Της Κατερίνας Μυλωνά

Ρόλο... επαίτη καλούνται να παίξουν οι εργαζόμενοι στα κοινωνικά προγράμματα που είναι απλήρωτοι εδώ και τέσσερις μήνες!

Οι μισθοί που έχουν συσσωρευτεί αυτό το διάστημα θα αρχίσουν να διανέμονται σε.. δόσεις!

Οι εργαζόμενοι στο «Βοήθεια στο Σπίτι», τη «Μέριμνα» και τα άλλα προγράμματα στους δήμους του Ηρακλείου πραγματοποίησαν χθες συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Περιφέρεια Κρήτης. Η απάντηση που έλαβαν ήταν πως τέλος της επόμενης βδομάδας θα λάβουν το 75% των χρημάτων που δικαιούνται. Ανάλογη κατάσταση επικρατεί στις περιφέρειες όλης της χώρας και υπάρχει ο φόβος μήπως τα προγράμματα αυτά «τιναχθούν στον αέρα».

Στο νομό Ηρακλείου απασχολούνται περίπου 170 άτομα σε 35 συνολικά προγράμματα, από τα οποία επωφελείται ένας σημαντικός αριθμός συνανθρώπων μας, άτομα που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν, κατά κύριο λόγο ηλικιωμένοι και άτομα με ειδικές ανάγκες.

Όπως αναφέρει στην «Π» η γραμματέας του σωματείου εργαζομένων, κ. Ελένη Φροσινάκη, οι δημοτικές επιχειρήσεις έπρεπε να καταθέσουν τον προϋπολογισμό τους τέλος Αυγούστου, όμως, ορισμένες και μετά από πιέσεις των εργαζομένων, τους κατέθεσαν στις 15 Σεπτεμβρίου με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η εκταμίευση των μισθών τους. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται η τράπεζα της Ελλάδας να στείλει τα χρήματα στα περιφερειακά ταμεία και σιγά- σιγά να δοθούν στους εργαζόμενους. Όμως, δε θα εισπράξουν το σύνολο των χρημάτων που έχουν δουλέψει και δικαιούνται αλλά το 75%. «Θα πάρουμε έναντι για να σταματήσουμε να φωνάζουμε και μάλιστα μια βδομάδα πριν τις εκλογές. Τι θα γίνει το Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη, από πού θα πάρουμε χρήματα αν δεν ενταχθούν τα προγράμματα στο ΕΣΠΑ;», αναρωτιέται η κ. Φροσινάκη.

Η κ. Έλλη Παπαδοπούλου εργάζεται στο δήμο Γοργολαϊνη και έχει να πληρωθεί από τον περασμένο Απρίλιο. Συνολικά, 85 άτομα εξυπηρετούνται από το “Βοήθεια στο Σπίτι” και την κοινωνική μέριμνα, «αν τα προγράμματα σταματήσουν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι δε θα έχουν την εξυπηρέτηση που απολαμβάνουν σήμερα. Υπάρχει νοσηλεύτρια που παίρνει την πίεση, το ζάχαρο και κλείνει ραντεβού ή ακόμα και πηγαίνει τον ασθενή στο νοσοκομείο. Υπάρχουν κοινωνικοί λειτουργοί που φροντίζουν τα άτομα αυτά, τα οποία δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν λόγω ηλικίας και συχνά έχουν ελαφριά κατάθλιψη», αναφέρει. Η ίδια έχει οικογένεια και παιδιά που σπουδάζουν και αναγκάζεται είτε να παίρνει δάνειο για να τα βγάλει πέρα είτε στηρίζονται αποκλειστικά στο μισθό του συζύγου της.

«Η κατάσταση διαιωνίζεται εδώ και έξι χρόνια που δουλεύουμε, πληρωνόμαστε συνήθως δυο φορές το εξάμηνο», αναφέρει η κ. Άρτεμις Ευαγγελοπούλου, η οποία εργάζεται στο Βοήθεια στο σπίτι στη Φορτέτσα. «Εξυπηρετούμε ανθρώπους ηλικιωμένους, με ειδικές ανάγκες, με ψυχολογικά προβλήματα, έχουμε καθημερινή προσφορά, άλλα προγράμματα έχουν και συσσίτιο, κάνουμε τα ψώνια, τις δουλειές στο σπίτι, έχουμε και γιατρό που τους βλέπει αν χρειαστεί», περιγράφει.

«Ο σύζυγος κάνει δυο δουλειές, άλλοι ζουν από τους γονείς τους, άλλοι παίρνουν δάνεια, ο καθένας όπως μπορεί για να τα βγάλει πέρα. Νιώθουμε ότι μας εμπαίζουν, περάσαμε όλο το καλοκαίρι χωρίς χρήματα, ξεκινάει το σχολείο, προσπαθούμε με κάθε τρόπο να τα καλύψουμε, η κόρη μου πάει φροντιστήρια και έχω επιπλέον έξοδα από το Σεπτέμβριο», αναφέρει η κ. Βάσω Φακουκάκη. Η ίδια εργάζεται στο Γάζι και εξηγεί πως «έχουν μάθει για μας, έχουν εξαρτηθεί, εξυπηρετούμε πάνω από 300 ηλικιωμένους, ΑμΕΑ, δε θέλω να πιστεύω ότι θα σταματήσουν τα κοινωνικά προγράμματα».