
Στην... πρέσα του νυχτοκάματου ένας άλλος κόσμος
Eργαζόμενοι που δουλεύουν βράδυ μιλούν στην “Π”
“Το πιο περίεργο που μου έχει τύχει, ήταν με έναν άνδρα που ήρθε στο μίνι μάρκετ, ο οποίος δεν έφευγε από το κατάστημα αν δεν του έλεγα πως τον αγαπάω. Γνώριζα όμως πως παρόμοια είχε κάνει κι άλλες φορές, οπότε μετά από κάμποση ώρα του έκανα το χατίρι κι έφυγε” αναφέρει χαρακτηριστικά η Τάνια Σαρηγιάννη
Τα φώτα στις βιτρίνες, κάποια στιγμή τα βράδια σβήνουν. Όμως η πόλη δεν κοιμάται. Εκατοντάδες άνθρωποι εργάζονται μετά τα μεσάνυχτα, δεκάδες επιχειρήσεις δεν κατεβάζουν ρολά.
Πίσω από τις μπάρες εστιατορίων, καταστημάτων, περιπτέρων, κάθε εργαζόμενος έχει κάτι να θυμηθεί. Οι ιστορίες της νύχτας πολλές κι ακόμα περισσότεροι οι κίνδυνοι. Στην νύχτα ωστόσο, βγαίνει ένα ακόμα μεροκάματο. Ή σωστότερα, το διαφορετικό νυχτοκάματο εκατοντάδων ανθρώπων.
Στο μίνι μάρκετ της πλατείας Σινάνη, βρίσκεται η Τάνια Σαρηγιάννη. Το ωράριο της από το απόγευμα ως τις 4.00 τα ξημερώματα, μέχρι να έρθει η επόμενη βάρδια στο μίνι μάρκετ που παραμένει ανοιχτό είκοσι τέσσερις ώρες.
Για μερικές βάρδιες βρίσκεται η Τάνια στο μίνι μάρκετ, όμως έχει εργαστεί πάρα πολλά βράδια μέχρι τα ξημερώματα.
“Οπωσδήποτε υπάρχουν δυσκολίες τη νύχτα, αλλά και παράξενα όταν εργάζεσαι ως τα ξημερώματα” λέει η Τάνια που αντιμετωπίζει την εργασία με ευχάριστη διάθεση.
“Το πιο περίεργο που μου έχει τύχει, ήταν με έναν άνδρα που ήρθε στο μίνι μάρκετ, ο οποίος δεν έφευγε από το κατάστημα αν δεν του έλεγα πως τον αγαπάω. Γνώριζα όμως πως παρόμοια είχε κάνει κι άλλες φορές, οπότε μετά από κάμποση ώρα του έκανα το χατίρι κι έφυγε” αναφέρει χαρακτηριστικά η Τάνια, προσπαθώντας να θυμηθεί παράξενες ιστορίες από τη δουλειά της.

