Επιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη
Η Σοφία Pirgents , έχει δύο σκυλιά “Νέας Γης”, μια ράτσα που τελευταία έχει αρχίσει να γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό στην Ελλάδα. Είδε την φυλή σε μια Εκθεση Μορφολογίας και όπως λέει η ίδια, απλά την ερωτεύτηκε.
Ενημερώθηκε για την ιστορία της και τις ιδιαιτερότητές της και το 2000 απέκτησε την Ούδα, και μόλις πέρυσι προστέθηκε στην παρέα τους και η Νέδα.
Η Σοφία μάς γράφει για τα σκυλιά της.
“Είναι μια φυλή που έχει πλέον την χρησιμότητα του ναυαγοσώστη. Παλιότερα την χρησιμοποιούσαν και σαν σκύλο έλξης, βοηθούσε δηλαδή τους ψαράδες (τραβούσε τα δίχτυα τους, τις βάρκες τους) και τους ξυλοκόπους.
Είναι ένα σκυλί δυνατό, υπομονετικό, χωρίς ίχνος επιθετικότητας και ανάρμοστης συμπεριφοράς.
Το όνομα Ούδα είναι το υποκοριστικό του... αρκούδα, αφού μοιάζει με αρκουδάκι! Το άλλο σκυλί μου το ονόμασα Νέδα.
H Νέδα είναι νύμφη του Ποσειδώνα και ποτάμι στην Μεσσηνία καθώς ανήκει σε μια φυλή του νερού, κι έτσι θεώρησα ότι της ταιριάζει απόλυτα.
Τη Νέδα (18 μηνων τώρα) την απέκτησα από ένα αξιόλογο εκτροφείο της Ιταλίας, που ασχολείτο χρόνια τώρα με την εκτροφή των Νέας Γης (κρατώντας στο μέγιστο την μορφολογία και το χαρακτήρα τους) και με την εκπαίδευσή τους ως ναυαγοσώστες. Η μικρή μου έχει λάβει μέρος σε 6 εκθέσεις μορφολογίας και έχει χαρακτηριστεί από διεθνείς κριτές ως 3 φορές πολύ καλή, 1 φορά ΒΟΒ&Best Junior of Breed και η τελευταία μας συμμετοχή ως 2 φορές CAC & CACIB (τα ανώτερα που μπορεί να πάρει ως κρίση ένα σκυλί). Δεν ήθελα ένα σκυλί για ʽʼτίτλουςʼʼ, αλλά έδωσα βάση στο κομμάτι υγεία, ψυχική και σωματική. Όταν θέλεις ένα σκυλί να πληρεί τις προϋποθέσεις της φυλής του, πρέπει να ψάξεις καλά. Η όχι καλή και αμφιβόλου προέλευσης εκτροφή, συνεπάγεται προβλήματα…
Η συμβίωσή μου μαζί τους, είναι κάτι παραπάνω από τέλεια. Δεν έχω αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα (αν εξαιρέσω μικρό ατυχήματα ,όταν ήταν κουτάβια –κάλτσες-παπούτσια κλπ). Μπορώ να τις έχω μαζί μου παντού. Παρά τον όγκο τους (50-55 κιλά) δεν σου δημιουργούν φόβο, πιστεύω ότι παίζει ρόλο η μορφή τους, ο τρόπος που σε κοιτάνε, ο τρόπος που θα σε πλησιάσουν.
Όταν συναντάμε παιδάκια στο δρόμο, το πρώτο πράγμα που φωνάζουν είναι «πω πω κάτι αρκούδες!!! και τρέχουν κατά πάνω τους να τις χαϊδέψουν.
Όταν δε βλέπουν θάλασσα; Μμμ… πώς ένα καλό κυνηγόσκυλο φερμάρει, κάπως έτσι αντιδρούν και αυτές στη μυρωδιά του αλατιού!
Τι αισθάνομαι για τα σκυλιά μου...
Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ, θα σας παραθέσω κάτι που έγραψε ο Λόρδος Βύρων στο επιτάφιο του σκύλου του:
«Κοντά σε αυτό το σημείο βρίσκονται τα ερείπια ενός, που κατείχε ομορφιά χωρίς ματαιοδοξία, αντοχή χωρίς θρασύτητα, θάρρος χωρίς αγριότητα, και όλες τις αρετές του ανθρώπου, αλλά χωρίς την κακία του.»