Το δέντρο της συκιάς προσφέρει και άλλα καλούδια στη μαγειρική τέχνη. Εντυπωσιασμένη ένα καλοκαίρι έγινα μάρτυρας τυροκόμισης με γάλα συκιάς (το άσπρο υγρό που τρέχει απο το κοτσάνι του σύκου και που χρησιμοποιείται αντί για πυτιά για να γίνει το γάλα τυρί). Τα φύλλα συκιάς χρησιμοποιούνταν στις κουζίνες της Αρχαίας Ελλάδας αλλά και των χωρών της Μέσης Ανατολής. Σαν ένα φυσικό περιτύλιγμα που προστατεύε το περιεχόμενο από τη φωτιά, δίνοντας του παράλληλα ένα χαρακτηριστικό αλλά διακριτικό άρωμα. Μπορείτε να ψήσετε στη σχάρα ένα φιλέτο ψαριού τυλιγμένο με πλυμένα φύλλα συκιάς. Θα αποκτήσει ένα ελαφρύ άρωμα καρύδας. Τολμήστε να ψήσετε ακόμα ένα κομμάτι κατσικίσιο τυρί ή χαλούμι. Αν θέλετε να ανοίξετε νέους γαστρονομικούς ορίζοντες και να γευθείτε άλλες εκδοχές του φρέσκου σύκου μην διστάσετε. Περιχυμένο με λίγο μέλι και σταγόνες ξύδι μπαλσάμικο ευχαριστεί απλά και λιτά τον ουρανίσκο. Συνδυάστέ το με μαλακά άσπρα τυριά, όπως κατσικίσιο ή μπλέ τυρί για πιο έντονη γεύση. Βάλτε και σταφύλια με σκληρά κίτρινα τυριά και αφεθείτε στον συνδυασμό που απογειώνει τις γεύσεις. Τυλιγμένα με προσιούτο προσθέστέ τα σε μια πράσινη σαλάτα με κατσικίσιο τυρί και καρύδια. Περιχύστε τη σαλάτα με ελαιόλαδο και ελαφρύ ξύδι από κόκκινο κρασί. Αν θέλετε χαράξτε σταυρωτά φρέσκα σύκα και βάλτε στο κέντρο τους ένα κομμάτι μαλακό άσπρο τυρί. Αλείψτέ τα με ελαιόλαδο και ψήστε για 2-3 λεπτά σε δυνατό φούρνο, συνοδέψτέ με φύλλα ρόκας. Ποσαρισμένα με κόκκινο καλό κρασί ή κονιάκ και προσθέτοντας λίγη φυσική βανίλια, χυμό λεμόνι και ελάχιστη ζάχαρη, συνοδεύονται απλά με άγλυκη κρέμα γάλακτος ή με κρεμώδη άσπρα τυριά. Μπορείτε να τα καραμελώσετε στο γκρίλ για λίγο, αφού πρώτα τα πασπαλίσετε με λίγη κανέλα και άχνη ζάχαρη και να τα σερβίρετε με γιαούρτι. Όπως και να το δοκιμάσετε το σύκο θα σας ανταμείψει. Τίποτα κακό δεν έχουμε να πούμε για το αντικατάστατο υπέροχο φρούτο. Είμαστε φανατικοί θαυμαστές αυτής της ευφήμερης, αλλά γλυκιάς απόλαυσης.