Μετριότητα
“Το να εξετάζεται από την ΕΠΟ η ανανέωση του συμβολαίου του Ρεχάγκελ είναι μία απροσδόκητη και καθόλου προοδευτική εξέλιξη. Μόνη δικαιολογία μπορεί να είναι η απουσία από τη λίστα της Ομοσπονδίας ενός ονόματος, το οποίο να πληροί τις προϋποθέσεις να συνεχίσει το έργο του Γερμανού προπονητή. Ο Μπάγεβιτς είναι φθαρμένος, πλέον, για μία τόσο δύσκολη νέα πρόκληση στην καριέρα του, όσο κι αν φαίνεται πως είναι κρυφός του πόθος, ο Σάντος είναι προπονητής ημέρας και ψυχολογίας και δύσκολα να μπορέσει ν΄ ανταπεξέλθει σ΄αυτό το επίπεδο, ενώ ο οποιοσδήποτε ξένος είναι μεγάλο ρίσκο...
Καλύτερο είναι το μεταβατικό στάδιο, μʼ έναν κόουτς τύπου Νιόπλια, που ξέρει απʼ έξω και ανακατωτά το πώς δουλεύουν οι εθνικές ομάδες, παρά η στασιμότητα.
Θα προτιμούσα ο προπονητής της Εθνικής ομάδας να επέλεγε να φύγει όταν ήταν στην κορυφή, πριν την κατιούσα, την οποία κανείς δεν την αρνείται!
Πλέον, έχει μπει στη διαδικασία να πετύχει, ίσως, κάτι παρόμοιο πριν αποχωρίσει. Ίσως (και αναφέρομαι με υποθέσεις, διότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος εξαγωγής συμπερασμάτων για τον τρόπο σκέψης ΕΠΟ και Ότο!) και η Ομοσπονδία πιστεύει το ίδιο.
Αυτήν τη στιγμή (και δεν είναι ειρωνικό αυτό που ακολουθεί) ο Ότο Ρεχάγκελ προσδίδει σαφώς κύρος στον πάγκο της Ελλάδας και είναι χρήσιμη και η τύχη του στις κληρώσεις! Ποδοσφαιρικά, δεν θα υπεραμυνθώ του “τίποτα άλλο”, θʼ αρκεστώ, όμως, σε μία χρυσή μετριότητα. Και το “χρυσή” μοιάζει με κατάλοιπο της Πορτογαλίας”.
ΛΑΜΠΡΟΣ ΓΚΑΡΑΓΚΑΝΗΣ
SPORT-FM.GR

