Του Θάνου Περβολαράκη
Τα δάση του Ηρακλείου απλωμένα στο 17% της έκτασης του νομού δεν κινδυνεύουν μονάχα από ενέργειες κακόβουλες ή μη, ικανές να τα καταστρέψουν, αλλά και από την αδιαφορία της πολιτείας που μεταφράζεται σε έλλειψη κονδυλίων για την δημιουργία και συντήρηση των έργων για την προστασία τους.
Το μεγαλύτερο «αγκάθι» που τα τελευταία χρόνια δυσκολεύει το έργο των αρμοδίων υπηρεσιών για την προστασία δασών, αλλά και τους δήμους στα διοικητικά όρια των οποίων υπάρχουν δάση, είναι από τη μία η μείωση των κονδυλίων και από την άλλη η μη ενίσχυση της δασικής υπηρεσίας με δασοφύλακες για την προστασία και την πρόληψη από καταστροφικές πυρκαγιές και όχι μόνο.
Στη Γέργερη, τη Βιάννο, τον Ψηλορείτη, τα Αστερούσια και σε άλλα σημεία του νομού υπάρχουν παραδεισένια τοπία που διαρκώς απειλούνται να καταστραφούν και η μοναδική τους προστασία στηρίζεται στην άριστη έως τώρα συνεργασία των δήμων με τη δασική υπηρεσία.
Ο διευθυντής δασών Ηρακλείου Σταύρος Αγαπάκης παραδέχεται ότι τα τελευταία χρόνια λόγω έλλειψης κονδυλίων δεν έχει σημειωθεί καμία βελτίωση όσον αφορά στα έργα δασοπροστασίας, επισημαίνοντας πως μόνο η καλή συνεργασία με τους δήμους αποτελεί στοιχείο προστασίας και φρούρησης των δασών μας.
Δεξαμενές νερού απαραίτητες για τον εφοδιασμό οχημάτων σε περίπτωση μίας καταστροφικής πυρκαγιάς και άλλα έργα όπως δρόμοι προσπέλασης κατασκευάστηκαν με ευθύνη των δήμων. Την ίδια στιγμή η συντήρηση των υπαρχόντων υποδομών είναι εξαιρετικά δύσκολη, όπως δύσκολη έως αδύνατη είναι και η παρουσία δασοφυλάκων στα δάση, λόγω των ελλείψεων σε έμψυχο δυναμικό.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Αγαπάκης με το ποσό των 60 χιλιάδων ευρώ που δόθηκε τα τελευταία χρόνια προς την υπηρεσία του είναι δύσκολο να γίνουν αφενός έργα και αφετέρου η συντήρηση των ήδη υπαρχόντων.
Η απαραίτητη δημιουργία δρόμων προσπέλασης αποτελεί ένα από τα ζητούμενα δήμων και δασικής υπηρεσίας, καθώς οι δρόμοι που υπάρχουν και σε πολλές περιπτώσεις δεν επαρκούν για την προσέγγιση οχημάτων κατάσβεσης, διανοίχτηκαν πριν «κοπούν» τα κονδύλια που δίνονταν τα προηγούμενα χρόνια.
«Η συντήρηση των δρόμων γίνεται από τους δήμους, αυτή είναι η αλήθεια. Πρόκειται για αγροτοκτηνοτροφικούς δήμους όπου είναι απαραίτητοι να υπάρχουν για τους κατοίκους των περιοχών αυτών. Εμείς ως δασική υπηρεσία είναι αδύνατον σχεδόν να προχωρήσουμε ακόμη και στις συντηρήσεις αυτών. Το δασικό δίκτυο υπολογίζεται σε 10 με 15 χιλιόμετρα, είναι όμως δύσκολο για την υπηρεσία μας να το συντηρήσει στις ημέρες μας » αναφέρει χαρακτηριστικά.
Δεξαμενές
Οι δεξαμενές που είναι απαραίτητες για την προστασία των δασών σε μία ενδεχόμενη πυρκαγιά που θα εκδηλωθεί εκεί, είναι διάσπαρτες εντός και εκτός των δασών, όπως αναφέρει ο κ. Αγαπάκης.
Ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά: «οι δεξαμενές δεν είναι υποχρεωτικό να βρίσκονται μόνο μέσα στα δάση. Αρκεί να είναι σε σημεία στα οποία θα μπορεί να πλησιάσει ένα όχημα για να εφοδιαστεί με νερό. Με την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου πραγματοποιούμε ελέγχους για το εάν έχουν νερό, εάν τροφοδοτούνται κοκ. Η τροφοδότησή τους γίνεται κυρίως από τις πηγές και από τα δίκτυα των δήμων. Τα σημεία όπου βρίσκονται είναι όλα καταγεγραμμένα, έχουν γίνει προτάσεις και για τη δημιουργία νέων δεξαμενών, κάτι που θεωρώ ότι είναι σημαντικό να υλοποιηθεί»
Στο θέμα των αντιπυρικών ζωνών ο ίδιος αναφέρει πως δεν είναι υποστηρικτής τους, καθώς όπως λέει η εμπειρία δείχνει πως οι αντιπυρικές ζώνες βοηθούν και είναι απαραίτητες κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις , οι οποίες δεν υπάρχουν στα δάση του νομού Ηρακλείου.
«Ο ντόρος που γίνεται για τις αντιπυρικές ζώνες είναι μεγάλος. Όποιος όμως έχει εμπειρία και γνωρίζει τα αποτελέσματα τους, δε θα μιλούσε γι αυτού του είδους τα έργα. Σε πολλές περιπτώσεις όπου έχουν κατασκευαστεί δεν είχαν κανένα απολύτως αποτέλεσμα» σχολιάζει
Προσωπικό
«Έχουμε μεγάλη έλλειψη από προσωπικό και αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα» τονίζει ο κ. Αγαπάκης και προσθέτει πως θα πρέπει να υπάρξει ενίσχυση της υπάρχουσας δύναμης δασοφυλάκων και δασοπόνων. Στο Ηράκλειο θα πρέπει να αναφερθεί ότι προβλέπεται να υπηρετούν 12 δασοφύλακες. «Υπάρχουν όμως μονάχα πέντε. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν ως έργο τους μονάχα την προστασία των δασών από πυρκαγιές αλλά και από άλλες ενέργειες, όπως καταπατήσεις κοκ. Προκύπτουν διαρκώς εργασίες που θα πρέπει να γίνουν και είναι δύσκολο να βρίσκονται τόσο λίγα άτομα στα δάση για να περιπολούν προκειμένου να μην εκδηλωθεί πυρκαγιά» καταλήγει.

