Δέσποινα Κατσαλή



«Εδώ έχουμε σοβαρό πρόβλημα με το παρκάρισμα των αυτοκινήτων γιατί έρχονται όλοι στα καφενεία και δεν μένει χώρος για να περάσουν άλλα διερχόμενα οχήματα.» αναφέρει η κυρία Δέσποινα Κατσαλή.

Αλλά και να θέλαμε να τα αφήσουμε κάπου, δεν υπάρχει καθόλου χώρος για παρκάρισμα και η κατάσταση χειροτερεύει ακόμη περισσότερο όταν περνάνε τα λεωφορεία από την πλατεία δημιουργώντας κομφούζιο.

Οι στενοί δρόμοι και τα ήδη παρκαρισμένα οχήματα είναι για την κυρία Κατσαλή ο λόγος που ο εφοδιασμός του καταστήματος στο οποίο εργάζεται γίνεται ορισμένες φορές αδύνατος. « Όταν έρχεται το φορτηγό η κατάσταση είναι αφόρητη και έχω μεγάλο πρόβλημα.»

Όσον αφορά την πλατεία στην περιοχή της Κάτω Φορτέτσας επισημαίνει πως: «Λένε ότι έχουν γίνει έργα ανάπλασης αλλά η πλατεία εκτός από ελάχιστες αλλαγές έχει μείνει ίδια.»





Σπύρος Ρησάκης



«Ας ξεκινήσουμε από την πλατεία. Κόστισε υποτίθεται 80 χιλιάδες ευρώ αυτό το έργο το οποίο εκτός από τα φώτα του που λειτουργούν σωστά, είναι κατά τα άλλα χάλια. Το χειμώνα γεμίζει νερά και ο κόσμος φοβάται να περάσει. Θα μπορούσε άνετα να είχε γίνει ένα χώρος παρκαρίσματος, διευκολύνοντας έτσι και την κυκλοφορία των λεωφορείων, που για να περάσουν, πρέπει να κάνουν δέκα αυτοκίνητα πίσω.

Ο κύριος Σπύρος Ρησάκης έκανε λόγο για το ζήτημα της διάνοιξης των οδών. «Ακόμη περιμένουμε να μας κάνουν διάνοιξη στα στενά. Στην πάνω Φορτέτσα το σχέδιο αυτό κόλλησε από την Πολεοδομία στην Πολεοδομία και πάει λέγοντας , Αν γίνει κάτι, στα στενά αυτά δεν μπορεί να μπει ούτε πυροσβεστικό όχημα ούτε ασθενοφόρο. Έχει γίνει ήδη ένα τέτοιο περιστατικό που με την παρέμβαση των γειτόνων σώθηκε ένα σπίτι»

Εξίσου σημαντικό είναι για τον κύριο Ρησάκη, το πρόβλημα της αρχαιολογίας. «Δε βγαίνει άκρη γιατί τα συμφέροντα είναι πολλά .Έχουν χαντακωθεί όλοι οι άνθρωποι γιατί δε μπορούν ούτε να εκμεταλλευτούν τις περιουσίες τους ούτε να τις πουλήσουν. Αν πραγματικά ήθελαν θα μπορούσαν να βρουν λύση.





Ελένη Κοζή



« Υπάρχουν προβλήματα. Στη γειτονιά μας έχουμε ένα πάρκο για το οποίο δε νοιάζεται κανείς. Δεν περνάει ποτέ οδοκαθαριστής για να καθαρίσει την παιδική χαρά και τους γύρω χώρους . Προσπαθούμε εμείς, σαν ντόπιοι, με διάφορες ενέργειες, να διατηρούμε καθαρή την περιοχή σκουπίζοντας τον δρόμο, ποτίζοντας τα λουλούδια και κλαδεύοντας τα δέντρα».

Σε γενικές γραμμές η κυρία Ελένη Κοζή δηλώνει ικανοποιημένη από τις παροχές του δήμου, ωστόσο: «νιώθουμε παραμελημένοι σε αυτά τα θέματα που θα έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερη σημασία.. Μπορεί από άλλους να θεωρείται λεπτομέρεια αλλά για μας είναι σημαντικό.»





