Κρήτας που ξανά επήραν τα βουνά)
Μη, σας φωνάζουν μαχητών κι αρματωλών λημέρια,
μην τρέχετε στο Θέρισο με τάρματα στα χέρια.
Μη, σας φωνάζουν σήμερα και κάμποι και λαγκάδια
και μαύραις φλόγες που πετούν από καμμένʼ Αρκάδια.

Κανείς, φωνάζουν σήμερα παιδιά στεφανηφόρα,
σπαθί μην ακονίση,
και μήτε τουφεκιού βροντή παληών πολέμων τώρα
τους ήχους να ξυπνήση.


Μη, σας φωνάζουν σήμερα, σαν πρώτʼ ας μην ανάψη
φωτιά πολεμική,
μήτʼ αίματος αδελφικού σταλαγματιά να βάψη
σημαία Κρητική.

Μη, σας φωνάζει σήμερα κι η μαυροφόρα σκλάβα,
που δέρνεται και σκιάζεται να μην την κάνουν Σλάβα.
Μη, κράζει μεγαλόφωνο παιδί του Βασιληά,
που με λακτάρα πάτησε τα χώματα της Κρήτης
και τώρρανε με τάνθη της κάθε πορτοκαλιά
κι έσκυψε μπρος του κάτασπρος ο γέρο Ψηλορείτης.

Μη, σας φωνάζει σήμερα κι ο βασιληάς εκείνος,
ο συνετός ο Μίνωας,
μη, σας φωνάζουν ένδοξοι πατέρες σας και πάπποι,
μή στα βουνά για το Θεό,
και σε παλάτι και λαό
να βασιλεύση φρόνησις και φρόνημα κι αγάπη.
Γ. ΣΟΥΡΗΣ