Κάνατε και μία έρευνα για τις πυρκαγιές του 2007.
«Για να προσεγγίσει κανείς ποιος ευθύνεται για τις πυρκαγιές, επειδή είναι δύσκολο να βρεις τον άμεσο ή τον ηθικό αυτουργό, ο τρόπος για να εντοπίσεις τις ευθύνες είναι στο ποιος ωφελείται. Αναζήτησα το ποιες ήταν οι επιδιώξεις για την περιοχή, πού κολλούσαν, σε τι θα εξυπηρετούσαν τυχόν πυρκαγιές, αν θα έβγαζαν κάποια εμπόδια από τη μέση, με αυτό τον τρόπο κινήθηκα».
Τελικά, ποιοι ωφελήθηκαν;
«Υπάρχει ένα σχέδιο για όλη την περιοχή της Δυτικής Πελοποννήσου, η οποία σε πολύ μεγάλο μέρος της είναι τουριστικά αναξιοποίητη, το περιβάλλον, δηλαδή, έχει μείνει όμορφο και σχεδόν ανέπαφο. Υπάρχει, βέβαια, μια τουριστική ανάπτυξη μικρού μεγέθους, δεν υπήρχαν μεγάλες μονάδες ξενοδοχειακές, που συνδυάζονται συνήθως με σπα, θαλασσοθεραπεία, έχουν μπει και τα γκολφ στο προσκήνιο. Είχε βγει μια φιλολογία τότε για την Ιόνια Οδό, ότι ο δρόμος των πυρκαγιών είναι ο ίδιος με την οδό και άρα για αυτό μπήκαν οι πυρκαγιές. Αυτό δεν είναι ακριβές, ο δρόμος είχε συμφωνηθεί ότι θα γινόταν από τα τέλη Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Ο δρόμος, όμως, θα εξυπηρετούσε την εύκολη πρόσβαση στις τουριστικές εγκαταστάσεις που επρόκειτο να γίνουν, ήταν το παρεμπιπτόντως».
Στο βιβλίο σας γίνονται εκτενείς αναφορές σε πολλά θέματα από την τότε επικαιρότητα…
«Όλα τα θέματα τα αναφέρω τεκμηριωμένα στο βιβλίο με την έρευνα που έχω κάνει και κυρίως πάνω στους νόμους γιατί το πολιτικό μας σύστημα στηρίζεται πάνω στους νόμους και πρέπει να τους κοιτάει κανείς κατά την πολιτική έρευνα».
Στηρίζεται αλλά οι νόμοι καταστρατηγούνται κατά το δοκούν;
«Υπάρχουν νόμοι, οι οποίοι καταστρατηγούνται, κυρίως, ο Συνταγματικός Χάρτης της χώρας. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι νόμοι δε γίνονται σεβαστοί αλλά έχω την αίσθηση ότι η πιο συνήθης περίπτωση είναι η δημιουργία νόμων που εξυπηρετούν αυτό που θέλουμε να κάνουμε. Αυτοί οι νόμοι, κυρίως, είναι αντισυνταγματικοί, δεν παραβιάζονται γιατί γίνονται ακριβώς για συγκεκριμένο σκοπό, καμιά φορά παραβιάζονται όταν ο σκοπός μας επεκτείνεται και δε μας καλύπτει πλέον αλλά αν υπάρχουν πολιτικές πλάτες προχωράει κανείς».
Αναφέρεστε στο βιβλίο και στην αντισυνταγματικότητα των εκλογών του 2007.
«Έχει ενδιαφέρον ότι τα πράγματα που με οδήγησαν το 2007 να γράψω αυτό το βιβλίο τη χρονιά που μας πέρασε, το 2009, ξαναήταν επίκαιρα. Πάλι καταστράφηκε ολοσχερώς από τις πυρκαγιές η Ανατολική Αττική, προκηρύχθηκαν παράνομες και αντισυνταγματικές εκλογές με ένα μήνα προθεσμία. Δυστυχώς, το βιβλίο μου είναι γενικότερα επίκαιρο.
Το Σύνταγμα προβλέπει με σαφήνεια ότι η κάθε κυβέρνηση έχει θητεία για τέσσερα χρόνια. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από αυτό επιτρέπεται μόνο στην περίπτωση που συντρέχει εθνικός λόγος εξαιρετικής σημασίας, δηλαδή, κατ εξαίρεση. Ο λόγος για τον οποίο προκηρύχθηκαν οι εκλογές του 2007, είπε τότε ο πρωθυπουργός, ότι ήταν η ψήφιση του προϋπολογισμού, είναι κάτι που ψηφίζεται κάθε χρόνο, δε δικαιολογεί πρόωρες εκλογές σε καμία περίπτωση. Δεν μπορούσαν να επικαλεστούν τον πραγματικό λόγο. Από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, οι εκλογές που έγιναν κανονικά και στην ώρα τους είναι γύρω στο 12%.»
Σε ποια άλλα θέματα γίνονται αναφορά στο βιβλίο σας;
«Αναφέρομαι στα ομόλογα, τις κάμερες στους δρόμους, τη ζαρντινιέρα, τον ξυλοδαρμό του φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, παραβιάσεις του Συντάγματος, πώς τα ΜΜΕ προβάλλουν τα κόμματα που αυτά επιλέγουν για πολύ συγκεκριμένους κάθε φορά λόγους, το λόγο που εκφέρουν τα ίδια τα πολιτικά κόμματα. Αναφέρομαι και στους ίδιους τους πολίτες, γιατί οι Έλληνες αρέσκονται πολύ στο να μεταβιβάζουν τις ευθύνες στους άλλους αλλά τελικά είναι και δική τους ευθύνη. Οι Έλληνες λένε σήμερα ότι όλα γίνονται, μα και οι ίδιοι οι πολίτες πολύ συχνά για τα λεφτά, απλώς για μικροποσά γιατί δεν έχουν άλλη δυνατότητα, κάνουν διάφορα πράγματα που δεν επιτρέπονται. Αυτό με κάνει να πιστεύω πως αν είχαν τη δυνατότητα θα κλέβανε όσα λεφτά κλάπηκαν με τα ομόλογα, για παράδειγμα, γιατί περί κλοπής επρόκειτο. Στην ουσία, αυτούς τους οποίους καταδικάζουν και βρίζουν τους επανεκλέγουν και μετά συνεχίζουν και τους βρίζουν νομίζοντας ότι βρίζουν ποιον εκείνη την ώρα»;

