Ο Όμιλος Φίλων Βουνού και Θάλασσας Ηρακλείου την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009 πραγματοποίησε πορεία Κασταμονίτσα – Λουλουδάκι – Σελί Αμπέλου, συμμετέχοντας στο πεζοπορικό μέρος της 29ης Παγκρήτιας Ορειβατικής Συνάντησης.

Αναχωρήσαμε Κυριακή στις 8.00 το πρωί από τα ΚΤΕΛ της Χανιώπορτας ακολουθώντας τον βόρειο οδικό άξονα Ηρακλείου – Αγίου Νικολάου, στρίψαμε δεξιά στον άξονα Χερσονήσου – Καστελίου, κατόπιν αριστερά προς Αμαριανό και αποβιβασθήκαμε από το λεωφορείο στην Κασταμονίτσα.

H Κασταμονίτσα είναι ένα χωριό χτισμένο σε 500 μ υψόμετρο με σπουδαία γεωγραφική θέση, που ήταν αφορμή να γίνει πεδίο μαχών τον προπερασμένο αιώνα ανάμεσα σε Τούρκους και Κρητικούς διότι από εκεί ξεκινούσαν μονοπάτια που οδηγούσαν σε ένα από τα τέσσερα περάσματα, πύλες εισόδους, του Οροπεδίου Λασιθίου, που ήταν φυσικό φρούριο της ανατολικής Κρήτης.

Ξεκινάμε την πεζοπορία περιπλανώμενοι αρχικά στα γραφικά σοκάκια του χωριού με τα όμορφα, παλιά και αναπαλαιωμένα κτήρια. Περνάμε από την τρίκλιτη εκκλησία της Αγίας Κυριακής, που είναι γεμάτη κόσμο, αφού η Θεία Λειτουργία είναι σε εξέλιξη. Βγαίνουμε από το χωριό και ακολουθούμε χωματόδρομο για 3 περίπου χιλιόμετρα σε μια καταπράσινη διαδρομή κινούμενοι ανάμεσα σε λιόφυτα και οπωροφόρα δέντρα. Εντύπωση μας κάνει το πλήθος και ο τεράστιος όγκος που έχουν τα όρνια “ Gyps fulvus ” που περιφέρονται γύρω μας. Κάποιοι κατορθώνουν και φωτογραφίζουν κάποια όρνια που στέκονται ακίνητα ανάμεσα στα βράχια.

Πλησιάζουμε στο χώρο που διοργανώνεται η 28η Παγκρήτια Ορειβατική Συνάντηση. Οι πολύχρωμες σκηνές των κατασκηνωτών μας δίνουν το γεωγραφικό στίγμα. Στο χώρο υποδοχής μας καλωσορίζουν παλιοί, καλοί φίλοι, μέλη του ΕΟΣ Ηρακλείου που είναι ο διοργανωτής της συνάντησης. Μας προσφέρουν παξιμάδι, τυρί, ελιές, ρακή, μήλο και ένα μπουκάλι νερό για την πεζοπορία. Ανταλλάσουμε εγκάρδιες ευχές, βγάζουμε αναμνηστική φωτογραφία και συνεχίζουμε την πεζοπορία.

Στο χώρο κατασκήνωσης, στη θέση Μεσάδα, υπάρχει μια μαρμάρινη πλάκα με την επιγραφή «ενταύθα συνεκροτήθη μάχη κατά την επανάστασιν Βασιλογιώργη – Χαιρέτη 23 Μαίου 1841». Πράγματι οι Λασιθιώτες επαναστάτες με αρχηγό το Βασιλογεώργη (οι αδελφοί Χαιρέτη ήταν αρχηγοί των δυτικών επαρχιών της Κρήτης κατά την επανάσταση του 1841) πολέμησαν εναντίον του Χαρίζ Πασά ο οποίος είχε 3000 στρατό, ιππικό και πυροβολικό. Δυστυχώς, η μάχη αυτή εξαιτίας έλλειψης πολεμοφοδίων, έγειρε προς την πλευρά των Τούρκων.

