Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Στα 17 του έβαψε τα χέρια του με αίμα. Από την πολυτελή κατοικία της Γλυφάδας όπου διέμενε με την οικογένεια του κατέληξε στις φυλακές της Αυλώνας και εν συνεχεία στις κλειστές φυλακές Αλικαρνασσού. Όμως δεν το έβαλε κάτω. Έδωσε εισαγωγικές εξετάσεις, πέρασε στα ΤΕΙ Ηρακλείου και πολύ σύντομα αναμένεται να πάρει το πτυχίο του.

Ο 21χρονος σήμερα Βασίλης αποτελεί ζωντανή απόδειξη ότι ο εγκλεισμός στη φυλακή δεν συνιστά απαραίτητα μια κατεστραμμένη ζωή. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις στον κανόνα που αποδεικνύουν στην πράξη ότι όταν υπάρχει θέληση και ειλικρινή μεταμέλεια, όλα μπορούν να γίνουν στη ζωή.

Πριν από λίγες ημέρες ο Βασίλης αποφυλακίστηκε. Εξέτισε ποινή τεσσάρων χρόνων-τα 3/5 της ποινής στην οποία είχε καταδικαστεί-και πλέον είναι “καλός πολίτης”.

Όπως λέει ο μελετηρός σπουδαστής της Λογιστικής, αυτό που επιδιώκει πλέον είναι πάρει το πτυχίο του και να επιστρέψει κοντά στην οικογένειά του για να κάνει μια νέα αρχή.

Ο εγκλεισμός του στη φυλακή συγκλόνισε και εκείνον και τους γονείς του, οι οποίοι υπέστησαν ισχυρό σοκ. Ο πατέρας γιατρός, η μητέρα δημόσιος υπάλληλος, είχαν άλλα όνειρα για το παιδί τους. Ωστόσο ποτέ δεν του έστρεψαν την πλάτη. Συνέχισαν να τον στηρίζουν σε όλη αυτή τη δοκιμασία.

Όπως εξομολογείται ο 21χρονος δεν ήθελε να βγει από τη φυλακή και να είναι ένα ρεμάλι. Ήταν μικρό παιδί όταν πέρασε την πόρτα των φυλακών της Αυλώνας όπου έκανε το «αγροτικό» του στη φυλακή. Όταν ενηλικιώθηκε μεταφέρθηκε στις φυλακές Αλικαρνασσού.

Οι σπουδές ήταν η μόνη διέξοδος στη φυλακή. Είχε συνειδητοποιήσει για τα καλά πλέον αυτός θα όριζε τη μοίρα του. Αν αφηνόταν θα καταντούσε ή τοξικομανής ή αγρίμι. Αυτή όμως θα ήταν η εύκολη λύση. Διαβάζει νυχθημερόν. Ακόμα και στη διάρκεια της νύχτας, όταν οι συγκρατούμενοι του κοιμούνται. Το 2006 καταφέρνει να εισαχθεί στο ΤΕΙ Λογιστικής και ο ίδιος νιώθει πραγματικά υπερήφανος για την πρώτη μάχη που κέρδισε. Παρακολουθεί καθημερινά τα μαθήματα. Η διαφορά με τους συμφοιτητές του ήταν ότι εκείνος δεν επέστρεφε στο σπίτι του αλλά στο κελί του.