Της Κατερίνας Μυλωνά
«Πραγματικός καλλιτέχνης», «κάνει θαύματα», «λατρεύω τη δουλειά του», είναι μερικά από τα αναρτημένα σχόλια στο blog του Μηνά Πολυχρονάκη, του τσαγκάρη από τους Βώρους, ο οποίος μεγαλουργεί στη Νέα Υόρκη!
Ο Μ. Πολυχρονάκης είναι περιζήτητος επαγγελματίας και έχει καταφέρει να αναγάγει σε τέχνη τη δουλειά του. Η φήμη του φτάνει σε όλη την Αμερική αφού στο μαγαζί του έρχονται πελάτες από διάφορα σημεία των ΗΠΑ, το Τέξας, τη Λιουμπιάνα, τη Φλόριντα.
Από τους Βώρους στη Ν.Υ.
Γεννήθηκε στους Βώρους, όπου τελείωσε το Δημοτικό, στη συνέχεια έμαθε την τέχνη του τσαγκάρη στις Μοίρες και για κάποιο διάστημα εργάστηκε στο Ηράκλειο. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στα Χανιά και το 1965 έφυγε για την Αθήνα. Τέσσερα χρόνια αργότερα έμαθε ότι στις ΗΠΑ ζητούσαν τεχνίτες και άρπαξε την ευκαιρία που παρουσιάστηκε μπροστά του. «Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν δουλειές στην Ελλάδα και για την Αμερική είχαν ανοίξει οι πόρτες για τεχνικές δουλειές», εξηγεί στην «Π».
Η Κρήτη, όμως, του λείπει πάντα και επιστρέφει κάθε δύο χρόνια αφού είναι το μοναδικό μέρος, όπου πραγματικά βρίσκει την ηρεμία του. «Δεν ξεχνώ ποτέ την Κρήτη, όπως και τα παιδικά μου χρόνια», αναφέρει. Οι Κρήτες της Νέας Υόρκης έχουν δημιουργήσει ένα σύλλογο, το «Μίνωα», του οποίου έχει διατελέσει πρόεδρος επί έξι χρόνια. Διοργανώνονται πολλές δράσεις ενώ έχουν φιλοξενηθεί Κρήτες πολιτικοί και καλλιτέχνες.
11η Σεπτεμβρίου
Η 11η Σεπτεμβρίου είναι μια ημερομηνία- ορόσημο για τη ζωή του, όπως και για ολόκληρο τον κόσμο. Επί 25 χρόνια διατηρούσε μαγαζί κοντά στους Δίδυμους Πύργους, «το 1976 πρωτοπήγα στα Διδυμάκια. Μια ολόκληρη ζωή», λέει χαρακτηριστικά. Εκεί, έκτισε την καριέρα του σιγά- σιγά, «ήταν μια έμμονη ιδέα μου, την κυνήγησα, όμως μετά την 11η Σεπτεμβρίου μείναμε στο δρόμο», αναφέρει.
Η αναγνώριση
Στη συνέχεια, κατάφερε να ορθοποδήσει και πάλι όταν δημιούργησε μια νέα επιχείρηση στη Wall street. «Δεν ήταν εύκολο, τα χρήματα ήταν πολλά, το νοίκι υψηλό, ο κόσμος είχε πανικοβληθεί, έτρεχε δεξιά και αριστερά. Τώρα, όμως, δουλεύω με καλό κόσμο», περιγράφει.
Ο Μ. Πολυχρονάκης είναι πραγματικός καλλιτέχνης, γεγονός που αναγνωρίζουν οι πελάτες του, οι οποίοι τον προτιμούν και τον διαφημίζουν στα πέρατα του κόσμου. Η κρίση δεν τον έχει επηρεάσει, μάλιστα, πολλοί είναι εκείνοι που επιλέγουν να επιδιορθώσουν τα επώνυμα υποδήματά τους από το να αγοράσουν νέα. Έτσι, με μια μικρή επιβάρυνση, ο κ. Πολυχρονάκης τα κάνει να μοιάζουν καινούργια! «Δε στερούμαι δουλειάς αλλά χρόνου. Από τον περασμένο Σεπτέμβριο μέχρι και μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων εργαζόμουν επτά ημέρες την εβδομάδα», αναφέρει.
Ο Μ. Πολυχρονάκης αισθάνεται ότι οι κόποι του έχουν δικαιωθεί, «νιώθω ότι ανταμείβομαι για τα χρόνια που χάλασα σαν παιδί και νεαρός στην Ελλάδα, το πόσο δούλεψα», τονίζει.
Μπορεί ο ίδιος να αγαπάει τη δουλειά του, όμως, θα προτιμούσε τα παιδιά του να μην ακολουθήσουν το δρόμο του. «Την τέχνη δεν μπορείς να τη μεταδώσεις, είναι κάτι που αποκτάς με τα χρόνια. Αν θέλουν να βαδίσουν στα βήματά μου, ας το κάνουν ευχαρίστως, όμως, δεν το βλέπω. Είναι δύσκολη και σκληρή δουλειά», αναφέρει. Ο ανταγωνισμός από τα έτοιμα υποδήματα, της μαζικής παραγωγής, είναι πολύ μεγάλος, και ένας επαγγελματίας του χώρου του δύσκολα καταφέρνει να τα βγάλει πέρα. Το ταλέντο, όμως, και η σκληρή δουλειά βοήθησαν τον κ. Πολυχρονάκη να ξεχωρίσει. «Έρχονται και μου λένε ότι αν δεν το φτιάξεις εσύ, δεν μπορεί κανένας άλλος, με πιέζουν να δέχομαι δουλειές», λέει χαρακτηριστικά. Το μέλλον, όμως, είναι δύσκολο, σύμφωνα με τον ίδιο. «Εμείς δουλεύουμε με τα χέρια, μας βλέπουν οι νεότεροι και γελάνε», αναφέρει.

