
Επιτέλους ήρθε, έστω και αργά. Ένα σύννεφο, μια βροχή, λίγο κρύο, να αισθανθούμε και εμείς οτι πήραμε μια μυρωδιά από χειμώνα. Να πιούμε κάτι ζεστό, να μαλακώσει γλυκά το μέσα μας, που εδώ και μήνες τώρα ούτε τον αχνιστό καφέ δεν μας έκανε όρεξη να απολαύσουμε.
Ανάμεσα στα δώρα που πήρα για την Πρωτοχρονιά ήταν και μια κρυστάλλινη τσαγιέρα. Διάφανη και λεπτεπίλεπτη, ότι πρέπει για να απολαύσω με όλες τις αισθήσεις το συμπαθές μου τσάι. Μόλις είδα λοιπόν το πρώτο σύννεφο έβγαλα τα απαραίτητα σύνεργα και βάλθηκα να φτιάξω το τέλειο τσάι.
Στη συλλογή μου είχα αρκετές επιλογές. Θα μπορούσα να ξεκινήσω τη μέρα μου με ένα δυνατό μαύρο τσάι από την Ινδία, καθώς η μέρα προχωρά μπορώ να δοκιμάσω τσάι Κεϋλάνης, θα προχωρήσω με ένα Darjeeling ή ένα μαύρο τσάι Κίνας. Το απογευματάκι ταιριάζει ένα ουλόνγκ και στο τέλος της ημέρας θα χαλαρώσω με πράσινο τσάι. Βλέπετε το πήρα πατριωτικά, σκέφτηκα άσε μην έρθει πάλι ο νοτιάς και μας κοπεί η επιθυμία για τσάι. Βέβαια δεν πίνει κανείς τσάι μόνο όταν ο καιρός είναι χειμωνιάτικος. Το ρόφημα αυτό είναι τόσο υγιεινό και γεμάτο αντιοξειδωτικά, που η συνήθεια είναι θέμα επιλογής και όχι μόνο καιρού. Απλά η απόλαυση γίνεται πιο έντονη αν έξω ακούγεται και καμιά βροχούλα. Έτσι για να δημιουργούμε εμπειρίες συναισθησιακές στην καθημερινότητά μας.

Από τότε ξεκίνησε το ταξίδι μου στον πλούσιο κόσμο του τσαγιού μαθαίνοντας συνεχώς καινούργια πράγματα. Το πρώτο που έψαξα να μάθω είναι από που προέρχονται όλα αυτά τα είδη τσαγιού. Πιστέψτε με εμείς εδώ στην Ελλάδα γνωρίζουμε πολύ λίγα και τις περισσότερες φορές σε κακές εκδόσεις. Όλα λοιπόν τα διαφορετικά είδη τσαγιού προέρχονται από ένα φυτό την Camelia Sinensis. Όπως με την καλλιέργεια του καφέ, έτσι και με το τσάι, το υψόμετρο της περιοχής που καλλιεργείται παίζει σημαντικό ρόλο για την ποιότητα και τη γεύση του τελικού προϊόντος. Το τσάι μπορεί να είναι ένα χαρμάνι, συνδυασμός απο διαφορετικές ποικιλίες φύλλων τσαγιού, μπορεί να αρωματιστεί με αιθέρια έλαια, ή με ανθούς λουλουδιών, να συνδυαστεί με αποξηραμένα φρούτα ή μπαχαρικά. Τα βασικά όμως είδη τσαγιού είναι το πράσινο, το ουλόνγκ και το μαύρο. Οι διαφορές ανάμεσα τους είναι ότι κάθε ένα από αυτά είναι μια ιδιαίτερη ποικιλία του ίδιου δένδρου και ένα ιδιαίτερο τρόπο επεξεργασίας των φύλλων του. Το μικροκλίμα που μεγαλώσε το δένδρο, καθώς και ο τρόπος που έχει γίνει η επεξεργασία των φύλλων του τσαγιού δίνουν το τελικό αποτέλεσμα και καθορίζουν την ποιότητά του.
Η συλλογή των φύλλων του τσαγιού γίνεται με το χέρι, μιας και μόνο τα δύο πρώτα καινούργια κλαδάκια με φύλλα του φυτού συλλέγονται κάθε φορά. Σε κάποιες περιοχές η συλλογή γίνεται όλο το χρόνο, ενώ σε άλλες σε καθορισμένες περιόδους. Η καλύτερη συγκομιδή θεωρείται νωρίς την Άνοιξη, όπου τα φύλλα είναι τρυφερά και γεμάτα αρώματα. Η δεύτερη συλλογή γίνεται λίγο αργότερα και η τελευταία μετά το καλοκαίρι. Στα ενδιάμεσα διαστήματα συλλέγονται τα φύλλα δεύτερης ποιότητας.
* Η κα Στειακάκη είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών της διεθνούς φήμης Σχολής Μαγειρικής Le Gordon Bleu στη Γαστρονομία (Le Gordon Bleu Master of Arts in Gastronomy)
e-mail: [email protected]

