Ταυτότητα

“Στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, το 1994, ο Γιόχαν Κρόιφ άφηνε εκτός αποστολής τον Μίκαελ Λάουντρουπ προκειμένου να παίξουν κόντρα στη Μίλαν οι Ρομάριο, Στόιτσκοφ και Κούμαν. Οι θέσεις των ξένων ήταν για κάθε ομάδα τρεις και ο προπονητής της Μπαρτσελόνα έπρεπε να αδικήσει κάποιον, παίρνοντας μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής του. Αυτό δεν θα είχε συμβεί ποτέ αν ο Ζαν Μαρκ Μποσμάν είχε δικαιωθεί νωρίτερα από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ρίχνοντας τα σύνορα στη διακίνηση των εργαζομένων στο ποδόσφαιρο.Ο Ζεπ Μπλάτερ, όμως, έχει οραματιστεί εδώ και χρόνια τη μεγάλη αλλαγή. Στην αρχή έμοιαζε με «Δον Κιχώτη». Τώρα σύσσωμη η διεθνής ποδοσφαιρική κοινότητα αισθάνεται την αποφασιστικότητά του να αφήσει κάτι πραγματικά μεγάλο πίσω του προτού αποσυρθεί από την προεδρία της FIFA. Και η επιστροφή της εθνικής ταυτότητας στους συλλόγους αποτελεί μέτρο εκσυγχρονισμού για το άθλημα. Προτού επέλθει η νομοτελειακή παρακμή υπό το καθεστώς Μποσμάν, ο Ελβετός βλέπει τον «ανένδοτο αγώνα» του να δικαιώνεται.Ο νόμος «6+5» βρίσκει αυτήν τη στιγμή απροετοίμαστους πολλούς συλλόγους, αλλά η ομάδα με το μεγαλύτερο θεωρητικά πρόβλημα -η Αρσεναλ- δίνει ήδη το παράδειγμα, καλλιεργώντας μια πλειάδα ντόπιων ταλέντων ενόψει της νέας εποχής. Υπάρχει βεβαίως και ένας κολοσσός που έχει προετοιμάσει τα πάντα πριν από πολλά χρόνια. Είναι ο ίδιος που στον τελικό της Αθήνας το ʼ94 αναγκάστηκε να αφήσει εκτός μάχης έναν από τους σπουδαιότερους μέσους που είχε στο ρόστερ του!”

Δ. ΚΑΝΑΒΑΡΑΚΗΣ

ΕΞΕΔΡΑ