Είναι η πλέον απλουστευμένη από απόψεως τεχνολογίας τακτική των απατεώνων. Τον κυριότερο ρόλο εδώ παίζει η ευγενική παρουσία και η πειθώ του απατεώνα και όχι κάποια ιδιαίτερης μορφής τεχνολογική υποδομή.

Συγκεκριμένα, στην περίπτωση αυτή, η κάρτα του ανυποψίαστου θύματος μπλοκάρεται από μία δεύτερη σχισμή που τοποθετείται από πριν στην υποδοχή της κάρτας. Ο «δήθεν» τυχαία παρευρισκόμενος κακοποιός προθυμοποιείται να βοηθήσειτον αφελή, προτείνοντάς του να ξαναπληκτρολογήσει το ΡΙΝ, το οποίο στο μεταξύ ο δράστης έχει φροντίσει να απομνημονεύσει. Η κάρτα όμως, όπως είναι φυσικό, συνεχίζει να είναι μπλοκαρισμένη, πράγμα που ανακοινώνεται στον κάτοχο, ότι «την έφαγε» το μηχάνημα. Συνήθως ο κάτοχος της κάρτας αποχωρεί άπραγος και εξαπατημένος, ενώ ο δράστης με την ησυχία του συνεχίζει την διακοπείσα ανάληψη, αλλά προς ίδιον όφελος, τη φορά αυτή.