Ο “Σόφο”
Είναι απίστευτο αλλά αληθινό! Για να κερδίσει τον χθεσινό τελικό με τη Σλοβενία και να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, η Εθνική μας στηρίχθηκε σε δύο παίκτες που ήρθαν από το πουθενά. Στον Σοφοκλή Σχορτσανίτη, που εδώ και καιρό αποτελεί το μεγαλύτερο ερωτηματικό του ελληνικού μπάσκετ, και τον, ούτε καν εικοσάχρονο, Ελληνοαμερικανό Νικ Καλάθη, που έπαιξε για πρώτη φορά αυτό το καλοκαίρι με την “επίσημη αγαπημένη”. Ηταν μια πραγματικά ευτυχής συγκυρία, καθώς όλη η ομάδα και περισσότερο ο ηγέτης της Βασίλης Σπανούλης έδειχναν να μην έχουν άλλη βενζίνη στο ρεζερβουάρ. Έπρεπε, λοιπόν, να βρεθεί ο απομηχανής θεός και αυτός ήταν, στην καλύτερη βραδιά της καριέρας του, ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης, που από τη στιγμή που πάτησε το παρκέ έμοιαζε σαν έτοιμος από καιρό. Το χθεσινό παιχνίδι του Σοφοκλή θα μείνει στην Ιστορία, όχι μόνο γιατί με αυτό μας χάρισε ένα μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, αλλά και γιατί σπάνια μπορεί να έχει ένας παίκτης και ιδιαίτερα ψηλός, τόσο καθοριστική συμβολή στη νίκη της ομάδας του. Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τον κόουτς Καζλάουσκας, που με τη μία οδήγησε την Εθνική σʼ ένα μετάλλιο που 6 φορές (1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 2007) στο παρελθόν δεν είχε μπορέσει να κατακτήσει. Αυτός, λοιπόν, τα κατάφερε με μια δωδεκάδα εκτάκτου ανάγκης και παρʼ ότι κατά τη διάρκεια του τουρνουά δεν έκανε την καλύτερη διαχείριση υλικού, ούτε απέφυγε κάποια λάθη. Όμως πέτυχε γιατί είχε τους παίκτες του ευχαριστημένους και περισσότερο απʼ όλους τον Σχορτσανίτη, ο οποίος πριν από λίγα χρόνια, πάλι μαζί του στον Ολυμπιακό, είχε κάνει και τότε θαύματα.
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

