
Τα οράματα κάποιων ρομαντικών έγιναν αρχικά πράξη δίπλα στις φυλακές και το διάδρομο προσγείωσης των αεροπλάνων! Πριν από τρεις δεκαετίες, επιστήμονες, οι οποίοι είχαν στο πλευρό τους την αμέριστη συμπαράσταση φορέων και της κοινωνίας, έστησαν το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Κατάφεραν να ξεπεράσουν εμπόδια που κάποτε έμοιαζαν ανυπέρβλητα. Σήμερα, όμως, μπορούν να υπερηφανεύονται ότι υπήρξαν πρωτεργάτες ενός από του σημαντικότερου ΑΕΙ της χώρας με επιτεύγματα που αγγίζουν ολόκληρο τον κόσμο.
Τιμή σε πρωτεργάτη
Ένας από τους ανθρώπους που έκτισαν το Πανεπιστήμιο Κρήτης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι στη Φλόριντα των ΗΠΑ, Γεώργιος Κ. Αλεξανδράκης, τιμήθηκε το Σάββατο από το τμήμα Φυσικής, στο πλαίσιο του εορτασμού των τριάντα χρόνων λειτουργίας του.
Η τελετή ανακήρυξής του σε Επίτιμο Διδάκτορα του τμήματος έγινε σε κλίμα συγκίνησης. Οι παρευρισκόμενοι αντάλλαξαν αναμνήσεις και εμπειρίες από τα πρώτα χρόνια του Πανεπιστημίου αλλά και τα όνειρά τους για τα επόμενα βήματα.
Η εκδήλωση έγινε στο αμφιθέατρο «Δ. Εμμανουήλ» της Ιατρικής Σχολής του Π.Κ. στις Βούτες. Μουσική πινελιά έβαλε το κουαρτέτο του δήμου Ηρακλείου. Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος του τμήματος και στη συνέχεια προσφώνησε ο αντιπρύτανης του ιδρύματος, Θεοφάνης Κιτσόπουλος.
«Στο πρόσωπο του κ. Αλεξανδράκη τιμάμε τους ιδρυτές του τμήματος που με την ηγεσία και τη σοφία τους έχουν χαράξει ένα πολύ καλό δρόμο για το τμήμα της Φυσικής στην 30χρονη πορεία του», δήλωσε στην «Π» ο πρόεδρος του τμήματος Φυσικής, καθηγητής, Γιώργος Τσιρώνης. «Το τμήμα είναι οι άνθρωποί του, δούλεψαν σοβαρά, συστηματικά και έχουμε αυτή τη στιγμή ένα κόσμημα στα χέρια μας, το οποίο έχει παρέμβει σε επιστημονικό επίπεδο σε όλη την Ελλάδα, είναι γνωστό στο εξωτερικό, βγάζει καλούς φοιτητές, οι οποίοι διαπρέπουν και βοηθάει πολύ στην ανάπτυξη της χώρας και του τόπου εδώ. Για πολλούς από τους νεότερους, το τμήμα Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης ήταν πόλος έλξης για τον καιρό που ήμασταν στο εξωτερικό», πρόσθεσε.
Αναμνήσεις τριάντα χρόνων
Ο αναπληρωτής καθηγητής, Δημήτρης Καραμπουρνιώτης, παρουσίασε το έργο του τιμώμενου στο Μαϊάμι και τη συμβολή του στην ίδρυση και λειτουργία του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μεταξύ άλλων, περιέγραψε πως «ο Γιώργος με την χαρακτηριστική μεγαλοψυχία του, πάντα στο κέντρο της ψυχής της πανεπιστημιακής κοινότητας, μας γέμιζε εμπιστοσύνη όσον αφορά στην εκπλήρωση των επιστημονικών στόχων και φιλοδοξιών μας σε συνθήκες πρωτόγνωρες». Εκείνα τα χρόνια, το τμήμα στεγαζόταν στο κτήριο των τότε Σχολών Νιταδώρου, στην άκρη του διαδρόμου προσγείωσης των αεροπλάνων, δίπλα στις φυλακές. «Σε ένα τέτοιο κτηριακό περιβάλλον υπήρξαν στιγμές όπου το όνειρο φαινόταν απατηλό και τότε ακροβατούσαμε ανάμεσα στην υποτιθέμενη πρωτοπορία μας και τον σκεπτικισμό. Ευτυχώς, ο εκκωφαντικός θόρυβος των αεροπλάνων μας προσγείωνε στις μεγάλες προσδοκίες της αποστολής μας, το κτίσιμο (μεταφορικά και κυριολεκτικά) του νέου, αυτοδιοίκητου, δημόσιου Πανεπιστημίου Κρήτης που υπηρετεί τις ελληνικές διαχρονικές οικουμενικές αξίες και την ακαδημαϊκή δεοντολογία. Όπερ και εγένετο», τόνισε ο κ. Καραμπουρνιώτης.
