Της Εύας Στειακάκη *

Ο μύθος της γαστρονομίας, το σύμβολο της ευφορίας και της απόλαυσης, οι συνταγές της ατελειώτες, οι λάτρεις της γεύσής της αναρίθμητοι. Οι επιλογές πολλές, με διαφορετικές γεύσεις, αρώματα, γεμιστές, πικρές, γάλακτος, κουβερτούρας, πραλίνες, λευκές, με καραμέλα, με ξηρούς καρπούς, σε ποικίλα σχήματα, με απλό ή εντυπωσιακό περιτύλιγμα. Σοκολάτες για όλα τα γούστα και τα βαλάντια.

Άλλοι τη λατρεύουν ή απλά την αγαπούν και άλλοι της παραδίδονται μόνο σε ειδικές περιστάσεις. Σε όποια κατηγορία και αν ανήκει κανείς, την έχει δοκιμάσει, έχει συνδέσει αναμνήσεις μαζί της και σίγουρα γνωρίζει τις χάρες της. Σε καλές και σε δύσκολες στιγμές, για μικρούς και μεγάλους, στις γιορτές, σε ένα δείπνο με φίλους, ακόμα ακόμα σαν ανταμοιβή σε μια δύσκολη και κοπιαστική μέρα, η σοκολάτα είναι πάντα εκεί.

Πόσοι όμως απο εμάς πραγματικά δοκιμάζουν και απολαμβάνουν μια σοκολάτα και ποιάς ποιότητας; Πως μπορούμε να αναγνωρίσουμε τη διαφορά ανάμεσα σε μια καλής και κακής ποιότητας σοκολάτα; Και αν έχουμε στα χέρια μας μια καλής ποιότητας σοκολάτα, γνωρίζουμε πως να την απολαύσουμε; Τα ερωτήματα είναι πολλά. Νομίζω ότι αυτό που παραπλανεί τους περισσότερους και παράλληλα τους σαγηνεύει, δεν είναι η ίδια η σοκολάτα αλλά η ζάχαρη. Μιας και οι περισσότερες σοκολάτες που κυκλοφορούν, στη χώρα μας τουλάχιστον, έχουν σαν κύριο συστατικό τη ζάχαρη, μετά τη σκόνη κακάο και όλα τα συμπαραμαρτούντα. Μόνο αληθινή σοσκολάτα δηλαδή δεν θυμίζουν. Μην απορείτε, θα σας εξηγήσω αμέσως παρακάτω τι ακριβώς ενοοώ.

Η ʽλατρεμένηʼ παράγεται απο τον καρπό των κακαόδεντρων. Οι Μάγια και οι Ατζέκοι πρώτοι απο όλους κατείχαν το μυστικό για να πίνουν το ρόφημα της σοκολάτας, που αρωμάτιζαν με τσίλι, βανίλια και μπαχαρικά. Ο Ισπανός εξερευνητής Κορτές όταν γύρισε το 1528 στη χώρα του από το ταξίδι στο Νέο Κόσμο, έφερε τους κόκκους κακάο και τον απαραίτητο εξοπλισμό για φτιάχνει το εξωτικό ρόφημα. Ακόμα και σήμερα οι Ισπανοί αρέσκονται στο να απολαμβάνουν ρόφημα σοκολάτας στο δεκατιανό συνοδευοντάς τη με churros, τσούρους που λέει και η γιαγιά μου, δηλαδή λουκουμαδάκια πασπαλισμένα με ζάχαρη. Μεταξύ 1620 και 1650 οι Ισπανοί μοιράζονται το μυστικό τους με τους υπόλοπους Ευρωπαίους (τέτοιο μυστικό πως να μην το μαρτυρήσεις). Για σχεδόν 3000 χρόνια της ιστορίας της η σοκολάτα, πριν μετατραπεί σε μπάρα, ήταν ένα ακριβό ρόφημα για την ελίτ, που το έπιναν είτε για απόλαυση, είτε για να δώσει ένεργεια και καλή υγεία.