- Κύριε Πλαϊνιώτη είστε επικεφαλής μιας ομάδας τεχνικών μελετητών που κέρδισε πρόσφατα το διαγωνισμό για την κατασκευή του νέου διεθνούς αεροδρομίου στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Ένα αεροδρόμιο βασισμένο σε σχεδιασμό που είναι φιλικό προς το περιβάλλον. Είναι ίσως από τα πιο πρωτοποριακά εγχειρήματα στον κόσμο;
Στόχος την ομάδας ήταν να σχεδιάσει ένα αεροδρόμιο που θα αποτελέσει παγκόσμιο πρότυπο στον τομέα της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και επιχειρησιακής βιωσιμότητας. Το έργο θα λάβει χρυσό βραβείο στη βαθμολογία LEED από το USGBC (United States Green Building Council) και πλατινένιο στην αντίστοιχη βαθμολογία GBI της Μαλαισίας. Σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της πρότασης στο διαγωνισμό ήταν η μείωση των λογαριασμών κατανάλωσης ενέργειας κατά 75% και η μείωση των εκπομπών διοξειδίου κατά 25000 τόνους ετησίως που αντιστοιχεί σε απόσβεση 850 ωρών πτήσης.
-Αλήθεια πώς μπορεί ένα έργο σαν το αεροδρόμιο να έχει μείωση ενέργειας κατά 75% και τέτοια μείωση στους ρύπους; Με τόσες πτήσεις και υποδομές δεν ακούγεται αντιφατικό;
Οι αερομεταφορές ευθύνονται για ένα μεγάλο αριθμό περιβαλλοντικών πιέσεων οι οποίες ασκούνται τόσο σε τοπική κλίμακα, στις περιοχές δηλαδή δίπλα στα αεροδρόμια όσο και σε περιφερειακή κλίμακα δηλαδή στις υποδομές ενέργειας, νερού, διαχείρησης απορριμάτων και αποχέτευσης. Συμβάλουν φυσικά και σε παγκόσμια προβλήματα όπως στην υπερθέρμανση του πλανήτη με τις εκπομπές διοξειδίου από τα αεροσκάφη και την λειτουργία των αερολιμένων. Η προσπάθεια λοιπόν για προσεγμένο σχεδιασμό και λειτουργία των αερολιμένων δεν είναι αντίφαση αλλά ανάγκη. Πέρα από την ενεργειακή αποδοτικότητα, τα βιώσιμα αεροδρόμια προσφέρουν πληθώρα πλεονεκτημάτων. Για παράδειγμα περιορίζουν την ατμοσφαιρική ρύπανση και τον θόρυβο, προστατεύουν τον υδροφόρο ορίζοντα και την βιοποικιλότητα, και ελαχιστοποιούν την κατανάλωση πόσιμου νερού και τον όγκο των στερεών και υγρών αποβλήτων τόσο των αεροσκαφών όσο και του ίδιου του αερολιμένα.
- Εσείς έχετε αναμειχθεί ξανά σε ανάλογο έργο;
Η ομάδα έχει αναμειχθεί και σε άλλα αεροδρόμια όπως το διεθνές αεροδρόμιο του Islamadad στο Πακιστάν. Έχω συμβάλει και σε άλλα σημαντικά έργα στην Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή. Για παράδειγμα συνεργάστηκα με την Αρχιτέκτονα Ζaha Ηadid στο σχεδιασμό του Αμερικανικού Κολεγίου Βηρυτού και της Hoxton Square Gallery στο Ανατολικό Λονδίνο. Ακόμα, στο Masterplan της περιοχής Πράγα 8 και στην ανάπλαση της περιοχής Ζizkov στην Πράγα με τους Kohn Pedersen Fox (KPF) και τους Hamiltons Architects, αντίστοιχα. Την περασμένη εβδομάδα βρισκόμουν στην πόλη Chandigarh της Βόρειας Ινδίας ως απεσταλμένος του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών (UNWTO) με σκοπό το σχεδιασμό βιώσιμου τουρισμού της περιοχής Ροπαρ της Ινδίας.
-Tο νέο αεροδρόμιο στην Αθήνα 'Ελ.Βενιζέλος' δεν είναι καθόλου μα καθόλου φιλικό προς το περιβάλλον. Όπως και τα περισσότερα μεγάλα έργα που κατασκευάζονται στην Ελλάδα...
«Το αεροδρόμιο Αθηνών δεν διεκδικεί δάφνες για τις συνολικές επιδόσεις στο περιβάλλον, όμως έχουν πραγματοποιηθεί αξιόλογες προσπάθειες στον τομέα της ενεργειακής αποδοτικότητας και έχει επιτύχει κατανάλωση κάτω από 9 kWh ανά επιβάτη (2006). Όχι πολύ άσχημη επίδοση σε σχέση με άλλα αεροδρόμια αλλά πολύ μακριά από την πρότασή μας για το αεροδρόμιο της Μαλαισίας όπου η κατανάλωση θα κυμαίνεται μεταξύ 0.5 και 1 kWh ανά επιβάτη.
Όπως εύστοχα αναφέρατε, πολλά αναπτυξιακά έργα στην Ελλάδα δεν είναι αποτελεσματικά σε σχέση με το σκοπό κατασκευής τους. Αυτό κατά την γνώμη μου δεν οφείλεται στο οικονομικό budget αλλά στην μη καταλληλότητα των κατασκευαστών, αρχιτεκτόνων και μηχανικών. Φυσικά ευθύνεται και ο πελάτης, πχ το Δημόσιο, για την έλλειψη υπευθυνότητας και διαφάνειας στα κριτήρια επιλογής των παραπάνω. Η ποιότητα και η βιωσιμότητα ενός αναπτυξιακού έργου είναι καθαρά θέμα υπευθυνότητας, τεχνογνωσίας και εφαρμογής κοινής λογικής κατά το σχεδιασμό, την κατασκευή και την λειτουργία».

