Σύμφωνα με τον Ιατρικό Σύλλογο, το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των πανεπιστημιακών κλινικών είναι σε πολλά σημεία ασαφές σε σχέση με τους νόμους που διέπουν τη λειτουργία των κλινικών του ΕΣΥ. Η ασάφεια αυτή είναι γνωστή στα υπουργεία Παιδείας και Υγείας αλλά διαχρονικά δεν παρεμβαίνουν ακολουθώντας την γνωστή τακτική της αδιαφορίας.

Ο δημόσιος και ιδιωτικός τομές στην Υγεία μπορεί και πρέπει να λειτουργεί συμπληρωματικά με μοναδικό σκοπό και στόχο την καλύτερη δυνατή παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη. Τα δημόσια νοσοκομεία πρέπει να αποκτήσουν διπλή ευθύνη που σήμερα δεν έχουν. Ευθύνη να διαχειρίζονται τους πόρους τους, να δημιουργούν έσοδα, να κοστολογούν τις υπηρεσίες που προσφέρουν, να επενδύουν στην επέκτασή τους (που χρηματοδοτείται από το κράτος), όχι απλώς να επαιτούν από το κράτος να καλύψει τις «μαύρες τρύπες» τους.

Ευθύνη για την σωστή, όπως προβλέπει ο νομός, και εύρυθμη λειτουργία τους έχουν οι ιατροί, αλλά ΚΥΡΙΩΣ οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων.