Στον ίδιο ιστορικό χώρο της Παλαιάς Βουλής, ο αφηγητής , στη σημερινή εποχή, ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος, περιδιαβαίνει, κάθεται, σηκώνεται , συνεχίζει τη περιδιάβασή του, ενώ αφηγείται το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής στην οποία διαδραματίζεται ο πολιτικός αγώνας του Ξενουδάκη. «Με τη ζεστή, βαθιά, γεμάτο χρώμα και στοχασμό φωνή του, μας ξεναγεί νοερά στην εποχή του πολυσήμαντου 19ου αιώνα με τα διάφορα συγκλονιστικά γεγονότα και άλλες ιστορικές παραμέτρους…», αναφέρει ο κ. Κωνσταντινίδης και συνεχίζει την περιγραφή του:

«Κάποιες στιγμές διασταυρώνεται με τον Ξενουδάκη /Βαλτινό… Μια διασταύρωση του παρελθόντος με το παρόν….

…Καθισμένος σ΄ ένα καλαίσθητο, αρχοντικό γραφείο της εποχής εκείνης, ο Γρηγόρης Βαλτινός / Γ. Ξενουδάκης γράφει με περισυλλογή επιστολή στον Δήμαρχο, στην οποία περιγράφει το τρίμηνο ταξίδι του στην Ευρώπη…

…Εις τα Γερμανικά Κράτη και οι σκύλοι είναι χρήσιμοι, σύροντες φορτηγά αμάξια. Οι γυναίκες όλες εις εργασίαν και το εμπόριο. Ουδείς αργός. Οι άνθρωποι ασχολούνται εις τα έργα και όχι εις την πολιτική»

Οι πιο πάνω σύντομες περιγραφές μερικών γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ

«Γεώργιος Ξενουδάκης, ο μεγάλος ευεργέτης και οραματιστής της Κρήτης» απεικονίζουν, εκτός των άλλων, την αγάπη, τη βαθιά εκτίμηση και το πάθος με τα οποία οι συνεργάτες μου, οι ηθοποιοί μου και εγώ επιχειρούμε να προβάλλουμε το πρότυπο αυτό ανθρώπου και πολιτικού. Γιατί πώς αλλιώς θα μέναμε ασυγκίνητοι όταν ο αγέρωχος αυτός Κρητικός , μετά από πολύχρονο μόχθο να ιδρύσει Δήμους Κρητών στον Αδάμαντα της Μήλου και στη Μινώα της Ναυπλίας για να μπορέσει να εκπροσωπήσει την έτι υπόδουλη Κρήτη στη Βουλή των Ελλήνων, μπαίνει ασθμαίνοντας , επί τέλους ως Βουλευτής, στη Βουλή και λέει:

«Παρακαλώ, κκ Βουλευταί,να μη δώσετε κομματική χροιά στους λόγους μου, διότι η αποστολή μου δεν είναι νʼ ανήκω σε πολιτικά κόμματα, αλλά να παρακολουθώ το γενικό συμφέρον του Ελληνισμού και της πατρίδος μου Κρήτης…»

ή

«…Τα μεγάλα Κράτη εργάζονται για να κατακτούν και όχι για να απελευθερώνουν. Μη λοιπόν περιμένουμε απʼ αυτά, αλλά απʼ τον πατριωτισμό και την ομόνοια. Αφήστε τη φιλαρχία και την ιδιοτέλεια. Οι ασχολούμενοι με την προσωπική πολιτική, για να τηρήσουν την εξουσία ή νʼ ανέλθουν σʼ αυτή, είναι μικροί και μικρότεροι θʼ αποθάνουν…»

ή

«…Μη λοιπόν περιμένετε από την άπληστη πολιτική της Ευρώπης, αλλά από τη δική μας αυταπάρνηση και γενναιότητα…»

ή

«…Άνευ της Κρήτης και της Μακεδονίας η Ελλάς πολιτικώς δεν ζη».