Άδεια τραπέζια στα εστιατόρια, κατεβασμένα ρολά σε μικρά τουριστικά καταλύματα, έρημοι δρόμοι.

Αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζει η Σταλίδα στη 1.00 το μεσημέρι μιας καθημερινής ημέρας. Η αίσθηση της ερήμωσης και της σοβαρότατης πτώσης του τουρισμού είναι αυτή που κυριαρχεί σε μια περιοχή που άλλοτε μεσουρανούσε.

Απογοητευμένοι οι καταστηματάρχες και οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που ακόμη προσπαθούν να επιβιώσουν, υποστηρίζουν πως τα βράδια είναι ακόμη χειρότερη η κατάσταση.

“Μην έρθετε καν στη Σταλίδα το βράδυ. Δεν υπάρχει τίποτε απολύτως” τονίζει ιδιοκτήτης εστιατορίου στην περιοχή, που πριν από τριάντα χρόνια αναζήτησε μια καλύτερη τύχη από την Θεσσαλονίκη στην Σταλίδα. Τώρα, τρεις δεκαετίες μετά, δηλώνει απογοητευμένος, αλλά και “εγκλωβισμένος” σε μια περιοχή η οποία μέρα με την ημέρα παρακμάζει.

Οι μόνες επιχειρήσεις που δουλεύουν, είναι αυτές που βασίζονται σε σταθερούς πελάτες, οι οποίοι εξακολουθούν να επισκέπτονται συγκεκριμένες ξενοδοχειακές μονάδες, έχοντας αναπτύξει φιλικές σχέσεις με τους ιδιοκτήτες.

“Η σεζόν είναι πάρα πολύ δύσκολη, ακόμη και για εμάς που έχουμε επισκέπτες στα ξενοδοχεία μας” υποστηρίζει ο κ. Σπύρος Κατσαμποξάκης, προσθέτοντας: “Το ότι εγώ φιλοξενώ κάποιους πελάτες, δεν μπορεί να αλλάξει την συνολική εικόνα της περιοχής. Τα περισσότερα μικρά ξενοδοχεία είναι κλειστά και πάρα πολλά δεν προβλέπεται καν να ανοίξουν”.

Όπως αναφέρει ο κ. Κατσαμποξάκης, οι πελάτες στην Σταλίδα προσπαθούν να περιορίσουν στο ελάχιστο τα έξοδα τους και γενικά δεν κινούνται.

Πέραν όμως από τους ισχυρισμούς του και η εικόνα που αντικρίζει κανείς στη Σταλίδα, μιλάει από μόνη της. Ξενοδοχεία όπου δεν υπάρχει καν κάποιος στη ρεσεψιόν, ξενοδοχεία με άδειες πισίνες και πόρτες σφραγισμένες, αποτελούν μια άκρως αρνητική για τον τουρισμό πραγματικότητα.



Εστιατόρια



“Είδος προς εξαφάνιση” είναι οι πελάτες στα εστιατόρια στην Σταλίδα. Η κίνηση είναι απειροελάχιστη, ενώ τα άδεια τραπέζια καταστημάτων, έχουν ενταχθεί στην καθημερινότητα των επιχειρηματιών. Ελάχιστες είναι οι “φωτεινές εξαιρέσεις” για την περιοχή, κι αυτές όμως εξυπηρετούν μία ή το πολύ δύο παρέες, που καταναλώνουν λιγότερα από τα βασικά.

“Το βράδυ η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη από αυτή που διαπιστώνετε με τα ίδια σας τα μάτια” αναφέρει ο κ. Ζαχαρίας Κοκοσάλακης που εργάζεται σε εστιατόριο της περιοχής.

“Αυτό που ζούμε είναι κάτι το απίστευτο. Οι παλιοί δεν το έχουν ξαναδεί και δεν ξέρουμε πώς θα περάσει το καλοκαίρι” προσθέτει ο κ. Κοκοσαλάκης αναφέροντας περιπτώσεις δεκάδων συναδέλφων του, που έχουν πάρει ειδοποίηση για απόλυση τον Αύγουστο ή που ήδη έχουν απολυθεί.