«Ο Γ. Αλεξανδράκης ήταν από τους στυλοβάτες του Πανεπιστημίου Κρήτης και λόγω των επιστημονικών γνώσεών του και λόγω του ανοιχτού χαρακτήρα που έδινε ένα κέφι σε ο,τι ήταν να αποφασίσουμε και μας βοηθούσε να ξεφύγουμε από κρίσιμες θέσεις. Το χιούμορ του ιδιότυπο και βαθιά ελληνικό παρά τα χρόνια που έζησε στο εξωτερικό», ανέφερε ο τ. δήμαρχος και ευρωβουλευτής, Εμμανουήλ Καρέλλης. Μίλησε, ακόμα, για τα πρώτα βήματα του ιδρύματος που ήταν δύσκολα και αποφασιστικά. Όμως, το Πανεπιστήμιο είχε δίπλα του όλους τους φορείς του τόπου, είχε συσταθεί μια τοπική επιτροπή για τις υποθέσεις του, πρωτοφανής διαδικασία για τα διεθνή πρακτικά, «ό,τι ήθελε το Πανεπιστήμιο ήταν διαταγή για μας», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Καρέλλης.
«Σήμερα (το Σάββατο) είναι μια ωραία όσο και συγκινητική μέρα, είναι ευκαιρία να θυμηθούμε πώς άρχισε το Πανεπιστήμιο, πώς εξασφάλισε τη λαμπρή πορεία που είχε μέχρι σήμερα και ίσως να πάρουμε και διδάγματα για το μέλλον. Η συμβολή του Γ. Αλέξανδράκη και των άλλων που ήταν μαζί μας τα πρώτα χρόνια του Πανεπιστημίου υπήρξε καθοριστική και η βοήθεια, η συμπαράσταση της τοπικής κοινωνίας που βρήκε διάφορους τρόπους για να εκφραστεί. Νομίζω ότι είναι καλό να θυμάται κανείς την ιστορία του αρκεί να μπορεί να παίρνει κάποια διδάγματα για το μέλλον», ανέφερε ο ομότιμος καθηγητής και τ. πρύτανης, Γιώργος Γραμματικάκης. Θυμάται, μάλιστα, την εποχή που μαζί με το Γ. Αλεξανδράκη ήρθαν στην Κρήτη για να στήσουν το Πανεπιστήμιο. «Όταν πρώτη φορά, το 1977, κατέβηκα με το Γιώργη Αλεξανδράκη με το πλοίο, ταξιδεύαμε όλη τη νύχτα και μιλούσαμε για το Πανεπιστήμιο, πήγα να επισκεφτώ το Πανεπιστήμιο και διαπίστωσα ότι ήταν ένα κατʼ όνομα Πανεπιστήμιο διότι στεγαζόταν σε κάποιες τεχνικές σχολές κοντά στο αεροδρόμιο. Το καλοκαίρι ο βόμβος των αεροπλάνων αλλά και τα σμήνη κουνουπιών δεν άφηναν ούτε διδάσκοντες ούτε φοιτητές καν να σταθούν… Το ότι μέσα σε αυτές τις συνθήκες γεννήθηκε ένα Πανεπιστήμιο που έχει το σημερινό όνομα παρά τα προβλήματά του είναι ένα πραγματικό θαύμα!», περιέγραψε. Πρόσθεσε, ακόμα, πως «ποτέ δεν μπορώ να πιστέψω ότι από εκείνη την εικόνα της πρώτης εντύπωσης από το Πανεπιστήμιο φτάσαμε σήμερα που τα κτήρια είναι λαμπρά, ο κόσμος πάρα πολύς και το Πανεπιστήμιο βαδίζει μια πορεία πραγματικού πλέον Πανεπιστήμιου. Η μέρα που συναντήσαμε με το Γιώργη το πρωί τα κρητικά βουνά έχει μείνει πραγματικά στη μνήμη μου».
