Η αναπαραγωγή των σαλιγκαριών γίνεται κάθε φθινόπωρο και άνοιξη, όμως μέσα σε σωστές συνθήκες ένα σαλιγκάρι μπορεί να γεννήσει μέχρι και πέντε φορές το χρόνο. Ο κ. Κοξαράκης βρήκε από μόνος του τις «μάνες» ψάχνοντας στην εξοχή. Άλλωστε ο κρητικός σαλίγκαρος είναι το είδος που έχει ζήτηση στην αγορά.
Τα πράγματα δεν είναι απλά, καθώς τα σαλιγκάρια όταν βρίσκονται σε κλειστό χώρο, χρειάζονται πολύ μεγάλη φροντίδα για να ζήσουν και να αναπαραχθούν. Δεν είναι υπερβολή ότι υπάρχει συγκεκριμένο σιτηρέσιο για τη διατροφή τους από αλεσμένο κριθάρι, σιτάρι, σόγια, εμπλουτισμένο με ασβέστιο και μαρμαρόσκονη. Η θερμοκρασία και η υγρασία πρέπει να κινούνται σε συγκεκριμένα επίπεδα, ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Είναι μία δύσκολη δουλειά, χρειάζεται γνώσεις, μεράκι και πολύ προσωπική εργασία, σύμφωνα με τον κ. Κοξαράκη.
Λιγοστεύουν
Ο κ. Κοξαράκης αναφέρεται αναλυτικά στο γεγονός ότι όλο και λιγοστεύουν τα σαλιγκάρια που βρίσκουμε στη φύση, προφανώς λόγω υψηλής χρήσης γεωργικών φαρμάκων και γενικότερα αλόγιστης διαχείρισης του περιβάλλοντος.
«Δεν υπάρχουν πια οι παπαδούλες ή αμπουμπούρες όπως λέγονται οι σκουρόχρωμοι χοχλιοί που βγαίνανε τα πρωτοβρόχια. Έχω προσπαθήσει να αναπαράγω το είδος στο εκτροφείο, αλλά είναι πολύ δύσκολη διαδικασία. Θα προσπαθήσω ξανά» σχολίασε ο κ. Κοξαράκης.
Θρεπτικές ουσίες
Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το κρέας των σαλιγκαριών περιέχει από 60 έως 80 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια και είναι πολύ θρεπτικό.
Το περιεχόμενο σε πρωτεΐνη είναι υψηλό και κυμαίνεται από 10% έως 16% του νωπού βάρους. Παράλληλα, το ποσοστό των λιπών αποτελεί το 0,5% έως 2% του ολικού νωπού βάρους και συνήθως είναι λίγο μεγαλύτερο στα νεαρά άτομα. Το περιεχόμενο σε νερό είναι υψηλό και κυμαίνεται μεταξύ 73% και 89%.