Γιώργος Κατούδης



« Είμαστε από τα πιο ήσυχα προάστια όμως έχουμε πολλά προβλήματα.

Όλα τα προάστια του δήμου έχουν έναν άνθρωπο που καθαρίζει. Η Σόλωνος υποτίθεται ότι είναι λεωφόρος και παρόλα αυτά είναι γεμάτη από χόρτα, ακαθαρσίες, βρωμιά, δυσωδία. Εμείς σαν δημότες πληρώνουμε, παρόλα αυτά δεν γίνεται τίποτα στις γειτονιές μας. Έχουν υποσχεθεί επί εποχής Μελίνας Μερκούρη να κάνουν τα στενά της Φορτέτσας παραδοσιακό οικισμό. Η Μελίνα είναι 17 χρόνια που έχει πεθάνει και δεν έχει γίνει ακόμη το παραμικρό. Οι δρόμοι είναι επικίνδυνοι, ολισθηροί, ο κόσμος τραυματίζεται καθημερινά και όλοι ζουν με τον φόβο μη χτυπήσουν. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε.

Κατά βάση το θέμα μας είναι με τις αρχαιολογικές ζώνες. Έχουν κάνει λόγο για απαλλοτριώσεις . Όμως τα τρία και τέσσερα ευρώ το μέτρο στην Α ΄ ζώνη και τα έξι ευρώ στη Β ΄ ζώνη είναι κοροϊδία. Πως θα χτίσω σπίτι στα παιδιά μου όταν μου απαλλοτριώνουν το οικόπεδο σε τόσο χαμηλή τιμή; Δε ζητάμε παράλογα πράγματα, το δίκιο μας θέλουμε….»





Βαγγέλης Αγγελάκη



«Το πρόβλημα με τα σκουπίδια είναι εξαιρετικά μεγάλο. Υπάρχουν λιγοστοί κάδοι και οι ηλικιωμένοι δυσκολεύονται να πάνε τα σκουπίδια στους κάδους με αποτέλεσμα ένας σωρός σκουπίδια να συσσωρεύεται έξω από τα σπίτια μας . Εξίσου σοβαρό είναι και το θέμα με τον δρόμο. Καθημερινά οι οδηγοί διαπληκτίζονται με τους οδηγούς για το ποιος έχει προτεραιότητα. Είχαν πει ότι θα απαλλοτριώσουν τέσσερα σπίτια για να γίνει διαπλάτυνση του δρόμου όμως δεν έγινε τίποτα.»

Για τον κύριο Βαγγέλη Αγγελάκη το βασικότερο πρόβλημα στην περιοχή είναι αυτό που έχει να κάνει με την αρχαιολογία. «Είμαστε όμηροι σε μια υπηρεσία 30-40 χρόνια και συνεχώς μας κοροϊδεύουν. Τη μία μας λένε ότι θα ελαττωθούν οι ζώνες, την άλλη ότι θα εξαφανιστούν και σε γίνεται τίποτα. Δε μπορεί κανείς να κάνει απολύτως τίποτε. Είμαστε έποικοι στα χωράφια τα δικά μας και των γονιών μας. Ούτε οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν τέτοιο καθεστώς. Ξέρετε τι είναι να πληρώνεις τεράστια ποσά στη φορολογία και να μη μπορείς να χτίσεις ούτε καν ένα κοτέτσι στο χωράφι σου; Οι εκτάσεις αυτές μπήκαν στην αρχαιολογική ζώνη το 1976, όμως όλα αυτά τα χρόνια δεν βρέθηκε ούτε ένα παλιό σταμνί. Τι πρέπει να κάνουμε πια ; Είμαστε οικογενειάρχες που αντιμετωπίζουμε οικονομικά προβλήματα και μας αναγκάζουν να παρανομούμε. Το αθλητικό κέντρο είναι ένα εξίσου φλέγον ζήτημα για την περιοχή της Φορτέτσας. Ο κύριος Αγγελάκης αναφέρει πως: « τη στιγμή που οι νέοι μπλέκονται σε παράξενα παιχνίδια, κάτι πρέπει να γίνει έτσι ώστε τα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και να βρουν εκεί διέξοδο.»