Ο ομότιμος καθηγητής, Γρηγόρης Σηφάκης, αναφέρθηκε στο βιβλίο του Γ. Αλεξανδράκη που βρίσκεται στα σκαριά. Πρόκειται για ιστορικά απομνημονεύματα με τίτλο «Η πρώιμη ιστορία του Πανεπιστημίου Κρήτης» που θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. «Έχει συλλέξει ντοκουμέντα παλιά, νόμους, διατάγματα εφημερίδων και τα έχει συνδέσει και συνθέσει σε μια αφήγηση δική του που είναι χαριτωμένη και με χιούμορ», περιέγραψε ο κ. Σηφάκης. Ο ίδιος έχει αναμνήσεις από τα πρώτα χρόνια του Π.Κ. και είπε ότι «εν πολλοίς, τα οράματά μας έγιναν πραγματικότητα, όχι όλα, αλλά αρκετά, τα καμαρώνουμε, όπως αυτό το κτήριο (στις Βούτες) από το τίποτα έγινε, οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται, τα έργα μένουν, όσο υπάρχει σειρά πρωτοβουλιών δεν πάνε χαμένα», ανέφερε.
Ο ομότιμος καθηγητής, τ. πρόεδρος του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας. Ελευθέριος Οικονόμου, ανέφερε πως το Πανεπιστήμιο Κρήτης εξελίχθηκε ακόμα καλύτερα απ ό,τι περίμεναν οι άνθρωποι που ήταν παρόντες στην ίδρυσή του. Ο κ. Οικονόμου μίλησε για τύχη, σκληρή δουλειά, καλή θεμελίωση από την αρχή με ανθρώπους σαν τους Γραμματικάκη και Αλεξανδράκη, οι οποίοι έδωσαν μια καλή ώθηση, στη συνέχεια, ήρθαν οι πρώτοι καθηγητές του Πανεπιστημίου, οι οποίοι είχαν πείρα από ξένα και ελληνικά Πανεπιστήμια. «Βοηθάει λιγάκι ο συνδυασμός, να έχεις την πείρα του εξωτερικό και της Ελλάδας, από το εξωτερικό να ξέρεις πώς πρέπει να είναι ένα Πανεπιστήμιο καλό και από την Ελλάδα να ξέρεις τι θα έχεις να αντιμετωπίσεις και πώς. Η μεγαλύτερη δυσκολία και αυτή που εξακολουθεί να υπάρχει είναι ότι τα Πανεπιστήμια από άποψη λειτουργίας είναι μπάχαλο. Όποιος θέλει το κλείνει, το μουτζουρώνει, το καταστρέφει και αυτό θεωρείται δημοκρατική κατάκτηση», σχολίασε ο κ. Οικονόμου. Τόνισε, ακόμα, πως παρόλο που δίνεται η εντύπωση ότι τα Πανεπιστήμια είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, υπάρχει βελτίωση όσο αφορά την κατάρτιση των καθηγητών και την ερευνητική προσπάθεια.
Ακολούθησε η αναγόρευσή του Γ. Αλεξανδράκη σε Επίτιμο Διδάκτορα του τμήματος και η ομιλία του με θέμα «αναμνήσεις από τα πρώτα χρόνια του Πανεπιστημίου Κρήτης».

