Της Πέλλας Λασηθιωτάκη

Πρωτοφανής για τα δεδομένα της Κρήτης είναι η μείωση της κατανάλωσης που παρατηρείται στα είδη ευρείας κατανάλωσης που διακινούνται μέσω των αλυσίδων σούπερ μάρκετ.

Η μείωση της κατανάλωσης στο νησί σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία φτάνει στο 2,4% και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μετά την περιοχή Μακεδονίας-Θράκης που ξεπερνά το 3%, γεγονός που σημαίνει ότι ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα!



Επεσαν οι πωλήσεις των φρούτων και του κρέατος

Σε ποσοστά άνω του 30% συγκριτικά με πέρυσι, έχουν μειωθεί οι πωλήσεις στα φρούτα και τα λαχανικά και το κρέας σύμφωνα με τους επαγγελματίες του κλάδου. Οι καταναλωτές κάνουν οικονομία και στο ένα ευρώ, ενώ στους πάγκους των καταστημάτων, χωρίς υπερβολή, βγήκαν και πάλι τα μπακαλοτέφτερα.

«Διατηρώ κατάστημα εδώ και 27 χρόνια. Η πελατεία μου είναι σταθερή. Η φετινή κατάσταση δεν έχει προηγούμενο. Οικογενειάρχες που στο παρελθόν έδιναν ένα ποσό για να αγοράσουν τα φρούτα και τα λαχανικά της οικογένειας τους, τώρα τα προμηθεύονται λίγα – λίγα και με πίστωση, μέχρι να πληρωθούν τους μισθούς τους, επισημαίνει μιλώντας στην «Π» ο πρόεδρος των οπωροπωλών του νομού Ηρακλείου Μιλτιάδης Χαλκιαδάκης και προθέτει: «Έρχονται και αγοράζουν με σκυμμένο κεφάλι για παράδειγμα δύο καρότα, δύο κλωναράκια σέλινο, διότι τόσα τους χρειάζονται. Μερικές φορές αγοράζουν λαχανικά, για να περάσουν οι οικογένειες τους κόστους 3 ευρώ και μου λένε ότι θα μου δώσουν τα χρήματα όταν θα πληρωθούν. Το ίδιο συμβαίνει και τις επόμενες μέρες. Κι όταν πληρώνονται μου εξοφλούν το σύνολο των αγορών τους που είναι για παράδειγμα 25 ευρώ. Εκεί φθάσανε τον κόσμο!» λέει ο κ. Χαλκιαδάκης.

Κάθε χειμώνα μειώνονται οι πωλήσεις των φρούτων. Φέτος όμως η πτώση είναι κάθετη. Κι ο κόσμος προτιμά τα φθηνά φρούτα όπως μανταρίνια και πορτοκάλια. «Πάνε οι εποχές που οι καταναλωτές αγόραζαν φράουλες, μπανάνες και αχλάδια… Σε λίγο καιρό θα γίνουμε όπως ήμασταν πριν από χρόνια, να τρώνε τέτοιου είδους φρούτα μόνο τα πλουσιόπαιδα… Μπανάνες και αχλάδια παίρνουν μόνο όσοι έχουν μωρά για τη φρουτόκρεμα… Και αυτοί από λίγα, διότι τα χρήματα δεν τους περισσεύουν» επισημαίνει ο κ. Χαλκιαδάκης.

«Είμαι χρόνια στην αγορά. Όμως φέτος τα πρόσωπα των καταναλωτών είναι χλωμά και λυπημένα. Όλοι με τη σκοτούρα πώς θα τα βγάλουν πέρα, λέει κ. Χαλκιαδάκης και προσθέτει: Δεν φθάνει η ανέχεια, τους έχουν κάνει να νοιώθουν ένοχοι και για το δημόσιο χρέος! Σάμπως φταίνε οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι μικροεπαγγελματίες για το δημόσιο χρέος…. Να πάρουν χρήματα από αυτούς που έχουν για να καλύψουν το δημόσιο χρέος. Όχι από τον κόσμο, διότι δεν έχει πια να δώσει» προσθέτει.

Ο κ. Χαλκιαδάκης επικαλούμενος στοιχεία μέσα από το ΤΕΒΕ (ΟΑΕΕ) λέει ότι το 75% των μικροεπιχειρηματιών του νομού Ηρακλείου δεν είναι συνεπές με τις υποχρεώσεις του. «Πώς να έχει συνέπεια, αφού δεν έχει χρήματα να καλύψει στοιχειώδη πράγματα» τονίζει και προσθέτει: «Στο Ηράκλειο λειτουργούν πολλά καταστήματα για ένα και μοναδικό λόγο. Επειδή δεν μπορούν να κλείσουν. Και δεν μπορούν διότι έχουν υποχρεώσεις στις τράπεζες και ελπίζουν ότι κάτι θα πάει καλά και θα τις καλύψουν. Σε διαφορετική περίπτωση πολλά από τα καταστήματα του Ηρακλείου θα είχαν βάλει λουκέτο» καταλήγει ο κ. Χαλκιαδάκης.



Οικονομία στο κρέας

Μεγάλη οικονομία στο κρέας κάνουν τελευταία οι Ηρακλειώτες καταναλωτές, σύμφωνα με τους επαγγελματίες του κλάδου. Με λίγα λόγια, ένας οικογενειάρχης όταν πήγαινε στο κρεοπωλείο «άφηνε» για παράδειγμα 50 ευρώ, τώρα δίνει μόλις 25-30 ευρώ για να καλύψει άμεσες ανάγκες. Ο κιμάς από μοσχαρίσιος «γίνεται» σιγά –σιγά χοιρινός (είναι πιο φθηνός) το αρνί …κοτόπουλο και το μοσχάρι χοιρινές μπριτζόλες. Σύμφωνα με τους κρεοπώλες οι καταναλωτές, χωρίς να έχουν άλλες επιλογές, μειώνουν τις αγορές του κρέατος και στρέφουν το ενδιαφέρον τους στα φθηνότερα είδη.

Η πτώση και στους τζίρους των κρεοπωλείων υπολογίζεται της τάξεως του 30% σε σύγκριση με πέρυσι, προφανώς λόγω της κρίσης και της ανέχειας μεταξύ των καταναλωτών. Επίσης, τα μπακαλοτέφτερα έχουν βγει και στους πάγκους των κρεοπωλείων, σύμφωνα με τους κρεοπώλες, ιδιαιτέρως των συνοικιακών, όπου υπάρχει σταθερή πελατεία και κατά συνέπεια εμπιστοσύνη.