Ο κορυφαίος Κρητικός λογοτέχνης και στοχαστής, Νίκος Καζαντζάκης, διαβάζεται ακόμα από τις νέες γενιές και έχει απήχηση και στις παιδικές ηλικίες, κάτι που αποδεικνύεται από την απήχηση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη.

Η παρουσίαση των προγραμμάτων αλλά και της νέας ταινίας κινουμένων σχεδίων με τον τίτλο «Νίκος Καζαντζάκης, ένας ανήσυχος ταξιδευτής» στους εκπαιδευτικούς, δασκάλους και καθηγητές θα γίνει την ερχόμενη Τρίτη 10 Νοεμβρίου στις 7 το βράδυ στην Αίθουσα Ανδρόγεω του Δήμου Ηρακλείου.

Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν τα γραφεία Πολιτιστικών Θεμάτων Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Ηρακλείου.

Τα Εκπαιδευτικά Προγράμματα του Μουσείου Νίκου Καζαντζάκη σχεδιάστηκαν από τη διεπιστημονική ομάδα της gpseminars (www.gpseminars.gr) και υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο του Ε.Π. «Πολιτισμός» (έργο συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Υπουργείο Πολιτισμού). Απευθύνονται σε παιδιά από 5 έως 15 ετών και βασίζονται στις συλλογές του πρόσφατα ανακαινισμένου Μουσείου. Για κάθε ηλικιακή ομάδα, προβλέπονται δραστηριότητες και εκπαιδευτικό υλικό προσαρμοσμένα στις ανάγκες της. Κεντρικός στόχος των προγραμμάτων είναι να δημιουργήσουν τα παιδιά μια γενική εικόνα για τον συγγραφέα και άνθρωπο Νίκο Καζαντζάκη, τη δράση και το έργο του, καθώς και να αναπτύξουν θετική προδιάθεση για τη λογοτεχνία, τη γλώσσα και το βιβλίο, αλλά και το ίδιο το μουσείο και τον ρόλο του.

Ένας ανήσυχος ταξιδευτής



Η ταινία με τίτλο «Νίκος Καζαντζάκης, ένας ανήσυχος ταξιδευτής», σε σενάριο και σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάκου, δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του ίδιου Επιχειρησιακού Προγράμματος και λειτουργεί είτε ανεξάρτητα είτε συμπληρωματικά στα Εκπαιδευτικά Προγράμματα. Μέσα από την ταινία επιδιώκεται να λάβουν οι θεατές ένα ερέθισμα για τον Νίκο Καζαντζάκη με τρόπο σύγχρονο και διασκεδαστικό. Αντίτυπα της ταινίας και εκπαιδευτικό υλικό θα διανεμηθούν στους παρισταμένους. Η σκηνοθέτιδα, κ. Ευαγγελάκου, αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως «πίσω από μια αφήγηση που ρέει, υπάρχουν ένα ή δύο πράγματα -δεν χρειάζονται περισσότερα και δεν πρέπει να είναι περισσότερα -που ελπίζουμε ότι θα «πάρουν τα παιδιά στο σπίτι τους» όταν θα απομακρυνθούν από το μουσείο. Αυτά τα ονομάζω «κρυμμένα δώρα» και πάντα είναι ο στόχος σε κάθε δουλειά που αναλαμβάνω.