
Τα κείμενα των μεγάλων είναι η στήλη της «Π» στην οποία, κάθε Δευτέρα, από αυτή εδώ τη θέση, παρουσιάζονται σπάνια κείμενα των κορυφαίων του πνεύματος, της τέχνης, της πολιτικής και των εθνικών αγώνων, γραμμένα κατά το 19ο ή στις αρχές του 20ου αιώνα. Κείμενα που είτε είχαν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής, είτε δημοσιεύονται για πρώτη φορά. Κείμενα των μεγάλων λογοτεχνών, όπως ο Νίκος Καζαντζάκης ή ο Ιωάννης Κονδυλάκης, τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται στις συλλογές και τα βιβλία τους, έχουν θέση στη στήλη μας.
Έτσι θα μπορέσομε να γνωρίσομε, και ενδεχομένως να βοηθήσομε στη διάσωση άγνωστων κειμένων, μεγάλων μορφών της διανόησης, της πολιτικής, των πολιτικών, επαναστατικών και κοινωνικών αγώνων της Κρήτης και των Κρητικών.
Σήμερα αναδημοσιεύομε ένα ποίημα του Ιωάννη Κωνσταντινίδη για το επίκαιρο θέμα των κρητικών χριστουγεννιάτικων εθίμων. Ο Ι. Κωνσταντινίδης ήταν ποιητής του 19ου αιώνα από τις Γούβες, που κυρίως όμως έζησε στην περιοχή της Καβάλας, όπου και έχει αναγνωριστεί ως μια μεγάλη πνευματική μορφή. Ο Κωνσταντινίδης, ο Κρης ποιητής, όπως υπέγραφε, έφυγε περίπου σε ηλικία 20 ετών από την Κρήτη, στα τέλη της δεκαετίας του 1860. Μέχρι τότε πρόλαβε και έγραψε μερικά επικά ποιήματα που μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για τις εκστρατείες των Τούρκων στο Λασίθι και τα Σφακιά, κατά τη μεγάλη επανάσταση του 1866-69.
Για τη δράση του έχει ασχοληθεί συστηματικά ο κ. Βαγγέλης Μπαριτάκης, από τις Γούβες, ο οποίος μας παρέδωσε και το ποίημα που αναδημοσιεύομε και το οποίο έχει τον τίτλο «Τα κρητικά λουκάνικα». Το κείμενο, γραμμένο στις 17 Ιανουαρίου 1870 από τη Σύρο, πρώτο σταθμό μετά την αναχώρησή του από την Κρήτη, είχε δημοσιευτεί πρώτη φορά από τον Κωνσταντίνο Χιόνη στο έργο του «Ο ποιητής Ι. Κωνσταντινίδης και το έργο του», που εξέδωσε ο δήμος Καβάλας το 1978.
Το ποίημα είναι αφιερωμένο από τον ποιητή στον φίλο του Αντώνιο Φιόρο ο οποίος, όπως αναφέρει, του έστειλε πεσκέσι τα κρητικά λουκάνικα, με αφορμή τις εορτές των Χριστουγέννων.
Αλέκος Α. Ανδρικάκης

