
Όμως, το νόμισμα έχει δύο όψεις κι έτσι η δήλωση του Κ. Καραμανλή βρήκε αποδέκτες όσους εκπροσωπούν κρουαζιερόπλοια με σημαίες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και πολέμιους τους εφοπλιστές που έχουν υψωμένες σημαίες της Ε.Ε. αλλά και τους ναυτικούς.
Τι είναι το καμποτάζ
Ένα κρουαζιερόπλοιο είναι μια μικρή (ή μεγάλη) πλωτή πολιτεία. Κατά μέσον όρο ένα κρουαζιερόπλοιο μεταφέρει περίπου 2.000 με 2.500 επιβάτες σε κάθε ταξίδι του, ενώ την ίδια ώρα απασχολεί επί του πλοίου τουλάχιστον 1.000 ανθρώπους σε κάθε ειδικότητα που απαιτείται για να λειτουργήσει αυτή η μικρή πολιτεία. Το προνόμιο του καμποτάζ που ισχύει στην Ελλάδα προβλέπει ότι τα κρουαζιερόπλοια, τα οποία έχουν υψωμένες σημαίες τρίτων χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορούν να παραλάβουν και να αποβιβάσουν έναν επιβάτη-τουρίστα στο ίδιο λιμάνι εντός της ελληνικής επικράτειας. Αν δηλαδή κάποιος είναι επιβάτης κρουαζιεροπλοίου, το οποίο έχει υψωμένη τη σημαία του Παναμά, θα μπορεί να εισέλθει στο πλοίο στο λιμάνι του Ηρακλείου, αλλά δεν θα μπορεί να εξέλθει και πάλι στο Ηράκλειο ή σε οποιοδήποτε άλλο λιμάνι στην Ελλάδα.
Παλιά ιδέα
Η ιδέα που έριξε στο τραπέζι ο πρωθυπουργός δεν είναι καινούργια. Στις αρχές του καλοκαιριού, ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Αν. Παπαληγούρας, είχε αναφερθεί και αυτός στο ίδιο θέμα, επισημαίνοντας ότι «τα οφέλη για την εθνική οικονομία θα ήταν τεράστια από την άρση του καμποτάζ στην κρουαζιέρα, αλλά κάθε απόπειρα προς αυτή την κατεύθυνση προσκρούει στην άρνηση της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας να συζητήσει το θέμα αυτό και, ως εκ τούτου, είναι παρακινδυνευμένο να πάρει κανείς μια τέτοια πρωτοβουλία». Σύμφωνα με τα στοιχεία του προέδρου του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, κ. Γ. Γράτσου , τα έσοδα που θα μπορούσε να αποκομίσει η εθνική οικονομία από την άρση του προνομίου στη κρουαζιέρα είναι της τάξεως του 1 δισ. ευρώ ετησίως, πέραν των άλλων θετικών επιπτώσεων που θα είχε στην απασχόληση μια τέτοια εξέλιξη. Αναλυτές της κρουαζιέρας, σχολιάζοντας την εκτίμηση του κ. Γράτσου, όχι μόνο συμφώνησαν με τα νούμερα που δίνει αλλά υποστήριξαν ότι αυτό το 1 δισ. ευρώ στο οποίο αναφέρεται ο πρόεδρος του ΝΕΕ, αν ίσχυε, θα κατέγραφε κάθε έτος αυξητική τάση.
Οι αντιδράσεις
Οι διαχειριστές κρουαζιεροπλοίων που έχουν υψωμένη την ελληνική σημαία και η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία συμπίπτουν στην άποψη ότι δεν πρέπει να αρθεί το καμποτάζ, για διαφορετικούς όμως λόγους η κάθε πλευρά. Οι ναυτικοί φοβούνται ότι μια πιθανή άρση θα οδηγήσει στην απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας, στις οποίες απασχολούνται σήμερα υποχρεωτικά Έλληνες, αφού έτσι ορίζει η κείμενη νομοθεσία για εκείνους που έχουν υψωμένη τη γαλανόλευκη.
Οι δε διαχειριστές θεωρούν ότι η άρση του καμποτάζ που δεν θα συνοδεύεται από απελευθέρωση των σχέσεων εργασίας με τους Έλληνες ναυτικούς θα δημιουργήσει σοβαρό ανταγωνιστικό έλλειμμα σε βάρος τους σε σχέση με τα κρουαζιερόπλοια υπό σημαίες τρίτων χωρών.
Στην πραγματικότητα, όμως, το ανταγωνιστικό έλλειμμα υφίσταται ήδη, καθώς η υποχρέωση ύπαρξης ελλήνων ναυτικών ισχύει μόνο για τα υπό ελληνική σημαία πλοία και όχι για τα πλοία υπό άλλες κοινοτικές σημαίες. Για τον λόγο αυτόν κατά το παρελθόν, και συγκεκριμένα στη διάρκεια του 2005, ο τότε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης, είχε λάβει την απόφαση να επιδοτούνται οι ασφαλιστικές εισφορές των Ελλήνων που απασχολούνται στα κρουαζιερόπλοια με ελληνική σημαία, θέλοντας με τον τρόπο αυτόν να τονώσει το ενδιαφέρον του κλάδου για το εθνικό νηολόγιο.
Οικονομικά οφέλη
Όσο ισχύει το καμποτάζ, οι μικρές πολιτείες των μη κοινοτικών κρουαζιεροπλοίων δεν μπορούν να δημιουργήσουν στην Ελλάδα βάσεις, από τις οποίες θα μπορούσαν να διακινούν διπλάσιο αριθμό επιβατών από αυτόν που διακινούν σήμερα. Ενδεικτικά αναφέρεται πως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Λιμένα Πειραιά, κατά τη διάρκεια του 2007 από την Ελλάδα διακινήθηκαν περισσότεροι από 986.000 επιβάτες κρουαζιεροπλοίων και, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί του κλάδου, ο αριθμός αυτός θα μπορούσε να ήταν τουλάχιστον διπλάσιος στην περίπτωση κατά την οποία επιτρεπόταν ένας επιβάτης ενός κρουαζιεροπλοίου με σημαία τρίτης χώρας να επιστρέψει στον Πειραιά από όπου επιβιβάστηκε.
Σήμερα κάτι τέτοιο απαγορεύεται και έτσι οι 2.500 κατά μέσον όρο επιβάτες ενός τέτοιου κρουαζιεροπλοίου δεν μπορούν να γυρίσουν στην Ελλάδα για να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Αυτό σημαίνει μείωση κατά 50% των αφίξεων και αναχωρήσεων που ήδη υφίστανται. Χάνεται με αυτόν τον τρόπο η προοπτική να καταστεί το λιμάνι του Πειραιά βάση πολλών κρουαζιεροπλοίων, τα οποία ούτως ή άλλως ταξιδεύουν στο Αιγαίο. Η μη ύπαρξη της βάσης αυτής αποστερεί τη δυνατότητα κάλυψης των αναγκών τόσο των πλοίων όσο και των 1.000 και πλέον ναυτικών που το καθένα από αυτά απασχολεί κ.ο.κ.
Με αυτά και με αυτά, υπολογίζεται ότι οι απώλειες φθάνουν στο 1 δισ. ευρώ, χρήματα τα οποία περνούν από την Ελλάδα και καταλήγουν στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στην Ιταλία αλλά και αλλού στην Ανατολική Μεσόγειο.

