Κ. Καρακατσάνη, ο ρόλος των δημιουργών, των καλλιτεχνών, σε όσα περιγράφετε, ποιος είναι;

«Αυτός που κάνω εγώ και οι όμοιοί μου και ευτυχώς που υπάρχουν πολλοί ακόμα. Που κάνουμε θέατρο για να ξυπνήσουμε τον πολίτη. Ευτυχώς που είναι πολλοί, μεταξύ αυτών θα έβαζα και τον εαυτό μου χωρίς να φοβάμαι ότι τον υπερτιμώ.»

Ο κόσμος θέλει να δει θέατρο για να προβληματιστεί, να ξεσηκωθεί, να επαναστατήσει ή για να διασκεδάσει χωρίς να ψυχαγωγηθεί;

«Το επίπεδο της διασκέδασης αποδεικνύει αν η διασκέδαση είναι για ανθρώπους ή για κάφρους. Προχθές άκουσα και την κ. Μπήλιω Τσουκαλά να λέει αγωγή της ψυχής και λέω «να ρε» που υπάρχουν και τώρα από την τηλεόραση που μιλάνε για αγωγή της ψυχής. Τώρα καμιά φορά η αγωγή αυτή δεν είναι της ψυχής αλλά δε θα πω το υπόλοιπο, βάλτε το μόνη σας.»

Λένε πολλές φορές ότι το κοινό της περιφέρειας είναι διαφορετικό. Αυτό, τελικά, ισχύει;

«Εξαρτάται από την περιφέρεια, κυρίως. Αν είναι ευρύπρωκτοι τι να κάνει αν είναι η περιφέρεια ή αν είναι το κέντρο. Η ευρυπρωκτίασις υπάρχει παντού. Δεν μπορεί όταν υπάρχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που τόσο γρήγορα μπορούν και περνάνε τα μηνύματα που θέλουν, δεν έχει σημασία αν είναι περιφέρεια ή κέντρο.

Έχουμε γίνει όλοι ένα μάτσο χάλια και αντιστεκόμαστε μερικοί άνθρωποι αντιστέκονται και αντιστέκεται πρώτα από όλα το κοινό. Γιατί αλλαγές χωρίς το κοινό δε γίνονται. Στο γούστο, στη διασκέδαση, όπου θέλετε. Διασκεδάζει κανείς και με παραδοσιακά τραγούδια. Εσείς στην Κρήτη είστε ένας λαός που κρατάτε τις παραδόσεις αυτής της πολιτισμικής αξίας. Όπου υπάρχουν τέτοιες αντιστάσεις, ελπίζουμε.»