“Όλος ο κόσμος χρωστάει χρήματα και δεν είναι απίθανο κάποιοι επιχειρηματίες να πάνε φυλακή από τα χρέη” τονίζει ο κ. Κοκοσαλάκης, για να υποστηρίξει:

“Αυτοί που είναι χρόνια όμως επιχειρηματίες τι να κάνουν; Δεν έχουν άλλη επιλογή. Και δεν ξέρουν και κάτι άλλο να κάνουν. Μπορεί να πάει κάποιος στα 50 του υπάλληλος; Δεν θα τον προσλάβει κανείς”.



Γρήγορο φαγητό



Κάτω από διαφορετικές συνθήκες, η επιχείρηση του κ. Μανώλη Δρακωνάκη, θα έπρεπε να δουλεύει διαρκώς. Μικρή, αλλά περιποιημένη και καθαρή, προσφέρει γρήγορο και φθηνό φαγητό. Παρʼ όλα αυτά, στην επιχείρηση δύσκολα εμφανίζονται πια οι πελάτες.

“Είναι η χειρότερη σεζόν που έχουμε ζήσει από το 1990 μέχρι σήμερα. Τέτοια κατάσταση δεν την έχω ξαναδεί” αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας:

“Μέχρι στιγμής είμαστε κάτω από το 70 % σε σχέση με πέρυσι και δεν ξέρουμε μέχρι πού μπορεί να πάει αυτή η κατάσταση. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, όχι μόνο εμείς αλλά ολόκληρη η περιοχή είναι πάρα πολύ σοβαρό”.

Ο κ. Δρακωνάκης αποδίδει την κατάσταση που επικρατεί στην Σταλίδα στην Διεθνή Οικονομική Κρίση που αντιμετωπίζουν πολύ έντονα οι Ευρωπαίοι, υποστηρίζοντας παράλληλα πως αρκετά αρνητική δημοσιότητα έχει πάρει η περιοχή λόγω των Μαλίων, γεγονός που εκτιμά ότι ίσως να επιδρά στην τόσο μεγάλη μείωση του τουρισμού.



“Φταίμε εμείς”



Ευθύνες τόσο στους καταστηματάρχες, όσο και στον δήμο αλλά και την κυβέρνηση αποδίδει για την ιδιαίτερα αρνητική κατάσταση στον τουρισμό, ο κ. Ματθαίος Γεμιτζάκης.

Ο κ. Γεμιτζάκης διατηρεί μια καλαίσθητη μονάδα με φαγητό και χώρο διασκέδασης για παιδιά. Όπως όμως και οι περισσότεροι στην περιοχή, έχει ελάχιστη έως καθόλου κίνηση.

“Η φετινή χρονιά πάει χάλια και είναι ίσως η χειρότερη χρονιά που έχουμε ζήσει μέχρι τώρα” υποστηρίζει και γίνεται αρκετά αιχμηρός όταν καλείται να αποδώσει ευθύνες.

“Όλοι μας φταίμε γιʼ αυτή την κατάσταση” τονίζει, διευκρινίζοντας:

“Δεν υπήρξε ποτέ ένας σχεδιασμός στον τουρισμό, δεν υπήρξαν προγράμματα, δεν υπήρχαν στόχοι. Όλοι κάναμε ότι μας κατέβαινε. Ύστερα δεν βοήθησε ούτε το Κράτος, ούτε ο δήμος. Δεν δόθηκαν ποτέ οι κατάλληλες υποδομές. Κι έπειτα υπάρχει ένα θέμα με τις άδειες. Αν αντέχει ο τουρισμός εκατό καταστήματα, ας δοθούν μόνο εκατό άδειες. Ο δήμος να ελέγξει, να δει πού υπάρχουν προϋποθέσεις και πού όχι και να δώσει άδειες σε όσους πρέπει μόνο”.