Επιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

Με την Νταίζη, το 13 ετών χάσκυ της, έχει μεγαλώσει η Γεωργία Πρατοπούλου που βρήκε το σκυλί στο δρόμο και του πρόσφερε τροφή και στέγη, αλλά κυρίως την αγάπη της.

Την συντροφεύει από το 1998 ενώ πριν λίγο καιρό στην παρέα προστέθηκε και ο Τιμόν, ένα ημίαιμο τσιουάουα που συμβιώνει αρμονικά μαζί της και τους συνοδεύει στις καθημερινές βόλτες τους.

Η Γεωργία μας γράφει για τα σκυλιά της:

“H Nταίζη μου με συντροφεύει από το 1998, που τότε έτυχε να βρεθεί στο δρόμο.

Ήταν ήδη 2 χρονών περίπου και τώρα είναι 13! Εύχομαι να συνεχίσει να είναι κοντά μου για πολλά χρόνια ακόμα.

Την αγαπώ υπερβολικά και εκείνη εμένα, αν και δεν είναι το πιο εκδηλωτικό σκυλί. Θα έλεγα πως τις αρέσει να είναι ανεξάρτητη. Αυτό το διαπίστωσα όταν πρώτη φορά το 2004 είχε χαθεί για 3 ημέρες περίπου. Την είχα ψάξει παντού και τελικά ήρθε μόνη τις στο σπίτι και φώναξε να της ανοίξουμε. Τότε κατάλαβα ότι πραγματικά μʼαγαπάει και θέλει να είναι δίπλα μου. Πίστευα ότι δεν θα γυρνούσε ξανά.

Λατρεύει την στιγμή που την χαϊδεύω, την ηρεμεί πολύ, και εμένα φυσικά!

Είναι τρυφερή και αγαπησιάρα όταν θέλει, πράγμα όχι συνηθισμένο για τον χαρακτήρα της. Αυτό που θέλει πραγματικά είναι να βγαίνει έξω και να εξερευνά. Έτσι ακριβώς κάνει και στο πάρκο που πάμε για περίπατο σχεδόν κάθε μέρα. Ψάχνει παντού να γνωρίσει κάτι καινούργιο και ίσως βρει και καμιά λιχουδιά, όπως κανένα κόκαλο, που τότε η χαρά της δεν περιγράφεται.

Τρελαίνεται για το φαγητό, ό,τι κι αν είναι αυτό. Πράγμα που με τρομάζει, καθώς ξέρουμε για κάποιους απάνθρωπους που πετάνε φόλες στα πάρκα και όχι μόνο!!!

Η αλήθεια είναι ότι δεν παίζει σχεδόν καθόλου με τα σκυλιά! Μόνο όταν έρθει στην παρέα καινούργιο αρσενικό που τότε προσπαθεί να τον κερδίσει με τα κόλπα της και να τον μαγνητίσει για να μην κοιτάξει άλλη σκυλίτσα!

Επίσης, εκνευρίζεται με τα ζωηρά σκυλιά που τρέχουν πάνω - κάτω συνεχώς.

Κατά τα άλλα είναι πολύ ήρεμο και ισορροπημένο σκυλί. Ανέκαθεν, δεν έκανε ζημιές στο σπίτι και ούτε συνήθιζε να λερώνει μέσα.

Συνήθως όταν είναι κουρασμένη από το πάρκο, ξαπλώνει και κοιμάται στην γωνία της για πολλές ώρες. Το ίδιο κάνει και ο Τιμόν, το νέο μέλος της οικογένειας που επίσης βρέθηκε στο δρόμο. Ένα ημίαιμο Chihuahua αξιαγάπητο και πολύ υπάκουο.

Πιστεύω πως η Νταίζη και ο Τιμόν είναι από τα τυχερά σκυλιά. Έχουν το φαγητό, το νερό, την βόλτα και γενικότερα ό,τι χρειάζονται για να ζουν καλά. Συγκριτικά με κάποια σκυλιά που ζουν στο δρόμο άρρωστα, πεινασμένα, διψασμένα ή και κάποια που για όλη τους την ζωή είναι δεμένα ή φυλακισμένα σε ένα κλουβί, λες και τα καημένα έφταιξαν σε κάτι και πρέπει να πληρώσουν.

Τα σκυλιά και όλα τα ζώα έχουν δικαίωμα στην ελευθερία. Χρειάζονται αγάπη και όχι βία, καταπίεση και βασανισμό.

Ας κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο και είναι καιρός να ξεκινήσουμε από την φύση και τα ζώα.

Μην ξεχνάει κανείς πως αν δεν αγαπάμε το περιβάλλον και τα ζώα, δεν πρόκειται ποτέ να αγαπήσουμε τον άνθρωπο, ούτε και τον ίδιο μας τον εαυτό!”.