Θέλουμε να ξεκινήσουμε την πεζοπορία από το παλιό μονοπάτι που βρίσκεται διαγώνια, νοτιοανατολικά του ιερού της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Δυστυχώς όμως, το μονοπάτι είναι περιφραγμένο με πλέγμα και δεν υπάρχει πόρτα που να επιτρέπει την πρόσβαση σ΄αυτό. Συνεχίζουμε για λίγο στο χωματόδρομο και πάιρνουμε το παλιό, πέτρινο μονοπάτι που κατασκευάστηκε επί Κρητικής Κοινοπολιτείας και ήταν ο εμπορικός δρόμος ανάμεσα στο Οροπέδιο Λασιθίου και τα χωριά της πεδιάδας του Καστελλίου. Είναι λιθόστρωτο και οι διαστάσεις του, τέτοιες ώστε να χωρούν δύο κάρα ταυτόχρονα. Είναι ένα μονοπάτι έργο τέχνης, που κινδυνεύει να καταστραφεί από λιθοπτώσεις και ανθρώπινες παρεμβάσεις.

Καθώς ανεβαίνουμε συναντούμε φίλους και γνωστούς από όλη την Κρήτη. Η θέα είναι μαγευτική. Το πέτρινο μονοπάτι ελίσσεται φιδωτά στην απότομη πλαγιά και αριστερά μας τα χωριά Αβδού, Γωνιές Ποταμιές, Μοχός μέσα σε καταπράσινες πλαγιές και το φράγμα του Αποσελέμη.

Συνεχίζοντας την ανηφορική πορεία φθάνουμε στην τοποθεσία “Τσούλη Μνήμα”. Εκεί υπάρχει μαρμάρινη πλάκα που μας πληροφορεί ότι στη θέση αυτή εκτελέστηκε από Λασιθιώτες ο αιμοσταγής Τούρκος γενίτσαρος Τσούλης πληρώνοντας για τις θηριωδίες του κατά των Χριστανών. Η θέση αυτή ήταν στρατηγικής σημασίας , γιατί ήταν μια από τις φυσικές πύλες που οδηγούσαν στο Οροπέδιο Λασιθίου. Δυστυχώς, το μονοπάτι που οδηγούσε στο Οροπέδιο έχει καταστραφεί από χωματόδρομο.

Ακολουθούμε βορειοανατολική κατεύθυνση προς τις πλαγιές του όρους “ Λουλουδάκι”. Ξαφνικά πυκνή ομίχλη μας περιζώνει. Αναγκαζόμαστε να περπατήσουμε σε πυκνό σχηματισμό. Η ομάδα γίνεται συμπαγής και επιστρατεύονται και τα GPS στα οποία είναι καταγεγραμμένη η πορεία. Όμως μετά από λίγο, πλησιάζοντας προς την κορυφή, η ομίχλη αραιώνει και η πεζοπορία είναι διασκέδαση. Φθάνουμε στην κορυφή και κάνουμε εικοσάλεπτη στάση. Δυστυχώς δεν μπορούμε νʼ απολαύσουμε τη μαγεία της κορυφής με την υπέροχη θέα, γιατί υπάρχει πυκνή νέφωση.

Αρχίζουμε να κατεβαίνουμε και η νέφωση αραιώνει. Μπροστά μας ξετυλίγεται το Οροπέδιο και οι κορυφές Σπαθί, Αφέντης Χριστός, Λάζαρος και Ψηλή Μαδάρα του όρους Δίκτη. Κατεβαίνουμε υψομετρικά και ακολουθούμε ανατολική πορεία μέσα από πρινάρια και ασφεντάμια. Πεζοπορούμε σε μια υπέροχη κορυφογραμμή. Δεξιά μας το Οροπέδιο με τα χωριά του ,αριστερά μας η κατάφυτη από ελαιώνες περιοχή της επαρχίας Πεδιάδος, διαγώνια η κορυφή Καρφί και στο βάθος η Σελένα.

Εγκαταλείπουμε την κορυφογραμμή ακολουθώντας μονοπάτι με κατηφορική κλίση. Περνάμε δίπλα από τους εγκαταλειμμένους ανεμόμυλους που σε παραπέμπουν σε εποχές που το Οροπέδιο ήταν ο σιτοβολώνας της Κρήτης. Τελειώνουμε την πορεία μας στη άλλη “πύλη ” του Οροπεδίου στο “ Σελί Αμπέλου” Τα GPS έχουν καταγράψει 12 χιλιόμετρα και 5.30 ώρες καθαρής πορείας. Μετά από σαραπεντάλεπτη παραμονή στο Σελί, μας μεταφέρει το λεωφορείο στο Ηράκλειο.

Τρισδιάστατη διαδραστική απεικόνιση της πορείας, φωτογραφίες, βίντεο καθώς και παλιότερες πορείες με άρθρα φίλων μας δημοσιευμένα στην «Πατρίδα» μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα του Ομίλου www.friendsofnature.gr.