Όπως ήταν προφανές, η νεολαία ήταν αυτή που ανέλαβε να δώσει ένταση στην ομιλία του Κώστα Καραμανλή.
Παρά το γεγονός ωστόσο, πως οι νεολαίοι του κόμματος είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα κι είχαν ντυθεί με μπλουζάκια της ΔΑΠ, σε μια γωνιά τους “παραγκώνισε” το τμήμα οργάνωσης της ομιλίας. Οι νεολαίοι βρίσκονταν σε μια ανεξάρτητη εξέδρα και απομακρυσμένοι από τον Κώστα Καραμανλή, έχοντας στην κυριολεξία στοιβαχτεί, σʼ έναν μικρό και ηθελημένα απομονωμένο χώρο.
“Ο Γιώργος φεύγει στην Αμερική. Η Κρήτη θέλει τον Καραμανλή” ήταν ένα από τα σχετικά καινούρια συνθήματα της νεολαίας, ενώ κατά τα λοιπά, η ένταση και το πάθος περιορίστηκαν στα κλασικά κομματικά συνθήματα.
Συνθήματα όπως “Κώστα η Κρήτη σε θέλει κυβερνήτη” κατά το “Γιώργο η Κρήτη σε θέλει κυβερνήτη” η “Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι Καραμανλής και πάλι” ως παραποίηση του κλασικού συνθήματος από το Κ.Κ.Ε. έδωσαν ένα σχετικό ρυθμό στην ομιλία.
Δυστυχώς ωστόσο, οι νεολαίοι έμειναν “στα κρύα του λουτρού”, αφού δεν είχαν προλάβει καν να “ζεσταθούν”, όταν ο Κώστας Καραμανλής απομακρύνθηκε από το βήμα, ολοκληρώνοντας την ομιλία του στο…εικοσιπεντάλεπτο.

