Tης Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Αποκαλυπτικές των σχέσεων που είχαν αναπτύξει μεταξύ τους τα μέλη της οργάνωσης αλλά και των κινήσεων τους είναι το υλικό με τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες που περιλαμβάνονται στην ογκώδη δικογραφία του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής.

Από το υλικό αυτό γίνεται αντιληπτό, με βάση και την αποκωδικοποίηση των «καμουφλαρισμένων» συνομιλιών των εμπλεκομένων, ότι ο 38χρονος εγκέφαλος Παναγιώτης Βλαστός είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στον 32χρονο Μανόλη Σκαρλάτο από την Αγία Γαλήνη. Οι δύο τους είχαν συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες. Πολύ συχνά οι δύο τους κορόιδευαν ή έβριζαν άλλα μέλη, όπως για παράδειγμα τον Τρομπούκη, συζητούσαν ότι δεν του είχαν καμία εμπιστοσύνη, ενώ για κάποιους άλλος τόνιζαν ότι θα έπρεπε να τους προσέχουν ώστε να μην κάνουν κάποια απερισκεψία από επιπολαιότητα και απειρία. Οι δύο άνδρες μέχρι και «φιλάκια» αντάλλασαν δια τηλεφώνου, ενώ στο περιθώριο των κωδικοποιημένων συνομιλιών τους για την απαγωγή Παναγόπουλου, συζητούσαν και για προσωπικά τους θέματα. Για παράδειγμα πολύ συχνά μιλούσαν για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Σκαρλάτος με τη μέση του αλλά και για το φαγητό της φυλακής. Επίσης στη διάρκεια συνομιλιών των δύο, γίνεται αναφορά πάντα με συνθηματικό τρόπο και στον κουμπάρο του Σκαρλάτου, Γιάννη Θεοδωράκη, από το Ρέθυμνο που αναφέρεται ως ο «Τικ Τικ». Για την αστυνομία ο Θεοδωράκης έχει ενεργό ρόλο στην υπόθεση.

Σύμφωνα πάντα με τα όσα αναφέρονται στη δικογραφία «εμφαίνεται προσπάθεια για ξέπλυμα των χρημάτων και στις συνομιλίες του Βλαστού με τον Σκαρλάτο , στις οποίες αναφέρονται και στον Γιάννη Θεοδωράκη. Ο Θεοδωράκης εμφανίζεται να έχει ενεργό ρόλο στην προσπάθεια του ξεπλύματος των χρημάτων αλλά και σε περαιτέρω ύποπτες συναλλαγές με τους συγκατηγορούμενους τους».

Ενδεικτικές, όπως αναφέρεται στη δικογραφία, είναι οι συνομιλίες στις: 11-4-2009, 22-05-2009, 23-05-2009 (δύο συνομιλίες την ίδια ημέρα), 24-05-2009, 25-05-2009 (δύο συνομιλίες), 30-05-2009 (δύο συνομιλίες), 1-6-2009, 2-6-2009 (δύο συνομιλίες), 3-6-2009, 4-6-2009.

Από όσα έχουν καταγραφεί γίνεται αντιληπτή η ανησυχία του Βλαστού για την συμπεριφορά κάποιων μελών της συμμορίας. Στις συνομιλίες διαφαίνεται η προσπάθεια τους να τους συνετίσει ως προς τον τρόπο ζωής που κάνουν, τα χρήματα που καλούν προκειμένου να μην γίνουν στόχος των ερευνών της Αστυνομίας.

Είναι επίσης εμφανές ότι αυτό που φοβάται είναι να μην ταυτοποιηθούν οι φωνές των συνεργών του για την υπόθεση της απαγωγής.

Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος με τον Κατσαγάνη σε σχέση με τη φωνή του, την οποία καμουφλαρισμένα αποκαλεί «μουσική». Λέει συγκεκριμένα ο Βλαστός: « Άκου να στο πω απλά. Επειδή είναι αρχές τώρα. Όταν περάσει ο καιρός τις μουσικές τις ξεχνάει ο άλλος. Όταν όμως τη μουσική την ακούσει τώρα κάποιος, την ξαναθυμάται τη μουσική, το τραγουδάκι, το κατάλαβες τι σου λέω;».

Σύμφωνα με τη δικογραφία στην συνθηματική τους ορολογία, από τα συμφραζόμενα και την συνολική συσχέτιση των συνομιλιών τους, προκύπτει ότι όταν αναφέρονται στην αρπαγή γενικά, μιλούν για «ριχτάδικο», ενώ όταν αναφέρονται στα χρήματα-λύτρα, μιλούν κυρίως είτε για σκάφη είτε για αυτοκίνητα.