Πιο συγκεκριμένα σε σχέση με την τροποποίηση του Ρυμοτομικού Σχεδίου ο κ.Βελγάκης τόνισε ότι αν και συμφωνεί στην αναθεώρηση του, που δρομολογείται με σημαντική καθυστέρηση, η υφιστάμενη πρόταση, δεν έλαβε υπʼ όψη της, τις ιδιομορφίες του ιστορικού κέντρου και δεν αναδεικνύει το Μεσαιωνικό Ιστορικό ιστό της πόλης, που δεν είναι άλλος από τους στενούς ελικοειδείς δρόμους, δρόμοι προς τις Πύλες του Άραβο-βυζαντινού και του Ενετικού τείχους, σπίτια χαμηλά με ψηλούς αυλότοιχους, παραδοσιακά εργαστήρια στις γειτονιές εκτός εμπορικού κέντρου, μια πόλη γεμάτη με μόνιμους κατοίκους.

Ο κ.Βελγάκης παρουσιάζοντας τις θέσεις της παράταξης του που είναι αντίθετες με αυτές της δημοτικής Αρχής σε σχέση με το ρυμοτομικό υπογράμμισε τα εξής: «Οι κοινόχρηστοι χώροι που καταργούνται με την τροποποίηση των ρυμοτομικών γραμμών, εξασφαλίζονται μέσα στα Ο.Τ. από τους ακάλυπτους χώρους των οικοδομών, που έχουν ήδη κτισθεί, δημιουργώντας τοπικά πλατώματα, καθώς επίσης και ρυμοτομούνται οικοδομές με άδεια. Αυτό εκτός από τις νομικές επιπτώσεις που έχει στο εμβαδόν και την αρτιότητα των οικοπέδων δημιουργεί πλείστα όσα προβλήματα στην ησυχία και ασφάλεια των δημοτών μας, στην πολιτική προστασία της πόλης καθώς επίσης δεν αναφέρεται πουθενά στην πρόταση ποιος θα αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες που τους παίρνει τις ιδιοκτησίες.

Προτείνει ημιδημόσιους χώρους, πάλι εντός των οικοδομικών τετραγώνων, παίρνοντας τους ακάλυπτους χώρους, χωρίς καμία νομική τεκμηρίωση, και τον ορισμό τι είναι ημι-δημοσιος χώρος.

Τα τοπικά πλατώματα εντός των Ο.Τ. είναι άκρως επικίνδυνα σε περίπτωση έντονων φυσικών καταστροφών ( πυρκαγιές, σεισμοί κ.λ.π.), επειδή οι δίοδοι διαφυγής είναι υποτυπώδες. Η πολιτική προστασία της πόλης, οι δίοδοι διαφυγής, και οι χώροι καταφυγής δεν έχουν μελετηθεί σωστά ή είναι ανύπαρκτοι. Δεν αναφέρεται πουθενά το κόστος για αποζημίωση του συνόλου ή τμημάτων των κοινόχρηστων χώρων μεγάλης σημασίας και ποιος το πληρώνει αυτό, καθώς επίσης δεν γίνεται διαχωρισμός πότε το κόστος το πληρώνουν οι δημότες με τις διατάξεις των νόμων Ν.Δ.17/7/1923 και 690/1948 περί προσκυρώσεων και αναλογισμού όπως γίνεται μέχρι σήμερα και πότε θα εφαρμόζεται το άρθρο 16 του Ν. 2508 / 97, που το κόστος επιμερίζεται σε μια ευρύτερη περιοχή. Δεν υπεισέρχεται πουθενά σε κίνητρα που πρέπει να δίδονται για την συντήρηση, ενίσχυση και την αισθητική αναβάθμιση των οικοδομών. Προτείνονται ως διατηρητέα κτίσματα, που δεν είναι, π.χ. οικοδομή που βρίσκεται στον συμβολή των οδών Σοφοκλή Βενιζέλου και Γιαμαλάκη ( Ηράκλειο Center ), δεν αναφέρονται διατηρητέα άλλα κτίσματα που έχουν χαρακτηρισθεί ( περίπτωση αναψυκτηρίου ΟΛΗ, Glass House), και προτείνονται πάμπολλες οικοδομές προς διατήρηση, χωρίς να κατανοούμε τα κριτήρια της πρότασης».