Ο Πάτρικ Ογκουνσότο μπορεί να είναι Νιγηριανός, αλλά η Κρήτη είναι στο αίμα του, καθώς εδώ βρίσκεται τα τελευταία χρόνια και όπως λέει ο ίδιος θεωρεί το Ηράκλειο ως δεύτερη πατρίδα του.
Άλλωστε έχει “βαπτιστεί” και “Γιώργης Βρέντζος” από φίλους του αλλά σίγουρα παρά την Ανωγειανή καταγωγή του φαίνεται από το “ψευδώνυμο”, μαντινάδες δεν γνωρίζει. Σίγουρα πάντως θα χαμογελάσει διαβάζοντας τις μαντινάδες που του στέλνει μέσω της “Π” ο αναγνώστης μας Στέφανος Ροδουσάκης και τις οποίες ελλείψει άλλου χώρου, φιλοξενούμε στην σημερινή μας στήλη. Πάμε λοιπόν...
Για να μην ξεχνούμε
Χωρίς να θέλω ειλικρινά
κανένα να μειώσω
και σε κανένα υπεύθυνο
ευθύνες νʼ αποδώσω.
Θα καταθέσω ταπεινά
την εδική μου γνώμη
κι αν κάποιοι θίγονται απʼ αυτή
τους εζητώ συγνώμη.
Πού θάτανε ο Εργοτέλης
χωρίς τον Ογκουνσότο;
και θένε να τον ποβγάλουνε,
ε, όχι ρε γαμώτο!
Όχι εφτά εβδομήντα εφτά
φορές κανείς να σφάλει
αν μετανιώσει δώσε του
συγχώρεση και πάλι.
Κι ο Ογκουνσότο έσφαλε
συγνώμη τους ζητάει
μα ο πρόεδρος εγίνηκε
θεριό να τονέ φάει.
Καμιά φορά ο εγωισμός
τον άνθρωπο τυφλώνει
ακόμα και τον σωτήρα του
τον βάνει και σταυρώνει.
Μέσα σε τρία χρόνια
με λιονταριού ψυχή
οδήγησε τον Εργοτέλη
στην Αʼ Εθνική.
Έπεσε μα εσύντραμε
και ξαναβγήκε πάλι
δεν τούδωσαν όσα ζήτησε
και βρήκε ομάδα άλλη.
Ο Εργοτέλης τη χρονιά
εκείνη αγκομαχούσε
δυο ζάλα οπίσω κι ένα ομπρός
κι όλο κατρακυλούσε.
Η ομάδα εβουλόπλεγε
γύρω απʼ την τελευταία θέση
κι ο Παπουτσάκης σκέφτηκε
να τον ξανακαλέσει.
Κι αυτός ανταποκρίθηκε
με λεβεδιά και χάρη
και εις τη μάχη ρίχνεται
πάλι σαν το λιοντάρι.
Χτυπήματα στσʼ αντίπαλες
εστίες καταφέρνει
κι ο Εργοτέλης άρχισε
τα πάνω του να παίρνει.
Ο Εργοτέλης σώθηκε
με τη βοήθειά του
και μασέ εγέμισε χαρά
με την προσπάθειά του.
Και πέρσι τον Εργοτέλη μας
χάρη στον Ογκουνσότο
τον καμαρώναμε στην αρχή
ψηλά κοντά στον πρώτο.
Κάποια στιγμή εσίγησε
ο μαύρος κανονιέρης
κι άρχισε να κλονίζεται
και πάλι ο Εργοτέλης.
Και αν δεν εκαθάριζε
ο Βασίλης (Κουτσιανικούλης)
τα θηρία
ο Εργοτέλης θα έπαιζε
σʼ άλλη κατηγορία.
Αντί λοιπόν να κάμουνε
μια εκδήλωση προς τιμήν του
και να τόνε τιμήσουνε
γιʼ αυτή την συνδρομή του
ζητούνε επί πίνακι
όλοι την κεφαλή του
επειδή τους έβγαλε μια κακή
κι εκείνος στη ζωή του.
Χίλιες καλές ο άνθρωπος
στον άνθρωπο να βγάλει
άμα του βγάλει μια κακή
του παίρνει το κεφάλι.
Αυτά τα λίγα είχα να πω
και πριν να σας αφήσω
θα κάμω μια μικρή ευχή
και με αυτή θα κλείσω.
Μη μετανιώσουν κάποτε
και πούνε ρε γαμώτο
γιάντα να τον ποβγάλωμε
τον Πάτρικ Ογκουνσότο.
Στέφανος Ροδουσάκης

