Ήταν ο πιο αγαπητός και διάσημος «βλάχος», του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, έμεινε στην ιστορία με τις ατάκες του, «Ασουπή», «Αμ' πώς;», «Τ' άκοσες πολί μου», που εξακολουθούν να προκαλούν το γέλιο που τόσο απλόχερα χάρισε στον κόσμο επί μισό αιώνα. Δημιούργησε τον ʽʼΖήκοʼʼ, ένα μοναδικό τύπο που αυτοσχεδιάζει σε όλη την ταινία, στην οποία μιλάει ακατάπαυστα,σε μια από τις καλύτερες του ταινίες, με τίτλο «Της κακομοίρας». Μας άφησε παρακαταθήκη τις 75 ταινίες που γύρισε σε 30 χρόνια, 54 μάλιστα μεταξύ 1955-1966. Πέθανε υποφέροντας από οικονομικά προβλήματα στις 3 Οκτωβρίου πριν από οκτώ χρόνια.

Ο δημοφιλής ηθοποιός καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Οι γονείς του στο διωγμό των Ελλήνων της Πόλης, πήγαν αρχικά στην Καβάλα και λίγο αργότερα στη Θεσσαλονίκη όπου γεννήθηκε ο Κ. Χατζηχρήστος (1921). Στις αρχές της δεκαετίας του '20 η οικογένειά του με τα πολλά παιδιά, κατεβαίνει στην Αθήνα, στο Παγκράτι. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ανθυπασπιστών της Σύρας, αλλά τον κέρδισε το θέατρο. Τελειώνοντας τη Σχολή Ανθυπασπιστών ξέσπασε ο πόλεμος. Η ιδέα της στρατιωτικής καριέρας τον απωθεί πια. Ενώ είχε υποβάλει τα χαρτιά του για μονιμότητα, τελικά τα παράτησε. Το 1942 είναι παντρεμένος με μια Νίτσα, με την οποία μένει στη Νάουσα. Φεύγει κάποιο διάστημα στη Βιέννη για να δουλέψει. Το 1943 που επιστρέφει βρίσκει λύση για την επιβίωσή του σε ένα μπουλούκι που περνά από τη Λάρισα. Μέχρι το 1948 περιοδεύει με τα μπουλούκια σε όλη την Ελλάδα, κυρίως με τον Παρασκευά Οικονόμου.

Κατεβαίνει στην Αθήνα όπου γνωρίζεται με την Κούλα Νικολαΐδου και τον προσλαμβάνει στο βαριετέ της. Ο αδελφός της Κώστας Νικολαΐδης του γράφει ένα νούμερο για έναν βλάχο που έχει έρθει στην Αθήνα για να γίνει τροχονόμος. Ηταν ο πρώτος Θύμιος. Στο μεταξύ παντρεύεται με τη Μαίρη Νικολαΐδου και αποκτά την κόρη του Τέτα (Φυσσούν).