Παιχνίδι εξουσίας
Δεν χρειαζόταν η χθεσινή δήλωση του προέδρου Πατέρα για να καταλάβει κανείς το παιχνίδι εξουσίας που παίχτηκε πίσω από την απόλυση του Τεν Κάτε.
Είναι πια φανερό ότι τον κόουτς του Παναθηναϊκού τον έφαγε πρώτα και κύρια ο πόλεμος των μετόχων για την καρέκλα του προέδρου και μετά όλα τʼάλλα.
Πιστεύω, πως ο Παύλος δεν είχε κάνει τη δήλωση με την οποία στην ουσία ανακοίνωνε ότι από το καλοκαίρι και μετά θα είναι αυτός πρόεδρος, η ομάδα δεν θα άλλαζε τον προπονητή της προχθές το απόγευμα.
Οταν όμως ο Πατέρας ακούει τον Γιαννακόπουλο να λέει ότι είναι έτοιμος νʼαναλάβει, φαίνεται λογικό να θέλει να αντιδράσει.
Χαμένος για χαμένος, σου λέει, μία μόνο μικρή πιθανότητα έχω να μείνω πρόεδρος από τον Μάιο και μετά: Αν πάρω το πρωτάθλημα. Πρωτάθλημα μʼαυτό το χάλι που παρουσιάζει ο Τεν Κάτε δεν μπορώ να πάρω, άρα το μόνο που μένει είναι να το παίξω κορόνα-γράμματα.
Αλλάζω τον προπονητή και αν τα καταφέρω να είμαι πρώτος τον Μάιο, μπορεί και να μείνω. Διαφορετικά... Πρόκειται για μια πολύ λογική σκέψη, στην οποία το πιθανότερο είναι να κατέληξε με τη βοήθεια του Βγενόπουλου.
Όλοι, κατά βάθος, ήξεραν κι ας μην το ομολογούσαν, ότι με τον Τεν Κάτε στον πάγκο ο Παναθηναϊκός στο τέλος θα ερχόταν δεύτερος. Από την άλλη, δεν έπαιρναν το ρίσκο νʼαλλάξουν τον προπονητή.
Ηταν ένα αδιέξοδο που βόλευε τη συμμαχία Τζίγκερ-Γιαννακόπουλου και το σχέδιό τους να μπει ο Παύλος στη θέση του προέδρου.
Από την άλλη, ο Βγενόπουλος με τον Πατέρα κατάλαβαν πως έπρεπε να αντιδράσουν και να μην παρακολουθήσουν παθητικά τις εξελίξεις, έτσι όπως τις είχαν σχεδιάσει οι εσωπαναθηναϊκοί τους αντίπαλοι.
Ν. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

